Taktyka i Strategia - Forum Strona GłównaTaktyka i Strategia - Forum Strona Główna

To forum wykorzystuje pliki cookies do zapamiętywania spersonalizowanych preferencji.
Ustawienia dotyczace plików cookies można zmienić samodzielnie w przegladarce internetowej.
Szczegóły na stronie Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji.


FAQFAQ  SzukajSzukaj  UżytkownicyUżytkownicy  GrupyGrupy RejestracjaRejestracja  ZalogujZaloguj  AlbumAlbum  DownloadDownload


Poprzedni temat «» Następny temat
Front Wschodni 1941-1943 inne spojrzenie
Autor Wiadomość
Krzysztof
Porucznik


Dołączył: 22 Gru 2007
Posty: 840
Wysłany: Nie 23 Wrz, 2012   Front Wschodni 1941-1943 inne spojrzenie

Szef Zarządu Wywiadu Armii Czerwonej (Razwiedupru) gen Filip Golikow uspokajał Stalina pisząc w swych meldunkach, że Niemcy zgromadzili około 120 Dywizji w okupowanej Polsce i Prusach Wschodnich ale jednocześnie ześrodkowali około 120 Dywizji z zamiarem ataku na Anglię.(patrz meldunek szefa GRU dla Stalina zbiór dokumentów god 1941 tom 2) Po wojnie Filip Golikow przyznał się ,że okłamywał Stalina pisząc w meldunkach to co chciał on usłyszeć. Trzeba przypomnieć że Stalin kilka razy likwidował fizycznie agentów siatki GRU na terenie Europy. Kazał m.in. rozstrzelać Szefa GRU Artuzowa i najlepszego agenta GRU Bystroletowa, później w październiku 1941 rozstrzelano byłego Szefa GRU. gen Proskurowa (patrz Murphy Co wiedział Stalin Wyd. Amber) Być może Golikow bał się stracić swoje życie.
Jakie były plany Stalina latem 1941. Wiadomo, że ZSRR zgromadziło nad swoimi granicami 180 tysięcy czołgów w 516 związkach zmechanizowanych. Było to 112 dywizji pancernych, 240 dywizji zmechanizowanych, 154 dywizje strzelców zmotoryzowanych. Wojska NKWD wystawiły 17 dywizji pancernych NKWD i 35 dywizji strzelców zmotoryzowanych NKWD.

I Korpus Zmechanizowano-Motorowy NKWD- Moskwa
Sformowany z kadry Wojsk Operacyjnych NKWD

1 DPanc NKWD
1 DSZmot NKWD im. Feliksa Dzierżyńskiego
35 DSZmot

W składzie 33 Armii Zmechanizowano-Motorowej NKWD - MWO,Linia Możajska, Spas-Demiańsk Front Rezerwowy, Małojarosławiec


II KZmech-Mot NKWD
Sformowany z kadry Wojsk Pogranicznych NKWD

2 DPanc NKWD
3 DSZmot NKWD
34 DSZmot NKWD- Murom

W składzie 32 Armii Zmechanizowano-Motorowej NKWD - Narofomińsk, Kubinka, Dorochowo, Linia Możajska


III KZmech-Mot NKWD-
Sformowany z kadry Wojsk Pogranicznych NKWD

3 DPanc NKWD
4 DSZmot NKWD –zima 1941/1942 w Leningradzie Ochrona miasta i władz państwowych w mieście
33 DSZmot NKWD- Dymitrow

W składzie 35 Armii Zmechanizowano-Motorowej NKWD
Front Północno-Zachodni- Nowogród


IV KZmech-Mot NKWD
Sformowany z kadry Wojsk Pogranicznych NKWD

4 DPanc NKWD
5 DSZmot NKWD
32 DSZmot NKWD- Zagorsk

W składzie 33 Armii Zmechanizowano-Motorowej NKWD - MWO, Linia Możajska, Spas-Demiańsk Front Rezerwowy, Malojarosławiec
V KZmech-Mot NKWD-
Sformowany z kadry Wojsk Pogranicznych NKWD

5 DPanc NKWD
6 DSZmot NKWD -Front Płd-Zach
31 DSZmot NKWD-Władimir

W składzie 36 Armii Zmechanizowano-Motorowej NKWD
Front Południowo-Zachodni- Orzeł, Briańsk


VI KZmech-Mot NKWD
Sformowany z kadry Wojsk Pogranicznych NKWD

6 DPanc NKWD
7 DSZmot NKWD- zimą 1941 Tuła Ochrona tyłów Frontu Zach Frontu Kalinin
30 DSZmot NKWD-Rybińsk

W składzie 32 Armii Zmechanizowano-Motorowej NKWD - Narofomińsk, Kubinka, Dorochowo, Linia Możajska


VII KZmech-Mot NKWD-
Sformowany z kadry Wojsk Pogranicznych NKWD

7 DPanc NKWD
8 DSZmot NKWD- Kijów (Front Płd-Zach) lipiec-wrzesień 1941w 1942 Woroneż,Obojań
29 DSZmot NKWD-Jarosław

W składzie 32 Armii Zmechanizowano-Motorowej NKWD- Narofomińsk, Kubinka, Dorochowo, Linia Możajska

VIII KZmech-Mot NKWD
Sformowany z kadry Wojsk Ochrony Kolei i Przemysłu NKWD

8 DPanc NKWD
9 DSZmot NKWD- w 1942 Rostów-Pn-Kaukaz
28 DSZmot NKWD-Szczurowo

W składzie 33 Armii Zmechanizowano-Motorowej NKWD -MWO, Linia Możajska, Spas-Demiańsk Front Rezerwowy, Malojarosławiec
IX KZmech-Mot NKWD
Sformowany z kadry Wojsk Ochrony Kolei i Przemysłu NKWD

9 DPanc NKWD
10 DSZmot NKWD
27 DSZmot NKWD-Sofrino

W składzie 36 Armii Zmechanizowano-Motorowej NKWD
Front Poludniowo-Zachodni -Orzeł, Briańsk


X KZmech-Mot NKWD
Sformowany z kadry Wojsk Ochrony Kolei i Przemysłu NKWD

10 DPanc NKWD
11 DSZmot NKWD
26 DSZmot NKWD-Batumi przerwano formowanie sformowane oddziały i zebrany sprzęt przekazano do LKO a następnie przesłano do Tuły

W składzie 36 Armii Zmechanizowano-Motorowej NKWD
Front Poludniowo-Zachodni- Orzeł, Briańsk


XI KZmech-Mot NKWD
Sformowany z kadry Wojsk Konwojowych NKWD

11 DPanc NKWD
12 DSZmot NKWD- Erewań przerwano formowanie sformowane oddziały i zebrany sprzęt przekazano do LKO a następnie przesłano do Zagorska
25 DSZmot NKWD

W składzie 35 Armii Zmechanizowano-Motorowej NKWD
Front Północno-Zachodni- Nowogród


XII KZmech-Mot NKWD

12 DPanc NKWD
13 DSZmot NKWD- zima 1941/1942 w Moskwie
24 DSZmot NKWD

W składzie 32 Armii Zmechanizowano-Motorowej NKWD - Narofomińsk, Kubinka, Dorochowo, Linia Możajska

XIII KZmech-Mot NKWD

13 DPanc NKWD
14 DSZmot NKWD
23 DSZmot NKWD Kijów-(Front Płd-Zach) lipiec-wrzesień 1941

W składzie 36 Armii Zmechanizowano-Motorowej NKWD
Front Południowo-Zachodni - Orzeł, Briańsk


XIV KZmech-Mot NKWD
Sformowany z kadry Wojsk Operacyjnych NKWD

14 DPanc NKWD
15 DSZmot NKWD-Tbilisi formowanie przerwano sformowane oddziały i sprzęt oddano do LKO a następnie przesłano do Tuły
22 DSZmot NKWD –Ryga (Front Pn-Zach) lipiec-sierpień 1941

W składzie 35 Armii Zmechanizowano-Motorowej NKWD
Front Północno-Zachodni -Nowogród



XV KZmech-Mot NKWD
Sformowany z kadry Wojsk Operacyjnych NKWD

15 DPanc NKWD
16 DSZmot NKWD-Baku formowanie przerwano sformowane oddziały i sprzęt oddano do LKO a następnie przesłano do Sierpuchowa
21 DSZmot NKWD-zima 1941/1942 Leningrad

