Taktyka i Strategia - Forum Strona GłównaTaktyka i Strategia - Forum Strona Główna

To forum wykorzystuje pliki cookies do zapamiętywania spersonalizowanych preferencji.
Ustawienia dotyczace plików cookies można zmienić samodzielnie w przegladarce internetowej.
Szczegóły na stronie Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji.


FAQFAQ  SzukajSzukaj  UżytkownicyUżytkownicy  GrupyGrupy RejestracjaRejestracja  ZalogujZaloguj  AlbumAlbum  DownloadDownload


Poprzedni temat «» Następny temat
Rogoźno 1813r.
Autor Wiadomość
Pyra
Kapitan



Dołączył: 21 Sie 2005
Posty: 1061
Skąd: Pyra vel stary Murat
Wysłany: Pon 13 Lis, 2006   Rogoźno 1813r.

Bitwa, która rozegrała się w moim mieście, sam opracowałem tą małą prace :)



 „…Rozmieszczenie oddziałów tworzyło linię-łuk obrony chroniący Poznań od północnego wschodu, a posterunki przednie biegły przez Rogoźno, Rogowo i Witkowo…”

„Armia…” str. 30

 „Dnia 26 I 1813 r. wkroczył do Rogoźna 4 pułk piechoty nadwiślańskiej, składał się z 140 wycieńczonych żołnierzy…prawdziwa bitwa rozegrała się po prawej stronie drogi do Murowanej Gośliny…”

www.historiarogozna.za.pl/zabur.html


 „Dnia 26 stycznia 1813 r. wkroczył do Rogoźna 4 pułk piechoty nadwiślańskiej, wchodzący w skład Dywizji Polskiej dowodzonej przez francuskiego gen. Girarda. Pułk liczył 140 wygłodzonych, częściowo nieuzbrojonych i nie umundurowanych żołnierzy. Większość z nich stanowili młodzi rekruci pochodzący z Mazowsza i Wielkopolski. Dowódcą pułku był siostrzeniec Tadeusza Kościuszki-płk. Sykstus Estka. Dnia 10 lutego o godzinie 7 rano Rogoźno zostało zaatakowane przez wojska rosyjskie idące trzema kolumnami od strony Wągrowca, Ryczywołu i Sokołowa. Oddziały rosyjskie liczyły 3000 żołnierzy piechoty, 600 kozaków i 5 armat. Po godzinnej wymianie ognia pułk polski zaczął wycofywać się z Rogoźna. Do zaciętej walki doszło tuż za miastem, po prawej stronie drogi do Murowanej Gośliny i Poznania. Polacy pozostawili na polu bitwy 80 zabitych i rannych. Zginęło także 10 żołnierzy rosyjskich. Po opuszczeniu Rogoźna niedobitki z 4 pułku piechoty wycofały się przez Parkowo do Obornik. Dnia 12 lutego 1813 r. wojska gen. Woroncewa zajęły Poznań.”

„Dzieje Rogoźna str. 107”

 „Po klęsce Napoleona w Rosji pod Rogoźnem rozegrała się bitwa między będącym w odwrocie 4 pułkiem Nadwiślańskim dowodzonym przez gen. Girarda, a wojskami rosyjskimi dowodzonymi przez gen. Woroncewa i gen. Czernyszewa. Bitwa rozegrała się na wzgórzu o nazwie Koci Sad.

„Nad dolną Wełną”


 „10 lutego 1813 r. w pobliżu Słomowa, podczas odwrotu armii francuskiej, doszło do bitwy z oddziałami rosyjskimi gen. Woroncewa. Zwyciężyli Rosjanie. Oddziały polskie z 4 pułku Legii Nadwiślańskiej dowodzone przez siostrzeńca Tadeusza Kościuszki, Sykstusa Estkę, wycofały się do Obornik.

„Rogoźno i okolice”


 „26 stycznia wkracza do Rogoźna 4 pułk piechoty Legii Nadwiślańskiej wchodzący w skład dywizji polskiej dowodzonej przez francuskiego generała Girarda. Dowódcą pułku był płk. Sykstus Estka.”

 „10 lutego we wczesnych godzinach rannych Rogoźno zostaje zaatakowane przez podjazdy rosyjskie gen. Woroncewa i Czernyszewa. Do zaciętej bitwy doszło za miastem, w pobliżu drogi prowadzącej do Poznania. Polacy pozostawili na polu bitwy 80 zabitych. Zginęło także 10 jeńców rosyjskich. Pułk wycofał się przez Parkowo do Obornik.

„Kalendarium Dziejów Rogoźna”

 „10 lutego Woroncow zaatakował z trzech stron stojący w Rogoźnie, jako czata dywizji Girarda, 4 pułk Nadwiślański. Według księcia Eugeniusza atakujący Rogoźno nieprzyjaciel dysponował 3 tyś. Piechoty, 2 tyś. Kozaków i 6 dział. Posuwał się trzema drogami, które zbiegają się w tej miejscowości, tj. z Ryczywołu, Wągrowca i Sokołowa. Młodzi żołnierze z 4 pułku mężnie walcząc o każdą piędź ziemi, w całkowitym porządku cofali się krok po kroku przed znacznie przeważającymi siłami przeciwnika. Do Parkowa, po 8 km odwrotu, przybył gen. Girard i próbował zatrzymać nieprzyjaciela. Rzucił się z jednym batalionem do przodu, uzyskując cofnięcie się awangardy złożonej z Kozaków. Jednakże ataki na skrzydła zmusiły go do wycofania się na Oborniki i ściągnięcie do siebie z Łukowa wydzielonego posterunku westfalskiego. Straty były prawie równe. Girard stracił 90 żołnierzy, z tego 80 z płk. Nadwiślańskiego.

„Armia Księcia Józefa 1813” M. Łukaszewicz, str. 105
„Memories…du prince Eugene” t.VIII, str. 345


 “Gen. lejt. Sabaniew meldował, że, pod Rogoźnem nieprzyjaciel miał <…dużo zabitych, a do niewoli wzięto 1 oficera i 200 ludzi..>”

Reboul, op.cit., str 380, „Pochód russkoj armiis . 66”


Wszystkie fragmenty są zgodne z oryginalnymi tekstami



Wnioski:

Bitwa Rogozińska, w tym okresie nie miała zbyt dużego znaczenia. Rozbita armia Napoleona wycofywała się tracąc wcześniej zdobyte ziemie tak, więc pułk walczący, pod Rogoźnem walczył tylko o swoje przetrwanie. Z góry było wiadomo, że wycieńczony, nieuzbrojony pułk Legii Nadwiślańskiej nie będzie w stanie stawić czoła przygniatającym wojskom nieprzyjaciela. Przegrana niosła ze sobą osłabienie obrony na łuku chroniącym Poznań, być może, dlatego tak desperacko na wroga rzucił się gen. Girard. Wojska Woroncewa i Czernyszewa odnieśli całkowite zwycięstwo doprowadzając do odwrotu polsko-francuskich sił na Parkowo, a później na Oborniki. Droga do Poznania stała otworem. Na uwagę zasługuje męstwo młodych żołnierzy, którzy bili się o każdy kawałek ziemi, przez co mimo przewagi Rosjanie ciężko okupili zwycięstwo.

mam jeszcze prezentacje powerpoint bitwy, więc jak ktoś chce niech napisze mi na priva swój mail to wyśle






:)
_________________
Sąd sądem, a sprawiedliwość musi być po naszej stronie.- Kazimierz Pawlak "Sami swoi"
 
 
 
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Nie możesz ściągać załączników na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group
Strona wygenerowana w 0,05 sekundy. Zapytań do SQL: 8