Taktyka i Strategia - Forum Strona GłównaTaktyka i Strategia - Forum Strona Główna

To forum wykorzystuje pliki cookies do zapamiętywania spersonalizowanych preferencji.
Ustawienia dotyczace plików cookies można zmienić samodzielnie w przegladarce internetowej.
Szczegóły na stronie Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji.


FAQFAQ  SzukajSzukaj  UżytkownicyUżytkownicy  GrupyGrupy RejestracjaRejestracja  ZalogujZaloguj  AlbumAlbum  DownloadDownload


Poprzedni temat «» Następny temat
Wojskowość Prusów
Autor Wiadomość
szachista
Kapral


Dołączył: 11 Sty 2007
Posty: 110
Skąd: aleks kuj
Wysłany: Śro 30 Maj, 2007   Wojskowość Prusów

Czy moze ktoś blizej się zetknął z powyższym tematem??
Prosze o posty i dyskusje nie odbiegającą zbytnio od tematu.
 
 
szachista
Kapral


Dołączył: 11 Sty 2007
Posty: 110
Skąd: aleks kuj
Wysłany: Nie 03 Cze, 2007   xxx

Widze ze temat nie absorbuje odbiorców
 
 
szachista
Kapral


Dołączył: 11 Sty 2007
Posty: 110
Skąd: aleks kuj
Wysłany: Wto 12 Cze, 2007   XXX

Pisać sam do siebie głupio, za jakiś miesiąc czasu napisze nieco więcej o wojskowości plemion Pruskich, narazie pozostaje w niedosycie, gdyZ nie mogę opublikować moich ustaleń na Forum.
 
 
Wojciech Zalewski
Generał (wydawca)


Pomógł: 5 razy
Dołączył: 15 Mar 2004
Posty: 14485
Skąd: warszawa
Wysłany: Wto 12 Cze, 2007   

ja chętnie przeczytam
 
 
 
Archanioł
Podpułkownik



Dołączył: 08 Sty 2005
Posty: 2065
Skąd: Płock
Wysłany: Wto 12 Cze, 2007   

Ja też.
_________________
"Bogowie dają sztukę wojenną narodom, którym chcą zapewnić szczęście" - Sokrates
 
 
 
wujaw
Podporucznik


Dołączył: 21 Gru 2005
Posty: 537
Skąd: Bydgoszcz
Wysłany: Śro 13 Cze, 2007   

I ja też.Jak się zaczyna topic, to warto najpierw zagaic :wink: .
 
 
szachista
Kapral


Dołączył: 11 Sty 2007
Posty: 110
Skąd: aleks kuj
Wysłany: Śro 13 Cze, 2007   XXX

Dał bym przedsmak lecz się obawiam plagiatów i takich tam jak to Wołoszań....... co nie opatrza prac przypisami!!!!!!!!!!
I jak mam się odnieść do jego stwierdzeń????
 
 
Wojciech Zalewski
Generał (wydawca)


Pomógł: 5 razy
Dołączył: 15 Mar 2004
Posty: 14485
Skąd: warszawa
Wysłany: Śro 13 Cze, 2007   

Przypisy na forach nie funkcjonują
możesz podac linki na końcu
jesli obawiasz się kopiowania innych forów
 
 
 
andrzejm
Plutonowy


Dołączył: 28 Wrz 2004
Posty: 196
Skąd: Orle k. Wejherowa
Wysłany: Pią 15 Cze, 2007   

Pisz śmiało, bo temat ciekawy, a mało znany. O wojskowości Prusów to wiem tylko cośkolwiek z okresu gdy panowali już tam Krzyżacy, ale z okresu wcześniejszego to prawie nic.
 
 
bert04
St. szeregowy


Dołączył: 24 Maj 2006
Posty: 71
Wysłany: Pon 18 Cze, 2007   

Też wyczekuję na jakieś bliższe informacje. Bo jak czytałem ten topic na początku, to myślałem o Prusach z Hołdu Pruskiego, a nie o plemionach pruskich.

(W Niemczech pisze się Prußen na plemiona, a Preußen na późniejsze państwo, w Polsce jest tylko jedno słowo)
 
 
szachista
Kapral


Dołączył: 11 Sty 2007
Posty: 110
Skąd: aleks kuj
Wysłany: Pon 18 Cze, 2007   xxx

W niemczech to myślą że Prusowie z pałkami po lesie biegali i nie wiedzieli do czego służy kusza (mam na myśli pączątek XIII wieku pisząc o pruskim uzbrojeniu), czas wyplemić te bzdury.
 