W składzie 33 Armii Zmechanizowano-Motorowej NKWD -MWO, Linia Możajska, Spas-Demiańsk Front Rezerwowy, Malojarosławiec



XVI KZmech-Mot NKWD
Sformowany z kadry Wojsk Ochrony Kolei i Przemysłu NKWD

16 DPanc NKWD
17 DSZmot NKWD- Achałcziche(Gruzja Płd-Zach) przerwano formowanie sformowane oddziały i zebrany sprzęt przekazano do LKO a następnie przesłano do Sierpuchowa
20 DSZmot NKWD

W składzie 35 Armii Zmechanizowano-Motorowej NKWD
Front Północno-Zachodni -Nowogród



JEDNOSTKI SAMODZIELNE:

17 SamDPanc NKWD W składzie 33 Armii Zmechanizowano-Motorowej NKWD
-MWO, Linia Możajska, Spas-Demiańsk Front Rezerwowy, Malojarosławiec

18 SamDSZmot NKWD W składzie 32 Armii Zmechanizowano-Motorowej NKWD
- Narofomińsk, Kubinka, Dorochowo, Linia Możajska

19 SamDSZmot NKWD- Rezerwa Wojsk NKWD



Jeśli chodzi o piechotę to rozwinięto w pierwszym i drugim rzucie w różnym stadium przygotowania 120 zwykłych dywizji strzelców, 120 dywizji strzelców kontrolowanych przez NKWD złożonych z więźniów Gułagu, Prawdopodobnie zaczęto formowanie trzeciego rzutu złożonego z 30 dywizji strzelców Wojsk Pogranicznych NKWD które miano przekazać Armii Czerwonej. Na Syberii i Dalekim Wschodzie oraz w Środkowej Azji zaczęto formowanie dywizje strzelców specjalnego przeznaczenia (OSNAZ) w liczbie 50. Następnie miano sformować 115 dywizji strzelców zeków, i 50 zwykłych dywizji strzelców.
Wojska NKWD posiadały około ok. 50 dywizji strzelców Wojsk Wewnętrznych i Pogranicznych NKWD, ok. 40 Dywizji Wojsk Konwojowych, ok. 40 Dywizji Wojsk Ochrony Przemysły i Ochrony Szlaków Kolejowych, oraz ok. 70 Brygad Wojsk NKWD różnych typów. W sumie od ok. 600 przeliczeniowych pulków do ok 1200 przeliczeniowych pułków wojsk NKWD. Lotnictwo sowieckie posiadało 60 tysięcy samolotów.
Dokumenty wskazują na to że Stalin chciał poczekać na atak Niemców by samemu przejść do kontrnatarcia. Wydaje się , że jeśliby Niemcy nie uderzyli na ZSRR latem 1941 to Stalin ruszył by do ataku w początkach września 1941 roku.. (patrz zbiór dokumentów 1941 god Tom 2 plan ćwiczeń Fr Zach na wrzesień)
Dokumenty Stawki mówią o tym że koncentracja pierwszego rzutu i drugiego rzutu przebiegała i miała się zakończyć 6 lipca 1941. (patrz zbiór dokumentów 1941 god tom 2)
Jakie siły sowieckie stały na granicach ZSRR ?
Armie pierwszego rzutu tworzyły idąc kolejno od Północy na Południe: Front Północny w składzie 14 Armia, 7 Armia, 23 Armia w rezerwie za 14 Armią osłaniającą Murmańsk znajdowała się 37 Armia pilnująca łagrów na półwyspie Kola.
Front Północno-Zachodni w składzie 8 Armia i 11 Armia z 27 Armią w rezerwie,
Front Zachodni w składzie 3 Armia, 10 Armia, 4 Armia i 13 Armia w rezerwie,
Front Południowo-Zachodni w składzie 5 Armia, 6 Armia, 12 Armia, 26 Armia,
oraz Front Południowy w składzie 2 Armia (patrz mapa z dokumentu wywiadu amerykańskiego z 1955) 9 Armia i 18 Armia w odwodzie .
Jeśli chodzi o ilość czołgów to Front Zachodni miał ich 25 tysięcy (patrz David Irwing Wojna Hitlera), a Front Południowo Zachodni miał na stanie 37 tysięcy czołgów
Armie drugiego rzutu znajdowały się w dniu 22 czerwca 1941 w drodze w załadowane w kolejowych eszelonach by znaleźć się nad granicą 6 lipca. Były to 16 Armia, 19 Armia, 20 Armia, 21 Armia, 22 Armia.
Był szykowany Trzeci rzut strategiczny złożony z 28 Armii, 29 Armii, 30 Armii, 31 Armii, 32 Armii, 33 Armii, 34 Armii, 35 Armii, 36 Armii. Armiami tymi dowodzili generałowie wojsk NKWD. Oficjalnie 3 rzut tworzono w lipcu 1941 po wybuchu wojny ale są poszlaki które wskazują że te armie tworzono już w maju i czerwcu 1941 przed wojną z Niemcami. Wydaje mi się że daty na dokumentach o tworzeniu tych armii pozmieniano gdy w latach 60-siątych przepisywano w Sztabie Generalnym ZSRR dokumenty wojskowe z czasów wojny z rękopisu na maszynopis.
Trzeci rzut to po pierwsze sześć armii NKWD czyli armie 29, 30, 31 oraz armie 34-ta, 35-ta , 36-ta. 35 Armia i 36 Armia były bytami krótkotrwałymi gdyż ich dywizje rozdysponowano na pozostałe Armie Trzeciego rzutu w lipcu 1941. Druga cześć rzutu to 24 Armia Karna 28 Armia Karna, 32 Armia pospolitego ruszenia Moskwy i 33 Armia pospolitego ruszenia Moskwy, Prawie wszystkimi Armiami trzeciego rzutu dowodzili generałowie NKWD 24-tą Rakutin , 28-mą Kaczałow, 29-tą Masliennikow, 30-tą Chomienko, 31-szą Dołmatow, 32-gą Onuprienko, 33-cią Jefremow, 34-tą komisarz polityczny Pronin.
Prawdopodobnie armie te były wzmocnione 16 Korpusami Zmechanizowano Motorowymi NKWD Ocalał rozkaz NKWD wydany przez gen Maslennikow z czerwca 1941 o sformowaniu I Korpusu Zmechanizowano Motorowego NKWD nakazujący jednocześnie sformowania kilkunastu dywizji strzelców zmotoryzowanych NKWD.
Jak prawdopodobnie tworzono ten czekistowski rzut. Polegało to na ściągnięciu znad granicy Wojsk Ochrony Pogranicza NKWD z przygranicznych okręgów i wysłanie ich na tyły. Dodatkowo z relacji naocznego świadka ,który rozmawiał w 1940 roku z żoną sowieckiego pogranicznika powiedziała ona że my jesteśmy tu tylko czasowo i czekamy na rozkaz by zmienić miejsce naszego przebywania. Również jest znany rozkaz gen Maslennikowa wydany 18 czerwca gen. Chomience ,który mówi o ewakuacji rodzin pograniczników na tyły, który wykonano natychmiast. Nad granicą zostały tylko oddziały (otriady) straży granicznej, których walkę w pierwszych godzinach wojny opisywali tyle razy radzieccy historycy.
Piętnaście Dywizji pograniczników utworzyło trzon armii NKWD, czyli 29-tej, 30-tej, 31-szej, 34-tej. Dywizje te zostały na podstawie rozkazu Berii z 9 lipca 1941 zasiłone ponad 15 tysiącami pograniczników. Włączono w ich skład po 1000 szeregowców i podoficerów NKWD oraz po 500 oficerów NKWD na dywizje. Kilka tych dywizji skierowano do walki o Leningrad do składu 8 Armii i 11 Armii oraz 27 Armii. Rozkaz Maslennikowa dotyczył Frontu Północnego, Północno-Zachodniego, Zachodniego i Rezerwowego. Jest bardzo prawdopodobne, że istniał podobny rozkaz Berii dotyczący Frontu Centralnego, Poludniowo- Zachodniego i Południowego, który przekazywał kolejne 15 dywizji strzelców zasilonych pograniczników do Armii Czerwonej zebranych głównie z Czarnomorskiego Okręgu Wojsk Pogranicznych przede wszystkim z rejonu Odessy. wzmocniły one takie nowotworzone w lipcu sierpniu i wrześniu armie takie jak 43-cia, 49-ta, 50-ta, 13-ta, 3-cia, 26-szta, 12-sta, 6-sta. Te trzydzieści dywizji o cyfrach porządkowych zaczynających się od numeru 240 i przydzielanych kolejno następującym dywizjom strzeleckim by zakończyć przydzielanie numerów na cyfrze 270. Te dywizje miały kluczowe znaczenie dla zdolności bojowej Armii Czerwonej większość. z nich w latach 1942-1944 roku otrzymało przydomek gwardyjskich. Taką operację powtórzono jesienią i zimą z 1941 na 1942 kiedy wystawiono dywizje o numerach od 400 do 422, które również zasilono kaukaskimi pogranicznikami i na ich bazie sformowano na Kaukazie 44A, 45A NKWD, 46 A NKWD ,47A
Nadszedł 22 czerwca 1941 Niemcy uderzają na Białoruś. Rozbijają na granicy armie pierwszego rzutu, 25 tysięcy czołgów zgrupowanych w sowieckich korpusach zmechanizowanych rusza do desperackich kontrataków. Oddziały atakują nieskoordynowanie częściami, fatalna jest struktura dowodzenia w tych korpusach rozkazy przychodzą za późno i są często nieaktualne. Sowieccy czołgiści często topią swój sprzęt na bagnach i porzucają go uciekając do tyłu. Niemcy odpierają to desperackie kontruderzenie. 2 Grupa Pancerna i 3 Grupa Pancerna wdziera się w głąb Białorusi i dwustronnie okrąża pod Mińskiem i Białymstokiem armie sowieckie. Czołówki pancerne Hotha i Guderiana zaczynają się zbliżać do linii Dniepru. Halder pisze w swoim pamiętniku ,że wojna na Wschodzie jest w zasadzie wygrana. A dlaczego tak pisze dlatego że prawdopodobnie dowódcy i wywiad donoszą mu ,że zniszczono lub zdobyto ok. 100 tysięcy czołgów. Przecież wojna takim razie musi być już wygrana.
Jak na klęskę na Białorusi reaguje Stalin na początku zaszywa się w swojej podmoskiewskiej daczy i Mołotow musi za niego przemawiać w radiu do narodów ZSRR. Po kilku dniach otrząsa się z niepewności i rozkazy oraz dyrektywy zaczynają płynąć z Moskwy.
W czasie pierwszych walk na Białorusi oddziały radzieckie uciekają na gigantyczną skalę, cała armia cofa się żołnierze masowo się poddają. Trzeba coś z tym zrobić. W odpowiedzi na tą sytuację Stalin 26 czerwca wydaję rozkaz by przy każdej dywizji strzeleckiej utworzyć oddział zaporowy złożony z najbardziej fanatycznych żołnierzy. Dodatkowo 3-cie Zarządy Ludowego Komisariatu Obrony zostają przekształcone w Specjalny Zarząd NKWD. Beria wydaje dyrektywę o utworzeniu przy każdym pododdziale wojskowym Oddziałów Specjalnych NKWD. Z kolei te Oddziały Specjalne tworzą własne Odziały Zaporowe Osłony Operacyjnej NKWD Wojsk Ochrony Tyłów. Te jednostki kontrwywiadu NKWD mają za zadanie wyłapywanie dezerterów sowieckich oraz łapanie szpiegów i dywersantów niemieckich prawdziwych i wyimaginowanych jest to bez znaczenia byłe łapały i rozstrzeliwały. Specjalne Oddziały kontrolują wszystko co się dzieje na tyłach armii Czerwonej nawet, kolejność wysyłania czas przejazdu i czas przybycia ciężarówek do baz transportowych armii (patrz instrukcja dla kontrwywiadu LKO z czerwca 1941).
Zostaje powołany Sztab Partyzancki i Sztab Oddziałów Pościgowo niszczycielskich (istriebitielnyje otriady). Te oddziały dowodzone przez enkawudystów i złożone z członków partii komunistycznej uzbrojone w pistolety maszynowe PPSZ mają za zadanie likwidować znajdujące się w strefie frontowej, oddziały które nie chcą walczyć lub chcą się poddać Niemcom.
Klęska na Białorusi powoduje czystkę wśród dowództwa Frontu Zachodniego. Generał Pawłow i jego Sztab zostaje osądzony i rozstrzelany. Aresztowani zostają niektórzy dowódcy Wojsk Lotniczych w kraju oraz kilku konstruktorów samolotów oraz były Szef GRU gen Proskurow (patrz Murphy „Co wiedział Stalin). W październiku 1941 zostają oni zlikwidowani przez NKWD. Dowódca Frontu Północnego generał armii Kyriłł Afanasjewicz Mierieckow trafia do więzienia i zostaje poddany torturom by następnie zostać wypuszczony ale już jako złamany człowiek (patrz Bieszanow Obrona Leningradu patrz Suworow Lodołamacz ).
Co się dzieje na froncie na Białorusi. Niemcy podchodzą do linii Dniepru i wtedy materializuje się Drugi rzut Strategiczny, który wyładowuje się prosto z wagonów kolejowych i zaraz potem wchodzi do walki. Drugi rzut to 16A, 19A, 20A, 21A, 22A. Armie 16 i 19 zostają w ostatniej chwili przekierowane z Ukrainy na Białoruś. Jacy to żołnierze tworzą te Armie. To więźniowie GUŁAG-u i chłopi z okolic obozów GUŁAGU dla których zbudowały specjalne obozy oddziały budowlane GUŁAGU w których NKWD ich przeszkoliło do walki jeszcze długo przed 22 czerwca 1941. ( patrz Suworow Lodołamacz , patrz Drabkin zbiór wspomnień żołnierzy wojsk przeciwpancernych)
Żołnierze tych Karnych armii są ubrani w czarne robocze stroje i są zaopatrywani przez Służbę Zaopatrzenia Gułag-u. Drwale tysiącami idą do walki. Jednym z wielu generałów który zajmowali się szkoleniem a następnie dostarczeniem tych armii na Front był gen S. A. Kalinin przed wojną dowódca Syberyjskiego Okręgu Wojskowego. Wyszkolił on i dostarczył na linię Frontu 24 Armię Karną w końcowym etapie będąc wspomagany przez gen por Wojsk NKWD Pawła Artemiewa
Niemcy z marszu rozbijają Drugi Rzut Strategiczny i okrążają wokół Smoleńska 16A, 19 A i 20A.
Wtedy Stalin uruchamia Trzeci Rzut złożony z 30-stu dywizji Wojsk Ochrony Pogranicza NKWD i Wojsk Wewnętrznych NKWD oraz z 16-stu Korpusów Zmechanizowano-Motorowych NKWD. Trzeci Rzut jest tworzony wokół Moskwy m.in. w takich miastach jak Jarosław, Rybińsk, Kalinin, Rżew, Sofrino Tuła, Szczurowo czyli na terenie obwodów moskiewskiego, tulskiego, kalinińskiego, rżewskiego. Uzbrojony zostaje dzięki zapasom broni z magazynów i składów z całego ZSR, ale głownie z magazynów armijnych na Dalekim Wschodzie, Syberii i w Moskiewskim Okręgu Wojskowym. Zostaje to wykonane na podstawie rozporządzenia Państwowego Komitetu Obrony (GKO) nr GKO 67 ss podpisanego przez Mołotowa. Transporty z uzbrojeniem i amunicją zostają przekierowane w rejon formowania się Trzeciego Rzutu Strategicznego