 
Huncwocik
Kapral


Dołączył: 31 Lip 2007
Posty: 95
Wysłany: Czw 09 Sie, 2007   

Przytaczam fragment z książki Williama Urbana - "Krzyżacy, historia działań militarnych", tłum. Eugeniusz Możejko, Warszawa 2005, s. 71-73

" Dążenie do niezależności tak mocno tkwi w naturze człowieka, że - jak zauważył jeden z pierwszych średniowiecznych podróżników Irahim ibn Jacob - w bitewnym zapale wojownik nie czeka na wsparcie swoich towarzyszy, ale rzuca się w wir walki wymachując mieczem, dopóki nie padnie pokonany. Tą nieprzytomną odwagą odznaczała się najwidoczniej tylko szlachta, ponieważ ogólnie wiadomo, że zwykły żołnierz, stanąwszy w obliczu przeważającej siły, uciekł w las, nie troszcząc się o los pozostałych towarzyszy, byle tylko przeżyć i móc stanąc do walki następnego dnia. Pod tym względem nie różnił się niczym od większości ludzi.
Uzbrojenie przeciętnego wojownika było bardzo skromne, do tego stopnia, że można uważać, iż był on praktycznie bezbronny. Maczugi i kamienie, których walczący używali w zasadzkach i w obronie grodów, nie były orężem wystarczającym w decydujących bitwach, w których nieprzyjaciel korzystał z koni i zbroi. Tym dysponowali dobrze urodzeni, którzy służyli jako lekka jazda uzbrojona w miecze, kopie, hełmy i kolczugi. Ich uzbrojenie było lżejsze niż wyposażenie wojenne zachodnich rycerzy, ale było przystosowane do bagnistych, pokrytych lasami nizin i nierównych, zalesionych pagórków ojczystej ziemi. Szlachta pruska najprawdopodobniej nie korzystałaby z zachodniego uzbrojenia, nawet gdyby było ono łatwiejsze do zdobycia."

Ibidem, s. 65-66
"Według czternoastowiecznego kronikarza Piotra z Dusburga, jednego z najelepiej poinformowanych kornikarzy Zakonu krzyżackiego, najpotężnijeszym plemieniem byli Sambowie, którzy mogli wystawić 4000 jazdy i 40 tys. piechoty, oraz Sudowowie, którzy utrzymywali 6000 konnych i 'prawie niezliczoną liczbę innych wojowników'"

Co do taktyki, to nie sądzę, żeby w ogóle takowa była. W XIII, aż do końca XVI wieku wielkie i decydujące bitwy były rzadkością, zyski niewarte ewnetualnego ryzyka. Wojna polegała na tym, żeby pozbawić przeciwnika zaopatrzenia i uprowadzać ludność. Stosowali to zarówno krzyżowcy, jak i Prusowie. Wojny manewrowej sensu stricte nie było. Epizod pod Gurnwaldem należał do ewenementów tamtej epoki. Walne starcie zwykle niczego nie rozstrzygało, bardziej niż wojna podjazdowa. Potyczki polegały na sile i zdyscyplinowaniu, szczególnie w tak zalesionych i bagnistych terenach, gdzie trzeba być Warrusem, żeby kazać legionistom formować szyki :wink: .

Zainteresowanym polecam wyżej cytowaną książkę, epizod o Prusach ma 30 stron z okładem, jest dość wyczerpujący.
 
 
szachista
Kapral


Dołączył: 11 Sty 2007
Posty: 110
Skąd: aleks kuj
Wysłany: Czw 09 Sie, 2007   xxx

Szanowny przedmówco zaznajomiłem się z powyższą pozycją, interesujaca jest bibliografia, autor opiera się wyłącznie na źródłach pisanych, całkowicie nie uwzględniajac źródeł archeologicznych oraz ikonograficznych. Najbardziej zaabsorbowło mnie: "oto wykaz najwazniejszych źródeł", a mniej ważne to gdzie???

Niestety nie jestem w stanie szeroko stopniu odniesć się do wypowiedzi, z przyczyn obiektywnych, postaram się to zrobić w początkach września.

Uważam, iz prezentowany przez autora pogląd jest mylny i nie odpowiada najnowszym ustaleniom badaczy.

P. Kittel, Średniowieczne uzbrojenie zaczepne Prusów z obszaru północno-wschodniej Polski, Komunikaty Mazursko-Warmińskie, R. 2002, s. 155-188.
K. Aścik, O wojskowości Prusów w V-XIII wieku, Komunikaty Mazursko-Warmińskie, R. 1968, s. 221-237.
Ł. Okulicz-Kozaryn, Dzieje Prusów, Wrocław 1997.

heh4e jest jeszcze wiele innych publikacji.
Pozdrawiam
 
 
Huncwocik
Kapral


Dołączył: 31 Lip 2007
Posty: 95
Wysłany: Czw 09 Sie, 2007   

Trochę wyrozumiałości, to Jankes :) .