Do Trzeciego Rzutu dołączają 24 Armia Zeków 28 Armia Zeków oraz Grupa gen Rokossowskiego świeżo wypuszczonego z obozu pracy . Stawka planuje wielką operacje okrążająca w rejonie Smoleńska. Z północy atakują na Smoleńsk 29 A NKWD, 30 A NKWD w środku atakuje grupa Rokossowskiego od południa atakują 24 Armia Karna i 28 Armia Karna. Celem jest okrążenie Niemców w rejonie Smoleńska i odblokowanie okrążonych w jego okolicach Armii (16-tej ,19-tej ,20-tej). Dodatkowo 34 Armia NKWD na czele z komisarzem politycznym Proninem wsparta I KZmech Mot NKWD (patrz Paul Carell Operacja Barbarossa wykonuje kontrnatarcie w kierunku Starej Russy na południe od jeziora Ilmen przeciwko 16-stej armii GA „Północ”. Z tyłu pod Rżewem i Wiaźmą stoją za pierwszą linią 31 Armia NKWD, oraz 32 i 33 Armie Pospolitego Ruszenia Moskwy Po pierwszych sukcesach północna grupa złożona z wojsk NKWD wikła się w zacięte walki i nie posuwa się dostatecznie daleko w kierunku Smoleńska. Południowa grupa wojsk karnych odnosi większe sukcesy 28 Armia Karna generała Kaczałowa naciera energicznie i wdziera się głęboko, nie dostaje jednak wsparcia od sąsiednich oddziałów. Gen Kaczałow ginie w swoim czołgu w czasie prowadzenia natarcia a jego Armia zostaje okrążona. Dochodzi do kłótni miedzy generałem NKWD Rakutinem dowódcą 24 Armii Karnej a gen Żukowem gdy Rakutin składa fałszywy meldunek o zdobyciu jednej z miejscowości którą miał zająć. Jarcewska Grupa Rokossowskiego uwalnia cześć okrążonych sił łączy się z nimi i razem się wycofują Z połączenia obu tych grup zostaje ponownie utworzona 16A pod dowództwem Rokossowskiego. Sytuacja się stabilizuje bo niemieckie dowództwo i Hitler nie wiedzą gdzie uderzyć dalej i zastanawiają się nad dalszymi kierunkami działań.
Pauzę operacyjną wymusza zużycie silników czołgów i pojazdów mechanicznych z powodu wszechobecnego letniego kurzu i pyłu (Na Białorusi przeważają gleby piaszczyste stąd tworzy się latem tyle dotkliwego kurzu ) oraz z powodu opóźniania się pochodu 9 Armii Polowej i 4 Armii Polowej, które muszą likwidować wojska sowieckie w kotle pod Mińskiem i Białymstokiem. Ponadto rośnie odległość od baz zaopatrzenia i trzeba podciągnąć linie kolejowe czyli dostawić trzecia szynę by dostosować sowieckie linie do rozstawu europejskiego który jest węższy o kilkanaście centymetrów od rosyjskiego.
Wśród dowództwa niemieckiego trwają dyskusje. OKH i Guderian przedstawia 18 sierpnia plan ataku na Moskwę. 2 Grupa Panc. Guderiana miałaby z rejonu Rosławla na południowym odcinku frontu uderzyć na północny wschód na Briańsk i Wiaźmę, a 3 Grupa Panc. Hotha wystrzeli wprost na wschód na Rżew i Wiaźmę. Hitler nie zgadza się na plan OKH i w dramatycznej rozmowie z Guderianem mówi że Armia nie rozumie w ogóle spraw ekonomicznych oraz decyduje ,że Grupa Guderiana na ruszyć na południe na zgrupowanie sowieckie wokół Kijowa. Wydaję mi się że gdyby wykonać plan OKH i Guderiana to w olbrzymim okrążeniu znalazłby się cały Front Zachodni, Front Odwodowy i Front Centralny w sumie około 15 Armii. (patrz dokument Wywiadu US ARMY 1955 o Operacji Barbarossa) Krytycy tego planu podnoszą zagrożenie dla Grupy Guderiana od południa z rejonu Kijowa ale przecież przewidziano że 6 Armia Niemiecka uderzy powyżej Kijowa zajmie Homel tym samym osłoni natarcie Guderiana. Poza tym wydaje mi się że Sowieci zamiast atakować z południa Guderiana ściągali by jednostki z rejonu Kijowa prosto pod Moskwę. Moim zdaniem swoją decyzją Hiler pogrzebał Plan Barbarossa a może zaprzepaścił swoja szansę na zwycięstwo w II wojnie światowej. Hitler miał jeszcze inną możliwość. Mógł pozwolić Guderianowi pozostać na Ukrainie po zlikwidowaniu zgrupowania Kijowskiego by mógł natrzeć wraz 1 Gr. Panc. von Kleista w kierunku na Charków i Woroneż jak również nie atakować Krymu i pozwolić części 11 Armii okopać się na Perekopie a resztę wojsk wysłać do wsparcia grup pancernych. W tym przypadku Sowieci bardzo długo nie wiedzieli by gdzie uderzą Niemcy czy na wprost na Stalingrad czy na południe na Rostów i Kaukaz, czy wreszcie na północ z rejonu Woroneża w kierunku Moskwy mając za osłonę od wschodu rzekę Wołgę. Niemcy poruszaliby się w pasie gliniastych ziem czarnoziemnych które nie dają tyle kurzu i pyłu podczas upału więc silniki nie zużywałby się tak szybko poza tym nacieraliby w europejskim pasie gęstego zaludnienia ciągnącemu się aż do Donu pozbawiającym tym samym Stalina bazy rekrutacyjnej dla Armii Czerwonej Drugą częśc obcęg stanowiłyby 3 Gr. Panc. i 4 Gr. Panc. Hitler powinien był po osiągnięciu linii Narwa – jezioro Pejpus- Psków rzeka Wielikaja- Jezioro Ilmen zrezygnować z ataku na Leningrad i okopać na tej linii związki piechoty GA „Północ” oraz przekazać 4 Grupę Pancerną Hoeppnera do Grupy Armii Środek już w drugiej połowie sierpnia. Grupa Hotha zostałaby przesunięta na południowe skrzydło GA Armii Środek Obie Grupy 3-cia i 4-ta mogłyby byłoby dokonać już w początkach września okrążenia Frontu Zachodniego w rejonie Wiaźmy Po zlikwidowaniu grupy wiaziemskiej Niemcy mogliby przystąpić do decydującego ataku. 3 i 4 Grupa natarła na Moskwę obchodząc ją od północy przez Jachromę Dimitrow w kierunku na Jarosław. A 1 i 2 Grupa Pancerna uderzyłaby z Woroneża na północ w kierunku Gorków i Włodzimierza nad Klaźmą. W niewyobrażalnej wielkości okrążeniu znalazłyby się Front Zachodni, Odwodowy, Briański Południowo Zachodni oraz Rezerwy Stawki zgromadzone pod Moskwą. . Do pierwszych mrozów Niemcy zamknęliby pierścień okrążenia to jest do 15 listopada. Walki zimą 1941-1942 o Moskwę i miasta wokół toczyłyby się w terenie miejskim dającym schronienie Niemcom od zimna i mrozu a nie w pasie lasów i na pustych terenach znajdujących się na zachód od Moskwy. Tak się nie stało i Guderian powrócił z Ukrainy w okolice Rosławla w końcu września
Front na odcinku GA „Środek” ustabilizował się. Sowieci głównie prowadzili małe operacje ofensywne w tym jedna dużą pod Jelnią które głównie wykrwiały ich wojska.
Stalin nie marnuje czasu w darowanej mu przerwie w walce na głównym odcinku walki . Wydaje groźny Rozkaz LKO nr 270 o zdrajcach ojczyzny w którym informuje o domniemanej zdradzie wśród Dowództwa Frontu Zachodniego oskarża o zdradę gen Korobkowa gen Kaczałowa (który po wojnie zostaje zrehabilitowany ) Zapowiada surowe kary dla zdrajców dezerterów ich rodzin
Powstają Armie Saperskie dowodzone przez Generałów NKWD i nadzorowane przez żołnierzy wojsk wewnętrznych NKWD. Rosjanie tworzą Możajsk Linię Obronną którą buduje i umacnia 1 Armia Saperska. Powstaje Moskiewski Rejon Obronny (MRO)pod dowództwem gen por NKWD Pawła Artemiewa. 3 Armia Saperska fortyfikuje okolice Moskwy. MRO staje się centrum przesyłowym wojsk idących na front i wielkim obozem wojskowym do którego przesyła się nowe dywizje z Dalekiego Wschodu, Syberii, Uralu i Środkowej Azji. Państwowy Komitet Obrony (GKO) już w sierpniu zaczyna wydawać rozporządzenia nakazujące gromadzenie i produkcje ubiorów zimowych dla wojska. Zgodnie z zarządzeniami PKO zaczęto tworzyć bataliony narciarskie i wyposażać je w narty i ubiory zimowe.(patrz zbiór internetowy dokumentów GKO z 1941 roku)
Dowódca MRO Paweł Artemiew miał drugie zadanie bo odpowiadał za stworzenie w okolicach Moskwy wielkiej strefy zaporowej. Prace nad nią NKWD zaczęło już lipcu pod pozorem ochrony przeciw desantom spadochronowych przeciwnika (patrz zbiór dokumentów Gosudarstwiennaja Bezapasnost 1941 god) Stefa była podzielona na sektory promieniście rozchodzące się od centrum Moskwy na zewnątrz. Strefa była złożona kilka pasów tej strefy w pasie frontowym stały oddziały zaporowe dywizji Armii Czerwonej i oddziały zaporowe osłony operacyjnej Specjalnych Wydziałów NKWD wspierane przez oddziały pościgowo-niszczycielskie Dalej stały pułki NKWD Wojsk Ochrony Tyłów Armii Czerwonej pod dowództwem nowoutworzonego Głównego Zarządu NKWD Wojsk Ochrony Tyłów Walczącej Armii. Gdy była taka potrzeba Zarządowi Ochrony Tyłów przydzielano oprócz tego całe Dywizje Wojsk Wewnętrznych i Pogranicznych. Wojska te zajmowały się nie tylko wyłapywaniem i rozstrzeliwaniem dezerterów ale również wysiedlały ludność cywilną którą była uważana przez władze za niepewną. Tak stało się z Niemcami ,którzy zostali wysiedleni z Moskwy i okolic w sierpniu 1941 do Kazachstanu. W czasie wojny stosowano ta metodę wielokrotnie przypomnę że tak samo zrobiono wobec Polaków w 1940 roku a ostania wywózka Polaków w głąb ZSRR nastąpiła czerwcu 1941 roku. Chodziło nie tylko o domniemane niebezpieczeństwo dla ZSRR ale tak naprawdę wywózkami chciano zmienić udział ilościowy poszczególnych grup narodowościowych w wielu republikach związkowych ZSRR. Robiono to często na korzyść Rosjan, których sprowadzano do różnych republik związkowych ZSRR po II wojnie światowej na miejsce wysiedlonych. Wracając do głównego wątku jeszcze dalej na głębokich tyłach stały Dywizje Ochrony Szlaków Kolejowych NKWD oraz Dywizje Ochrony Obiektów Przemysłowych NKWD chroniące linie kolejowe i centra przemysłowe. (patrz Wojska NKWD spis dywizji NKWD ze strony www.soldat.ru Jeńcy niemieccy z przemieszczani z lini frontu i oddziały sowieckie idące na front były konwojowane przez Dywizje Wojsk Konwojowych NKWD. Cały Archipelag Gułag tworzył nowe armie i dywizje.
Drogocenny letni czas mijał kiedy Guderian wracał z Ukrainy na podstawy wyjściowe w okolicach Rosławla. 30 września rusza Operacja „Tajfun” czyli niemieckie natarcie na Moskwę . Trzy niemieckie Grupy Pancerne okrążają Front Zachodni i Briański w dwóch kotłach pod Wiaźmą i pod Brańskiem. Pod Wiazmą zostaje zostają okrążone 32 A, 24 A 19A, 20 A, 16 A. 29A NKWD i 30 A NKWD unikają okrążenia i odepchnięte wycofują się w kierunku Wołgi i Kalinina (Tweru) oraz Starycy. Pod Briańskiem w kocioł wpadają 13 A, 3 A, 50 A. Wydaje się że Sowieci są pobici. W dalekiej Szwecji dziennik „Aftonbladet” wieszczy w swej czołówce „Rosja jest pokonana Armie Timoszenki okrążone”, po wojnie pracownicy Królewskiej Biblioteki w Sztokholmie zostawią z tego numeru tylko pierwsza stronę i dodadzą tekst którym będą tłumaczyli jak to się stało że Aftonbladet wydał numer o takiej treści.
W Moskwie na wieść o ewakuacji rządu ZSRR czyli Rady Komisarzy Ludowych (SNK) do Kujbyszewa wybuchają zamieszki. Ludzie rabują sklepy i nie słuchają poleceń władz. W odpowiedzi na to Generał NKWD Siniłow zostaje mianowany komendantem wojskowym Moskwy Wojska wewnętrzne NKWD zostają wyprowadzone na ulice Moskwy. Niepewna ludność zostaje wywieziona z Moskwy w głąb kraju przez Wojska NKWD. Ochrony Tyłów Strefa zaporowa wokół miasta zostaje wzmocniona przez 2 Dywizje Strzelców Zmotoryzowanych Specjalnego Przeznaczenia im Feliksa Dzierżyńskiego.
Oddziały Specjalne NKWD działają pełną parą wielu oficerów, którzy wyrwali się z kotłów zostaje rozstrzelanych za tchórzostwo m.in. płk Gierasimow (patrz Daines Zagradotriady) Sytuacja wraca szybko do normy. W listopadzie w rocznicę Rewolucji Październikowe nowe dywizje defilują w siarczystym mrozie po Placu Czerwonym by zaraz potem odmaszerować na linię frontu. Defilada zostaje przeprowadzona dla podniesienia morale ludności Moskwy mimo zagrożenia jakie stanowi lotnictwo niemieckie.
W tym momencie nagle 7 października na rejon bitwy spadają ulewne deszcze. Obszar bitwy zamienia się w ocean błota. Pojazdy mechaniczne z tego powodu, że każdy kolejny pojazd omija koleiny poprzedniego pojazdu i jedzie obok kolein poprzedniego pojazdu powiększają jeszcze rozmiar błotnej katastrofy. Jednak czołówki które idą jako pierwsze tą metodą docierają jeszcze do Kalinina (Tweru) nad Wołgą na północy a na południu do Kaługi. Potem wszystko grzęźnie w błocie zaczyna się powolne dobijanie okrążonych armii sowieckich. Front staje w miejscu z nieba pada na przemian descz i śnieg. W kotłach żołnierze sowieccy załatwiają między sobą porachunki. Pewien żołnierz sowiecki opisał jak w pewnym pułku artylerii RGK dowódca, zastępca i komisarz pozabijali się wzajemnie gdy jednostka znalazła się w okrążeniu o oddział poszedł w rozsypkę (patrz Drabkin Zbiór wspomnień.)
W połowie listopada deszcze ustają i zaczynają się przymrozki i lekkie mrozy, ziemia zamarza czołgi mogą ponownie ruszyć na Moskwę. Niemcy planują dwustronne okrążenie Moskwy . 3-cia i 4-ta Grupy Pancerne mają nacierać na północnym skrzydle przez Wołokołamsk, Klin i dalej na wschód obchodząc Moskwę od północy by następnie skręcić na północ na Włodzimierz nad Klaźmą. W środku prosto na Moskwę przez Naro-Fomińsk ma isc 4 Armia Polowa von Klugego. 2 Grupa Pancerna przemianowana na 2 Armię Pancerną ma uderzać stepem na południe od Tuły w kierunku wschodnim by później skręcić na północ na Riazań. Oba ramiona kleszczy mają spotkać we Włodzimierzu nad Klaźmą. Moskwa ma zostać okrążona.
Natarcie z początku idzie dobrze Hoth i Hoepner zdobywają Wołokołamsk Klin, dochodzą do Kanału Wołga- Moskwa i chwytają przyczółek na wschodnim jego brzegu w Jachoromie. Guderian obchodzi Tułę i jego wojska rozlewają się na stepie podchodząc pod Wieniew i Kaszyrę. I znów pogoda pomaga Rosjanom około 1 grudnia zaczynają się obfite opady śniegu temperatura spada do -40 stopni Celsjusza. Niemcy rezygnują z głębokiego obejścia i oba szczypce już skręcają na Moskwę. 3 i 4 Grupa Panc. skręca na południe zajmuje Krasną Polanę i Krjukowo patrole motocyklowe docierają do Chimek obecnie dzielnicy Moskwy. Guderian skręca na północ na Riazań .