Hmm, czy ja wiem, czy mylny? Raczej bardzo oględny. Ponieważ autor zajął się problemem Zakonu, nie mógłby poświęcić więcej czasu na same plemiona pruskie. Trzeba wybierać - albo omówić probelm z perspektywy archeologicznej, albo historycznej, bo opasłe tomiszcza też swoje kosztują, nie można się wiecznie w Jasienicę bawić :) . Z perspektywy historiograficznej wybronił się nieźle, moim skromnym.

Tak, te "ważniejsze" źródła dziwnie brzmią :) . Ale to tylko taki błąd stylistyczny. Wiele książek ma za sobą te pomniejsze źródła, których nie wymieniają, ponieważ z tych źródeł wyciągnięto jeden równoważnik zdania, który potwierdzał wcześniejsze cytaty. Tylko prace krytycznoliterackie podają tak dokładny spis. Wiele z tych źródeł cytuje samych siebie, albo po prostu powtarza, i te się pomija. Nie ma potrzeby w pracy popularno naukowej na tak dogłębną bibliografię.

Ze swej strony dziękuję za podanie literatury przedmiotu, jutro sterroryzuję bibliotekę pogaństwem :D .
 
 
szachista
Kapral


Dołączył: 11 Sty 2007
Posty: 110
Skąd: aleks kuj
Wysłany: Śro 24 Paź, 2007   xxx

hey
Dawno mnie tu nie widziano oto kilka publikacji do poduszki.

Źródła
Anonima tzw. Galla Kronika czyli dzieje książąt i władców polskich, wyd. K. Malczyński, Monumenta Poloniae Historica, Nowa Series, t. 2, Kraków 1952, s. 1-140.
G. Labuda, Źródła skandynawskie i anglosaskie do dziejów słowiańszczyzny, Warszawa 1961.
Chronika zemli Prusskojos Petra iz Dusburga, Voprosy Jstorii, 1986, nr 7, s. 63-75.
Mistrza Wincentego zwanego Kadlubkiem Kronika Polska, wydał M. Plezia, Monumenta Poloniae Historica, Nowa Series, t. 9, Kraków 1994, s. 3-184
Peter von Dusburg, Chronik des Pressenlandes, übers. v. K. Scholz u. D. Wojtecki, Darmstadt 1964.
Piotr z Dusburga, Kronika ziemi pruskiej, przetłumaczył Sławomir Wyszomirski, wstępem i komentarzem opatrzył Jarosław Wenta, Toruń 2004.
P. Corneli Taciti, De origine et situ Germaniae, ed. E.Fehrle, c. 45, przekład A.S. Naruszewicz, Kaia Krneliusza Tacyta, Dzieła wszystkie, t. IV, Warszawa 1804, s. 40-41.
Petri de Dusburg ordinis Teutonici sacerdotis, Chronicon Prussiae, [...] auctore et collectore. Christophoro Hartknoch, Janae typis Johannis, anno 1679.
Peter von Dusburg, Chroicon terrae Prussiae, hrsg. v. M. Toppen, Scrip. rer. Pruss., Bd. 1, Leipzig 1861, s. 3-269.
Św. Wojciecha biskupa i męczennika żywot drugi napisany przez Brunona z Kwerfurtu wyd. J. Karwasińska, Monumenta Poloniae Historica, t. 4, cz. 2 , Warszawa 1969, s. 46-69.
Św. Wojciecha biskupa i męczennika żywot pierwszy, wyd. J. Karwasińska, Monumenta Poloniae Historica, Nowa Series, t. 4, cz. 1, Warszawa 1962, s. 3-47.