Niemcy 5 grudnia są wyczerpani Hitler wyposażył w odzież zimową tylko 60 dywizji które jak zakładał miały zostać w ZSRR po zakończeniu walk. Armia niemiecka jest fatalnie przygotowana do działań zimą. Niemcy mają piękne wąskie dopasowane buty ale w ogóle nie przydają się one na mrozie. Buty są podkute gwoździami i blaszkami które przewodzą zimno. Żołnierze nie maja ciepłej bielizny wypychają portki gazetami. Król Prus Fryderyk I powiedział kiedyś „Żołnierz, który nie ma ciepłych gaci nie będzie się dobrze bił. Rękawiczki są z bawełny lub cienkiej skóry pięcio- palcowe żołnierze tracą palce od mrozu. Płaszcze wojskowe są bawełniane tak samo spodnie. Olej w silnikach czołgów i pojazdów mechanicznych zamarza ma temperaturę zamarzania wyższą od temperatury powietrza. Smary w karabinach zamarzają trzeba przed każdym strzałem oskrobywać z zamarzniętego smaru każdy nabój. Lokomotywy i pociągi zdobyte w Francji są nieprzystosowane do takich mrozów i się psują
Co tym czasie robią Sowieci najpierw wysyłają do obrony tysiące zeków Broniące Moskwy 5 A 16 A , 20 A są pełne zeków. Cała 5 A gen Goworowa broniąca Moskwy przed natarciem 4 Armii Klugego jest w całości złożona z dywizji zeków. Dywizje i brygady wojsk wewnętrznych NKWD zostają wysłane na pierwszą linie na odcinku 16 Armii i 30 Armii. Nawet za wojskami NKWD stoją oddziały zaporowe. Wojska NKWD wysyłają swoich snajperów na pierwsza linię. Dywizje Ochrony Szlaków Kolejowych NKWD osłaniają w strefie od linii frontu aż do Wołgi szlaki kolejowe łączące front z zapleczem a szczególnie moskiewski węzeł kolejowy i trasę kolejową Moskwa Gorki. Dywizje Ochrony Przemysłowej NKWD chronią obiekty przemysłowe w rejonie Moskwy. Specjalne oddziały minerskie NKWD zaminowują całą Moskwę Za Wołgą na prawym skrzydle Sowietów obronę prowadzi 29 A NKWD 30 A NKWD 31 A NKWD Frontu Kalińskiego.
GRU ustala w listopadzie że armia japońska w Mandżurii nie uderzy na Sowiecki Daleki Wschód. Sowieci dowiadują się o naradzie Armii i Marynarki Wojennej Japonii ,na której po wielkiej kłótni między księciem Konoye i gen Suzuki którzy chcą uderzyć na ZSRR z jednej strony a admirałami Nagumo i Yamamato którzy chcą atakować USA z drugiej strony. Marynarka Japońska przeprowadza swoja zdanie poparta przez Premiera Hidekiego Tojo by uderzyć na Hawaje. Samoloty japońskiej floty 7 grudnia 1941 roku w Pearl Harbour topią bombami i torpedami pancerniki Amerykańskiej Floty Pacyfiku. Stalin już przed tym atakiem wie ,że może spokojnie wysłać 50-siąt dywizji OSNAZ-u z Syberii Dalekiego Wschodu i Azji Środkowej do walki z Niemcami oraz kolejne dywizje zeków.
Te nowe dywizje są świetnie przygotowane do działań w warunkach zimowych. Żołnierze są przyzwyczajeni do bardzo niskich temperatur. Mają watowane pikowane kurtki, trzypalcowe grube futrzane rękawiczki. Papachy z futra osłaniające na głowę wełniane osłony chroniące twarz przed mrozem, ciepłe watowane pikowane spodnie, ciepłą bieliznę, bardzo cieple gumofilcowe kalosze tzw. Walonki. Stawka umieszcza te nowe dywizje w 1 AUd 2 AUd, 3 AUd , 4 AUd , 61 Armii. oraz 10 Armii Specjalnej kontrolowanej przez kadrę GRU której dowództwo obejmuję na własną prośbę były Szef GRU gen Filip Golikow. Armiami Uderzeniowym dowodzą czekiści między innymi gen por NKWD Sokołow który dowodzi 3 Armią Uderzeniową a 4 Armią Uderzeniowa gen NKWD Maksym Purkajew. Obronę Moskwy wzmacnia Specjalny Korpus OSNAZ-u złożony 381 i 395 Dywizje Strzelców Specjalnego Przeznaczenia (patrz Dokument ze zbioru Generalny Sztab w 1941 roku)
Do 1 Armii Uderzeniowej której polowa składu to zecy zostają dołączeni pułkownicy NKWD Miroszniczenko i Frołow (patrz Moskowskaja bitwa zbiór dokumentów) którzy przedtem brali w tworzeniu 3 rzutu strategicznego. Zastępca Berii gen NKWD Iwan Sierow pod pseudonimem gen Pawła Fiedotowicza Iwanowa zostaje wyznaczony na komisarza politycznego 5 Armii. Wystarczy porównać zdjęcie Sierowa (patrz www.wikipedia.en ) i Gen Iwanowa (patrz strona www.generals.dk) żeby zauważyć że to ten sam człowiek tyle że Sierow jako generał Iwanow jest starszy i ma nie jeden medal a cztery medale Bohatera Związku Radzieckiego. Gen Iwanow znika w 1945 w odmętach historii nie jest znane co robił przed wojną i po wojnie.
Na Niemców spada potężne uderzenie Armii Specjalnych i Karnych Armii Specjalnych , Armii NKWD i Armii Karnych oraz zwykłych dywizji. 3 i 4 Grupa Pancerna zostaje pobita i musi się wycofać spod Krasnej Polany przez Klin Sołniecznogorsk na Wołokołamsk w kierunku Wiaźmy i Rżewa. 2 APanc Guderiana nie wytrzymuje uderzenia sowieckiego i cofa się spod Kaszyry i |Wieniewa oraz Tuły na zachód w kierunku na Briańsk i Suchiniczi.
Celem STAWKI jest ogromne okrążenie całej Grupy Armii Środek w rejonie Smoleńska Wiaźmy i Briańska. Ze wzgórz Wałdajskich atakują na południe na Witebsk 3 AUd i 4 AUd. Armie NKWD 29-ta 30-sta 31-sza Frontu Kalinińskiego posuwają się na Rżew. Główne zadanie zajęcia Wiaźmy od pólnocy otrzymuje 39 A NKWD gen NKWD Maslennikowa wraz 29 Armią NKWD gen Szwiecowa. Od południa dąży ku nim 33 A Karna gen Jefremowa. Armie te rzucają najpierw dywizje karne specjalne dywizje specjalne by następnie w wyłomy weszły dywizje pograniczników. Od wschodu na Wiaźmę napierają 5 A, 20A, 16 A i 43 A
Armie te zbliżają się w styczniu i lutym do Wiaźmy . Jednocześnie sowiecki IV Korpus Powietrzno-Desantowy przeprowadza operacje spadochronową w okolicach Wiaźmy.
I wtedy natarcie zwalnia i staje. Niemcy podciągają rezerwy z Zachodniej Europy. GA „Środek” jest bliżej baz zaopatrzenia temperatura powietrza rośnie, niemieccy żołnierze otrząsają się ze zwątpienia. Sowieci nacierają na zbyt szerokim froncie oddaleni od swoich baz. Wiaźma nie zostaje zdobyta wysunięte w klinach 29-ta 39-ta i 33-cia Armie NKWD zostają okrążone i do wiosny 1942 w sporym stopniu zniszczone. Ginie dzielny generał Jefremow dowódca 33 Armii. Obie strony okopują się na swoich pozycjach. Wybrzuszenie Frontu pod Wiaźma i Rżewem stanowi dalej zagrożenie i trampolinę do ponownego niemieckiego ataku na Moskwę

Żeby móc zrozumieć co się działo dalej trzeba cofnąć się z powrotem do 22 czerwca 1941 na Ukrainę.
Na Ukrainę miała nacierać z Grupę Armii „Południe” von Rundstendta w składzie 6 Armia, 1 Grupa Pancerna, 17 Armia. 6 Armia natarła na lewym skrzydle na północny Wołyń w kierunku na Kijów. 1 Gr. Panc. przebijała się przez środek Wołynia w kierunku środka Ukrainy na Berdyczów i Białą Cerkiew z Lubelszczyzny w okupowanej Polsce. Z północnej Rumuni przez Prut atakowała z tygodniowym opóźnieniem 11 Armia gen von Schoberta. Na lewo od niej Karpatami Wschodnimi szedł korpus węgierski na prawo atakowała 4 Armia Rumuńska , A na południu z rejonu Gałacza nad Dunajem kierowała się na Odessę 3 Armia Rumuńska.
Rosjanie rozwinęli na Zachodniej Ukrainie Front Południowo –Zachodni czyli armie 5-tą, 6-stą,12-stą,26-stą
Naprzeciw Rumunii stał Front Południowy w składzie 2 Armia 9 Armia i rezerwowa 18 Armia.
W drugim rzucie miały atakować 16 Armia i 19 Armia ale eszelony z ich żołnierzami przekierowano po 22 czerwca pod Smoleńsk. Rosjanie zgromadzili na Ukrainie liczne korpusy zmechanizowane mające na stanie 37 tysięcy czołgów
Gdy zaczęły się walki 1 Gr. Panc. uderzyła na Wołyń to wokół Dubna rozgorzała gigantyczna bitwa pancerna największa w historii świata. Sowieccy dowódcy korpusów zmechanizowanych uderzali nieskoordynowanie częściami nie działał system dowodzenia rozkazy przychodziły za późno. Całe korpusy topiły na bagnach swój sprzęt i rozbiegały się.
Niemcy szybko poradzili sobie z oddziałami straży granicznej. Mimo że tyłów Frontu Pld-Zach pilnowało 10-sięć dywizji wojsk NKWD i kilkadziesiąt pułków NKWD i liczne samodzielne bataliony wojsk NKWD również te wojska uciekją za Dniepr do Kijowa (patrz Perechen DGSZ 1968 rok)
1 Grupa Pancerna Kleista dochodzi w początku lipca do Białej Cerkwi. Wyprzedzając tym samym cofające się z rejonu Lwowa i Tarnopola 6 A , 12A i 26 A. które popychała idąca na wprost 17 Armia Niemiecka. Jednocześnie od Południa pod rzekę Boh (zachodni Bug) podchodzi niemiecka 11 Armia, Rumuni oraz Węgrzy. W tym momencie 12 i 6 Armia znajduje się okolicy Humania Budionny dodatkowo skierowuje w ten rejon częśc rezerwowej 18 Armii gen Smirnowa. Hitler widząc szansę na dokonanie okrążenia wydaje rozkaz 14 Korpusowi Zmotoryzowanego aby skręcił na południe z Białej Cerkwi na Humań i Pierwomajsk nad Bohem.. Dowódca 14 KZmot gen Wietersheim wysyła czołgi i pierścień ze stali i ognia zamyka się wokół sowieckich 12 A 6 A i części 18 A Do niewoli dostaje się 102 tysięcy żołnierzy sowieckich 26 Armia gen Kostenki w sile kilu tysięcy ludzi wymyka się z okrążenia i przechodzi przez Dniepr. Okrążenia unika również druga połowa 18 Armii.
W tym samym czasie 6 Armia Reichenaua bezskutecznie szturmuje od czoła Kijowski Rejon Umocniony obsadzony przez doraźnie zaimprowizowaną 37 Armię pod dowództwem gen Własowa. Bojcy utrzymali linię rzeki Irpień i wykonali kontratak na włamujących się w ich obronę Niemców.
Po bitwie pod Humaniem 1 Grupa Pancerna wtargnęła na Łuk Dniepru po prawej jego stronie, Zajęła Krzemienńczug i Czerkasy oraz Krzyworoski rejon rudonośny.
Rumuni w tym czasie szturmowali Odessę ale wbrew temu co się pisze w radzieckich opracowaniach nie było żadnych zaciekłych walk o miasto. Sowieci szybko ewakuowali się morzem do Sewastopola. Niemiecka 11 Armia przez Nikołajew zaczyna podchodzić do bramy Krymu czyli przesmyku Perekopskiego.
W wyniku walk na Zachodniej Ukrainie w rejonie Kijowa na lewobrzeżnej Ukrainie powstał wielki występ we Froncie który obsadzały sowieckie armie 5-ta, 37-ma, 26-sta, 38-ma, 40-sta . Hitler zdecydował się go ściąć.
2 Grupa Pancerna Guderiana uderza w sierpniu z północy z Rosławla przez rzekę Desnę w kierunku Dniepru. Z drugiej strony podaje jej ręce 1 Gr. Panc. Kleista nanosząc uderzenie z Krzemieńczuga i Czerkas na Łubnie i Łochwicę.
W znajdujących się w potrzasku armiach sowieckich powstała panika Wojska NKWD m. in. 19 Dywizja Ochrony Kolejowej NKWD jako pierwsza zaczęły przebijać się na zewnątrz kotła i nie panowała nad sytuacją w kotle. Żołnierze i dowódcy oraz komisarze polityczni załatwiali między sobą stare porachunki wzajemnie się zabijając Właśnie z powodu tego bałaganu zginął Dowódca Frontu Płd-Zach Michaił Kirponos. Jedynie ranny generał Własow wyniesiony na noszach przez żołnierzy którzy go lubili i szanowali wyszedł z worka z kilkutysięczną grupą swoich ludzi. Tak samo zrobił generał Andrzej Kostenko. Niemcy zagarnęli 653 tysiące jeńców.
Zagłębie Donieckie i Charków stało otworem przed siłami Wehrmachtu.
Grupa Guderiana odeszła z powrotem by wziąć udział w ataku ma Moskwę. Natomiast 6 Armia zajęła Charków i doszła do Dońca. 17 Armia i 1 Grupa Pancerna okrążyła nad Morzem Azowskim w okolicy miasta Osipienko 9-tą i 18-stą Armię Sowiecką Dało to Niemcom około 100 tys. jeńców.. 11 Armia której dowództwo objął von Manstein sforsowała na Perekopie obronę 51 Armii Sowieckiej obległa Sewastopol. Sowieci natychmiast drogą morską z Odessy wysłali dywizje pograniczników NKWD do twierdzy Manstein przypuscił szturm na Sewastopol w listopadzie i grudniu który Sowieci odparli. Wątła przesłonę armii 12,6,26,38.40 wzmocniono kilkoma dywizjami pograniczników. Front zaczął powoli tężec. W końcu listopada von Kleist wykonał ostatni atak w tym roku na Rostów nad Donem by zdobyć bramę do Kaukazu. W początkach grudnia na 1 Gr. Panc. spadło uderzenie rezerwowych 56 Armii, 57 Armii, 6 Armii 12 Armii wzmocnionych dywizjami specjalnymi i karnymi specjalnymi . Ewald von Kleist musiał cofnąć się z Rostowa za rzekę Mius i do Taganrogu Zapadła zima i walki na tym odcinku ustały Niemcy okopali się
Zimą 1942 Stalin postanowił przejść do dalszych operacji ofensywnych. Na Kaukazie jesienią tworzono nowe dywizje strzeleckie o numeracji od 400 do 422 które zasilano pogranicznikami Stworzono z nich armie 44-tą, 45-tą, 46-tą, 47-mą i 51-szą uzupełniając zekami i OSNAZ-em i zwykłymi rekrutami. . Armie 45-ta i 46-sta były armiami NKWD i trzymały w szachu ludność Kaukazu której część uciekała przed mobilizacją w góry t utworzyła oddziały partyzanckie już od czerwca 1941.