Opracowania
J. Antoniewicz, Niektóre dowody kontaktów słowiańsko-pruskich w okresie wczesnośredniowiecznym, Wiadomości Archeologiczne, t. 22: 1955, s. 233-277.
J. Antoniewicz, Ślady kontaktu Słowian z Bałtami we wczesnym średniowieczu, Rocznik Olsztyński, t. 3: 1961, s. 9-20.
J. Antoniewicz, Ślady kontaktów Bałto-Słowiańskich w świetle źródeł archeologicznych ornamastycznych i pisanych, Acta Baltico-Slavica, t. 6: 1957, s. 105-116.
J. Antoniewicz, Walki wyzwoleńcze Prusów z Zakonem Krzyżackim, [w:] Z dziejów Warmii i Mazur, pod red. E. Martuszewskiego, Olsztyn 1958, s. 39-44.
N. P. Awenaius, Drohicin nadbużoki i jego drevnosti severozapadnogo kraja, T: 1, 1890, s. 1-42.
K. Aścik, O wojskowości Prusów w V-XIII wieku, Komunikaty Mazursko-Warmińskie, R. 1968, s. 221-237.
B. Balke, Wyniki badań sondażowych grodziska w Węgielsztynie, Rocznik Olsztyński, t. 16: 1990, s. 75-90.
K. Baumann, Die Prüssen. Ein sympathisches Volk zwischen Weichsel und Memel, Rautenberg, 1991
C. Beckherrn, Bewaffnung und Ausrüstung der heidnisch-preussischen Krieger und einige andere Gegenstande des preussischen Heerwesens, Altpreußische Monatsschrift, Bd. 31: 1896, s. 352-392.
Bitner-Wróblewska, Prusowie. Rozkwit i upadek, [w:] Prusowie dzieje i kultura ludu bałtyjskiego, pod red. M. Mierzwińskiego, N. Marciniaka, M. Haftki, A. Chodyńskiego, A. Pawłowskiego, A. Michalskiej, Malbork 1999, s. 10-29.
J. Bojarski, Weryfikacja grodzisk wczesnośredniowiecznych na Pojezierzu Iławskim w latach 1995-1997, Acta Archeologica Pomeranica, t. 1: 1998, s. 199-210.
H. Bonk, Die Stadte und Burgen in Altpreussen. Ordensgrundungen in ihrer Beziehung zur Bodengestaltung, Altpreußische Monatsschrift, Bd. 31: 1894, s. 320-342.
A. Błażejewska, Kamienna rzeźba figuralna z czasów przedkrzyżackich w Prusach, [w:] Sztuka Prus XIII-XVIII w., pod red. A. Bojarskiej, Toruń 1994, s. 71-88.
B. Wawrzykowska, Wczesnośredniowieczna rzeźba kamienna z Bratiana [w:] Archeologia ziem pruskich, s. 401-404.
A. Brückner, Starożytna Litwa, Warszawa 1904.
W. Chudziak, Geneza i rozwój wczesnośredniowiecznych grodów w strefie chełmińsko-dobrzyńskiej, [w:] Studia nad osadnictwem średniowiecznym ziemi chełmińskiej, pod red. W. Chudziaka, A. Sosnkowskiej, Toruń 1999, s. 137-158.
W. Chudziak, Wczesnośredniowieczna przestrzeń sakralna in Culminne na Pomorzu Nadwiślanym, Toruń 2003.
W. Chudziak, Ziemia Chełmińska na przełomie I-II tysiąclecia-pogranicze w ogniu?, [w:] Pogranicze polsko-pruskie i krzyżackie, pod red. K. Grążowskiego, Włocławek-Brodnica, 2003, s. 67-82.
H. Crome, Karte und Verzeichnis der vor- frühgeschichtlichen Wehranlagen in Ostpreußen, Altpreußen 1937, J. 2/3, s. 97-125.
H. Crome, Verzeichnis der Wehranlagen Ostpreußen (1. Teil), Prussia. Zeitschrift für Heimatkunde und Heimatschutz, Bd. 32: 1938, s. 173-209.
H. Crome, Verzeichnis der Wehranlagen Ostpreußen (2. Teil), Prussia. Zeitschrift für Heimatkunde und Heimatschutz, Bd. 32: 1938, s.297-324.
H. Crome, Verzeichnis der Wehranlagen Ostpreußen (3. Teil), Prussia. Zeitschrift für Heimatkunde und Heimatschutz, Bd.33: 1939, s. 263-290.
H. Crome, Verzeichnis der Wehranlagen Ostpreußen Schluss, Prussia. Zeitschrift für Heimatkunde und Heimatschutz, Bd. 34: 1940, s. 83 –145.
S. Ekdahl, Das Pferd und seine Rolle im Kriegswesen des Deutschen Ordens, Ordines Militares-collouqia Toruniensia historica, t. 6: 1991, s. 29-48.
A. Fischer, Etnografia Prusów, Gdynia 1937.
B. Gierlach, system obrony pogranicza mazowiecko-pruskiego w Średniowieczu, Zapiski Ciechanowskie, nr 4: 1988, s. 89-98.
F. D. Guriewicz, Niektóre dane o osadach i grodziskach Sambii, Rocznik Olsztyński, t. 2: 1959, s. 205-220.
R. Grodecki, S. Zacharowski, Dzieje Polski średniowiecznej, t. 1, Kraków 1995.
K. Górski, Descriptionis terrarum, Zapiski Historyczne, t. 1981, z. 1, s. 7-16.
K. Górski, Zanik dawnych Prusów, Zapiski Historyczne, t. 47: 1982, z. 4, s. 81-88.
F. D. Guriewicz, Niektóre dane o osadach i grodziskach Sambii, Rocznik Olsztyński, t. 2: 1959, s. 205-220.
M. Haftka, Uwagi w sprawie wczesnośredniowiecznego osadnictwa północnej Pomezanii i kwestia lokalizacji Santyra, Pomorania Antiqua, t. 4: 1972, s. 455-477.
M. Haftka, Wczesnośredniowieczne topory z Malborka, Pomorania Antiqua, t. 4: 1972, s. 445-453.
M. Haftka, Wczesnośredniowieczne uzbrojenie żelazne z grobu ciałopalnego z Elbląga, Rocznik Elbląski, t. 6: 1973, s.21-32.
M. Jagodziński, Rejon ujścia Wisły we wczesnym średniowieczu. Struktura, zasiedlenie, stosunki etniczne [w:] Pogranicze polsko pruskie w czasach św. Wojciecha, pod red. M. Jagodzińskiego, Elbląg 1999, s. 35-80.
M. Kaczyński, Badania stanowisk z okresu rzymskiego na Równinie Augustowskiej, Rocznik Białostocki, t. 13: 1976, s. 475-484.
A. Kamiński, Jaćwież, Łódź 1953.
M. Karczewska, Osady Galindów w rejonie Giżycka, Feste Boyen, z. 1: 2002, s. 15-21.
W. Kętrzyński, Prusy a Polska przed przybyciem Krzyżaków, Przewodnik naukowy i literacki, R. 9: 1881, s. 264-276.
P. Kittel, Średniowieczne uzbrojenie zaczepne Prusów z obszaru północno-wschodniej Polski, Komunikaty Mazursko-Warmińskie, R. 2002, s. 155-188.
A. v. Kotzeube, Preußens altere Geschichte, Riga 1808.
E. Kowalczyk, Systemy obronne wałów podłużnych we wczesnym średniowieczu na ziemiach polskich, Wrocław-Warszawa-Kraków-Gdańsk-Łódź, 1987.
E. Kowalczyk, Wały podłużne w Prusach, [w:] Archeologia Bałtyjska, Materiały z konferencji, Olsztyn, 24-25 kwietnia 1988, pod red. H. Judzińskiej, Olsztyn 1991, s. 174-176.
S. Kujot, Dzieje Prus Królewskich. Cz. I do roku 1309, Roczniki Towarzystwa Naukowego w Toruniu, R. 20: 1913, s. 3-422.
S. Kwiatkowski, Zakon niemiecki w Prusach a umysłowość średniowiecza. Scholastyczne rozumienie prawa natury a etyczna i religijna świadomość Krzyżaków do około 1420 roku, Toruń 1998.
G. Labuda, O źródłach “Kroniki Pruskiej“ Piotra z Dusburga (na marginesie pracy Marzeny Pollakówny Kronika Piotra z Dusburga), Komunikaty Mazursko-Warmińskie, R. 1971, s. 217-243.
L. Lenarczyk, Wczesnośredniowieczny grot włóczni z Sejn, woj. Suwalskie, Rocznik Białostocki, t. 16: 1991, s. 481-483.
J. M. Łapo, Budownictwo obronne na ziemiach pruskich w pradziejach i wczesnym średniowieczu, Komunikaty Mazursko-Warmińskie, R. 1998, s. 199-205.
J. M. Łapo, Grodziska gminy Węgorzewo, Studia Angerburgica, t. 1: 1996, s. 38-47.
H. Łowmiański, Geografia polityczna Bałtów w dobie plemiennej, Lituano-Slavica Posnaniensia. Studia Historica, t. 1: 1985, s. 7-105.
H. Łowmiański, Prusy pogańskie, Toruń 1935.
H. Łowmiański, Studia nad początkami Wielkiego Księstwa Litewskiego, Poznań 1983.
L. Łuka, Wczesnośredniowieczny miecz żelazny z miejscowości Więziny powiat Elbląg, Rocznik Elbląski, t. 4: 1969, s. 3-8.
E. Maschke, Quellen und Darstellungen in der Geschichtsschreibung des Preußenlandes, [w:] Deutsche Staatenbildung und Deutsch Kultur in Preußenlande, Königsberg 1931, s. 17-39.
Mazur, E. Nowak, Wyniki badań metaloznawczych znalezisk żelaznych z Elbląga, Rocznik Elbląski, t. 6: 1973, s. 3-9.
B. Miśkiewicz, Studia nad obronnością polskiej granicy zachodniej w okresie wczesnofeudalnym, Poznań, 1961.
A. Nowakowski, T. Orłowski, Dwa przedstawienia uzbrojenia bałtyjskiego w średniowiecznej plastyce figuralnej ziem polskich, Acta Universitatis Nicolai Copernici, Folia Archeologia, 1984, s. 83-95.
R. Odoj, Dzieje Prus do czasów krzyżackich, Komunikaty Mazursko-Warmińskie, R. 1970, s. 51-65.
R. Odoj, Sprawozdanie z prac wykopaliskowych na grodzisku Bogdany koło Fromborka, prowadzonych w 1970 roku, Komunikaty Mazursko-Warmińskie; R. 1970, s. 659-666.
R. Odoj, Sprawozdanie z prac wykopaliskowych przeprowadzonych w Równinie Dolnej pow. Kętrzyński w 1957 i 1958 r., Rocznik Olsztyński, t. 1: 1958, s. 117-149.
R. Odoj, Z pradziejów powiatu Olsztyńskiego, [w:] Szkice Olsztyńskie, pod red. J. Jasińskiego, Olsztyn 1967, s. 9-24.
W. Ogrodzieński, Początki Zakonu Krzyżackiego, [w:] Z dziejów Warmii i Mazur, pod red. E. Martuszewskiego, Olsztyn 1958, s. 25-38.
J. Okulicz, Zniszczone groby średniowieczne odkryte na terenie miasta Kętrzyna, Wiadomości Archeologiczne, t. 22: 1955, s. 363-364.
Ł. Okulicz-Kozaryn, Życie codzienne Prusów i Jaćwięgów w wiekach średnich, Warszawa 1983.
Ł. Okulicz-Kozaryn, Dzieje Prusów, Wrocław 1997.
J. Pawłowski, Z badań wczesnośredniowiecznych grodzisk Pomezanii i Pomezanii, [w:] Archeologia Bałtyjska, Materiały z konferencji, Olsztyn, 24-25 kwietnia 1988, pod red. H. Judzińskiej, Olsztyn 1991, s. 156-173.
Petras Dusburgietis, Prusijos Žemes Kronika, wyd. R. Batura, Vilnus 1985.
M. Perlbach, Preußisch-polnische Studien zur Geschichte des Mittelalters, H. 2, Halle 1886, s. 95-119.
F. Pieńkowski, Pieczęcie polskie wieków średnich, Kraków 1896.
M. Pollakówna, Kronika Piotra z Dusburga, Wrocław 1968.
J. Powierski, Czynniki warunkujące rozwój polityczny ludów zachodnio-bałtyjskich, Acta Baltica-Slavica, t. 19: 1990, s. 93-143.
J. Powierski, Krzyżackie podboje ziem nad Zalewem Wiślanym a Lubeczanie (od założenia miasta Elbląga do pierwszej lokalizacji miasta Braniewa), Nautologia, R. 30: 1995, nr 1, s. 1-20.
J. Powierski, Początek walk krzyżaków o panowanie nad Zalewem Wiślanym i założenie Elbląga, Nautologia, R. 29: 1994, nr 3, s. 2-22.
J. Powierski, Przyczyny i początek sojuszu pomorsko-pruskiego w XIII w, Acta Baltica-Slavica, R. 6: 1969, s. 197-211.
J. Powierski, Rola Jacwieży w walce ludów bałtyjskich z agresją krzyżacką, Rocznik Białostocki, t. 14: 1981, s. 87-114.
J. Ptak, Wojskowość średniowiecznej Warmii, Olsztyn 1997.
M. Radoch, Uwagi do pogranicza Prus i Mazowsza (do 1343 roku), [w:] Społeczeństwo i kultura do XVI wieku, pod red. D. Jamiołowskiej, Olsztyn 1992, s. 39-44.
M. Töppen, Historia Mazur, Olsztyn 1995.
W. Sarnowska, Miecze w średniowieczne Polsce, Światowid, t. 21: 1955, s. 276-323;
K. Ślaski, Stosunki Prusów z innymi ludami nadbałtyckimi w VII i XII wieku, Rocznik Olsztyński, t. 5, 1963, s. 9-27.
M. Töppen, Geschichte der preußischen Historiographie von Peter von Dusburg bis auf Kaspar Schutz, Berlin 1853.
W. Urban, Krzyżacy. Historia działań militarnych, Warszawa 2005.
P. Urbańczyk, Geneza wczesnośredniowiecznych metalowych pochew broni białej ze stanowisk kultury pruskiej, Przegląd Archeologiczny, t. 26: 1978, s. 107-145.
J. Voigt, Geschichte Preußens von den ältesten Zeiten bis zum Untergang der Herrschaft des Deutschen Ordens, Bd. 1-3, Königsberg 1827-1828.
A. Voluev, Alt-Welhau “Pogańskie cmentarzysko na obszarze chrześcijańskich Prus w świetle badań archeologicznych [w:] Archeologia ziem pruskich. Nieznane zbiory i materiały archiwalne, pod red. M. J. Hoffman, J. Sobieraj, Olsztyn 1999, s. 397-400.
J. Wenta, Od tradycji ustnej do tradycji pisanej na przykładzie kroniki Piotra z Dusburga, Kultura piśmiennictwa średniowiecza i czasów nowożytnych. Problemy i konteksty badawcze, Res Historica, t. 3, Lublin1998, s. 73-85.
J. Wenta, Dziejopisarstwo w klasztorze cysterskim w Oliwie na tle porównawczym, Gdańsk-Oliwa 1990, s. 74-78.
J. Wenta, O Scriptores rerum Prussicarum i konieczności nowego wydania źródeł dziejopisarskich państwa zakonu krzyżackiego w Prusach, Kwartalnik Historyczny, t. 97: 1990, s. 133-139.
J. Wenta, Kronika Piotra z Dusburga. Szkic źródłoznawczy, Toruń 2003.
B. Więconek, Sprawozdanie z wykopalisk prowadzonych na stanowisku z okresów: rzymskiego i wczesnośredniowiecznego w Węgrach, pow. Sztum w 1965 roku, Sprawozdania Archeologiczne, t. 19: 1968, s. 350-352.
H. Wiklak, Pochewki skórzane na noże z XII-XIIIw. odkryte w Gniewie, Pomorania Antiqua, t. 15: 1985, s. 131-140;
K. Wiliński, Walki polsko-pruskie w X-XIII wieku, 15 Acta Universitas Lodziensis Folia Historica, Łódź 1984.
S. Zajączkowski, Podbój Prus i ich kolonizacja przez Krzyżaków, Toruń 1935.
J. Żak, Materiały do studiów nad kontaktami wschodnio-pomorsko-skandynawskimi z X i XI wieku-broń skandynawska, Pomorania Antiqua, t. 2: 1968, s. 287-314.
Pozdrawiam. Cdn.
 
 
szachista
Kapral


Dołączył: 11 Sty 2007
Posty: 110
Skąd: aleks kuj
Wysłany: Pon 29 Paź, 2007   xxx

Witam nareszcie znalazłem troszkę czasu hehe bardziej się niecierpliwie Areckim i jego bunkrami oraz AK :-)

Odnosząc się do stwierdzeń W. Urbana i jego bezkrytycznej analizy żródeł pisanych.
"W bitewnym zapale wojownik nie czeka na wsparcie swoich towarzyszy, ale rzuca się w wir walki wymachując mieczem, dopóki nie padnie pokonany. Tą nieprzytomną odwagą odznaczała się najwidoczniej tylko szlachta, ponieważ ogólnie wiadomo, że zwykły żołnierz, stanąwszy w obliczu przeważającej siły, uciekł w las, nie troszcząc się o los pozostałych towarzyszy, byle tylko przeżyć i móc stanąc do walki następnego dnia. Pod tym względem nie różnił się niczym od większości ludzi."
Wiara Prusów opierała się na kulcie przyrody oraz wszechświata jesli chodzi o życie pozagrobowe wierzyli oni w reinkarnacje po śmierci. Nie dziwia wiec stwierdzenia kronikarza, iż Prusowie byli waleczni-nie szczędzili życia. Zastanawiające jest stwierdzenie autora publikacji dot. wyróznienia "szlachty" (warstwa szlachecka ukształtowała się u Prusów dobiero po podboju dokonanym przez zakon a Wulfstan spisywał wspomienia w X wieku? Prusowie nie znali podziału na warstwy społeczne każdy majętny Prus mógł zostać biednym w jeden dzień a biedy mógł zostać majętnym wiaomości na ten temat podaje Dusburg).
Taktyka walki Prusów przewidywała pożucenie siedzib i ucieczkę w las ludności, kiedy zdolni do walki mężczyźni prowadzili walkę podjazdową. Taka była taktyka walki kiedy przeciwnik był liczebnie silniejszy, kiedy miał porównywalne siły Prusowie bronili grodów i stawali do otwartej walki z przeciwnikiem- wiadomosci te przytacza Kadłubek i Dusburg.
Uzbrojenie zaczepne majętnych Prusów było porównywale z zachodnio Europejskim rycerstwem, uzbrojenie ochronne składało się ze zbroji płytkowej lub (oraz) kolczugi. Było ono wystarczające i odpowiednie do warunków geograficznych bagna, rzeki i lasy, rycerstwo uzbrojone w ciężkie zbroje było mało mobilne i niezbyt adekwatrne do warunków geograficznych.
Pozostała część społeczeństwa podobnie jak w innych krajach zachodniej europy nie trudniąca się rzemiosłem wojennym, zapewne nie była dostatecznie dobrze uzbrojona, nie ma tez podstaw do by uwżać iz Prusowie byli uzbrojeni w pałki i kije gdyż nie ma podstaw źródłowych by uzywać takich stwierdzeń.
Pozdrawiam już późno napisze coś więcej jak znajdę chwilkę czasu, pozostały mi jeszcze ustalenie liczebności, taktyka strategia.
Hey
 
 
flugzeug
Szeregowy


Dołączył: 14 Sie 2007
Posty: 20
Skąd: Łódż
Wysłany: Pon 03 Gru, 2007   

Z tym nieznaniem przez Prusów podziałów społecznych, to ja bym był ostrożniejszy...skąd braliby się, jak nie z klasy nobilów tacy dowódcy w powstaniu 1262 r. , jak wódz Bartów Diwan czy Jaćwingów Skumand ???
 
 
szachista
Kapral


Dołączył: 11 Sty 2007
Posty: 110
Skąd: aleks kuj
Wysłany: Czw 13 Gru, 2007   xxx

hey
Przed prowadzeniem kampani wojennych Prusowie wyznaczali sposród siebie dowódców, robiono to na wiecach plemiennych. Najczęściej pochodzili oni z warstwy ''nobiles", były to osoby znające się na rzemiośle wojennym, mające pewne doswiadczenie i autorytet.
W przypadkach wzmożonych wysiłków militarnych Prusowie organizowali wiece plemienne, na które przybywali przedstawiciele pomniejszych wieców włościańskich. Podczas organizowanych wieców plemiennych dowódcy poszczególnych włości wyznaczali pośród siebie naczelnika plemienia. Miał on zadanie koordynować działania wojsk danego plemienia. Jak pisze Dusburg, w przypadku wybuchu drugiego powstania Prusowie wyznaczyli z pośród siebie wodzów i dowódców, Sambami miał dowodzić Glande, Natangami Henryk Monte, Warmamii Glappa, Pogezamii Attuma, Bartamii Diwan . W nielicznych przypadkach Prusowie oddawali się pod komendę obcych władców. Miało to np. miejsce podczas walk pierwszego powstania, kiedy to naczelnikem połączonych wojsk prusko-pomorskich był Świętopełk książę pomorski .
Podziały społeczne u Prusów były bardzo płyne jak wczesniej pisałem: Prus mógł zostać biednym w jeden dzień a biedy mógł zostać majętnym wiaomości na ten temat podaje Dusburg.
Wyrózniem pozycji społecznej u Prusów było spożywanie napojów pitnych, bogatsi prusowie pili kobyle mleko a przecietni miód, te informacje podaje Wulfstan.
Drugie powstanie Prusów wybuchło w 1260 i w spomieni dowódcy zostali wybrani w tym właśnie roku. Peter von Dusburg, Chroicon terrae Prussiae, hrsg. v. M. Toppen, Scrip. rer. Pruss., Bd. 1, Leipzig 1861, s. 99.
Pozdrawiam.
 
 
flugzeug
Szeregowy


Dołączył: 14 Sie 2007
Posty: 20
Skąd: Łódż
Wysłany: Pią 14 Gru, 2007   

Odnośnie Dusburga...to torunianie z UMK wydali w 2004 r. naukowy przekład Dusburga na polski . Jest on w trzech egzemplarzach w Bibliotece Uniwersytetu Łódzkiego w wolnym dostępie [sam korzystam], a także w innych większych bibliotekach w kraju.

Co do kobylego mleka...to Prusowie przypadkiem nie robili z niego niskoprocentowego alkoholu ???

Ktoś wydał Kronikę Mikołaja z Jeroschin po polsku lub łacinie [nie bardzo znam staroniemiecki, a w tym języku została ona wydana w Scriptores rerum Prussicarum ] ???.
_________________
Historia magistra vitae [est]
 
 
szachista
Kapral


Dołączył: 11 Sty 2007
Posty: 110
Skąd: aleks kuj
Wysłany: Pią 14 Gru, 2007   xxx

Kronika Mikołaja von Jeroschina powstała na bazie Kroniki Piotra z Dusburga, tłumaczona z łaciny na niemieckie rymy przełozone zostało 20 rozdziałów. Nie zabardzo orientuje się do czego Ci ma służyć przekład Jeroschina na polski? Mozesz napisać??
Posiadam komplet fiszek rzeczowych odnośnie wojskowości i obyczajowości Prusów, z literatury przedstawionej we wcześniejszych postach, jezeli są Ci pomocne z chęcią udostępnie.
Pozdrawiam
 
 
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Nie możesz ściągać załączników na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group
Strona wygenerowana w 0,06 sekundy. Zapytań do SQL: 8