Stawka zaplanowała operacje deblokującą Sewastopol. Utworzono Front Krymski z 44 A , 47 A 51 A. Sowieci wysadzili w styczniu desant pod Teodozją i przeszli Cieśninę Kerczeńską . Generał Manstein dokonał cudu zręczności wytrzymując napór pod Sewastopolem i powstrzymując Front Krymski na Półwyspie Kerczeńskim. Front stanął Niemcy okopali się u podstawy Półwyspu Kerczeńskiego. Na Krym wysłano komisarza Lwa Zacharewicza Mechlisa, który zabronił okopania się siłom sowieckim. Na przyczółek wpakowano 250 tysięcy ludzi którzy biwakowali w szczerym polu. Mechlis był cały czas zajęty donoszeniem do Moskwy na dowódcę Frontu Krymskiego gen. Kozłowa i szantażowaniem go, ale Front nie atakował.(patrz Bieszanow Rok ćwiczebny 1942) Manstein przygotował po cichu operacje ofensywną. W kwietniu 1942 doszczętnie rozbił Front Krymski ocalało tylko NKWD które jako pierwsze zajęło statki kutry szalupy tratwy i zwiało na Półwysep Tamański do Noworosyjska i Anapy. (patrz Wspomnienia oficera SMIERSZ-u Iwanowa)
Natomiast wszystkie nieudane operacje z wiosny 1942 bije na głowę operacja charkowska z maju 1942. W kwietniu 1942 z wybrzuszenia iziumskiego nad Dońcem rzucono do ataku na Charków 6 A NKWD, 9 Specjalną 12 Armię , 21 Armię NKWD , 57 Armię. Nie bacząc na to że skrzydłowe armie zeków utknęły mimo tego że całe szeregi zeków wiązano sznurkiem i wysyłano z przywiązanymi karabinami do walki (patrz Beevor Stalingrad), pogranicznicy 6-stej Armii dalej pchali się na Charków. Wtedy z południa spadła stalowa lawina 1 Gr. Panc. 250 tysięcy żołnierzy sowieckich znalazło się w o krążeniu w tym bardzo dużo żołnierzy NKWD. Dodatkowo wiosną i latem 1942 dokonała się hekatomba 2 Armii Uderzeniowej Własowa którego Stalin specjalnie wysłał w samobójczą misją na moczary pod Lubaniem koło Leningradu
Jak juz doszedłem do armii Własowa to wypada by pokrótce opisać walki o Leningrad i działania w Finlandii.
22 czerwca 1941 roku GA „Północ” w składzie 4 Gr. Panc. , 18 A i 16 A rozbija Front Północno-Zachodni w składzie 8 Armia i 11 Armia uderzając z Prus Wschodnich na Litwę. W bitwie pod Szawlami rozbito kontratakujące sowieckie korpusy zmechanizowane uzbrojone w najnowsze czołgi T-34/76, KW-1, KW-2. Front Pn –Zach rzuca się do ucieczki .8 Armia oddala się w kierunku Łotwy do walk jej stolicę o Rygę NKWD wprowadza do walki 23 Dywizję Strzelców Zmotoryzowanych NKWD ale nic to nie daje i Ryga pada . Natomiast 11 Armia pędzi w kierunku Dźwiny i Dyneburga (Dźwińska). W tym rejonie zostaje rozwinięta do kontrataku odwodowa 27 Armia . Hoepner i Manstein rozbijają ją z łatwością. Panzery Grupy Pancernej Hoepnera posuwają na północ zajmują Psków podchodzą pod Nowogród i jezioro Ilmen. 18 Armia zajmuje Estonię sowieckie oddziały zaporowe i oddziały specjalne NKWD 8 Armii próbują bezskutecznie powstrzymać odwrót. Czekiści walczą z partyzantami estońskimi łotewskimi i litewskimi i spadochroniarzami niemieckimi zrzucanymi na terenie Litwy Łotwy i Estonii. Na Litwie i Łotwie oraz w Estonii powstają spontanicznie rządy. NKWD tuż przed ewakuacją z krajów bałtyckich dokonuje egzekucji przebywających w więzieniach Bałtów wywozi do łagrów transporty w ludnością cywilną i inteligencją krajów bałtyckich. Żołnierze sowieckich dywizji litewskich, łotewskich i estońskich zamiast walczyć rozchodzą się do domów uprzednio zastrzeliwszy komisarzy politycznych (patrz Aftonbladet lipiec 1941)
16 Armia atakuje Wielkie Łuki. Sowieci uruchamiają rezerwy pod Wielkimi Łukami pojawia się 22 Armia. Zostaje odepchnięta przez 16 Armia która po zajęciu Wielkich Łuków wdziera się na wyżynę Wałdajską zajmuje Demiańsk, Ostaszków oraz Chołm A w sierpniu zza rzeki Łować na południe od Jeziora Ilmen w kierunku na Starą Russę uderza 34 Armia NKWD pod dowództwem komisarza N.N. Pronina wsparta I KZmech-Mot NKWD Przypiera ona do Jeziora Ilmen niemiecki korpus piechoty. Manstein który gotuje się do skoku na Leningrad musi wrócić pod Starą Russę . Wraca i miażdży oraz okrąża 34 A NKWD i I Korpus Zmech- Mot NKWD. Okazja jednak do zdobycia Leningradu z marszu mija Front Północno-Zach zostaje wzmocniony kilkoma dywizjami pograniczników. Rosjanie wprowadzają rezerwy umacniają linię Ługi na przedpolach Leningradu. Tworzą się 42 A, 48 A , 52 A, 54 A 55 A. sformowane zostają Fronty Leningradzki i Wołchowski . A co robią w tym czasie Finowie. 22 czerwca 1941 Finlandia zostaje zbombardowana przez lotnictwo sowieckie łącznie z jej stolicą Helsinkami. Z Rejonu Ałlukurti rusza wyborowa sowiecka 1 DPanc. która ma przeciąć Finlandię na pół atakując Rovaniemi i Kemi . Nagle Stalin aresztuje dowódcę Front Północnego gen Miereckowa jego następca nie chce nic robić bo boi się że też zostanie aresztowany. Natarcie sowieckie zamiera zostają rozdrobnione w lokalnych atakach oddziały pancerne I KZmech nacierającego w Karelii. Finowie uderzają na 7 Armię w Karelii i 23 Armię na przesmyku Karelskim. Finowie szybko zajmują tereny zabrane przez Rosjan w 1940 roku a nawet posuwają się dalej zajmując Pietrozawodsk nad Jeziorem Onega oraz przekraczają rzekę Świr i zdobywają za nią duży przyczółek. Na Dalekiej Północy Niemiecka GA „Norwegia” rusza na Murmańsk którego broni 14 Armia Karna kontrolowana przez NKWD, z tyłu stoi 37 Armia Karna i pilnuje łagrów na półwyspie Kola. Niemcy chcą też przeciąć linie kolejową Murmańsk-Moskwa pod Kandałakszą. Strzelcy Górscy w pustynnym terenie tundry nie są w stanie dojść do Murmańska. Jedynie fiński III Korpus Piechoty pod dtwem Gen Silaasvuo dochodzi w pobliże lini kolejowej Murmańsk – Moskwa by następnie odejść do tyłu z powodu zagrożenia skrzydeł . Jesienią Król szwedzki dekoruje medalem w Sztokholmie na Zamku gen Silaasvuo. Szwedzi w czerwcu ogłaszają neutralność ale przepuszczają na plecenie Premiera Pera Albina Hansona przez swoje terytorium jadącą koleją z Norwegii do Finlandii na front w Karelii niemiecką 163-cią berlińską DP. Hitler naciska na marszałka Karla Gustawa Mannerheima by ten uderzył armią fińśka z przyczółka świrskiego i nosa karelskiego na Leningrad. Mannerheim który uważa że zajął dogodne pozycje do obrony przed Sowietami oświadcza że nie prowadzi wojny dla Niemców tylko dla Finlandii i odmawia wykonania ataku.
Tymczasem Niemcy w końcu sierpnia uderzają na pozycję nad Ługą i przełamują obronę sowiecka. Niemieckie czołgi podchodzą pod Leninrgad Szliszelburg oraz strategiczne wzgórza siniawińskie zostają zajęte Leningrad jest odcięty od reszty kraju. Od strony Narwy uderza 18 Armia i odcina 8A sowiecką nad brzegiem zatoki fińskiej wokół Oranienbaumem.
Niemcy włamują się w pozycje sowieckie na wzgórzach Pułkowskich. dominujacych nad Leningradem Miastu z odsieczą idzie obładowana zaopatrzeniem dla miasta 54 Armia marszałka Kulika. Grigorij Żukow zostaje wysłany do miasta i wydaje rozkaz w którym zapowiada że członkowie rodzin żołnierzy którzy poddają się Niemcom zostaną rozstrzelani Żukow nie wyciąga ręki do wojsk Kulika trwoni siły w samobójczych desantach nad zatoką Fińską. Kulik zostaje odparty. W mieście zaczyna brakować żywności. Na wypadek upadku miasta i ataku Finów 58 A Karna i 59 A Karna utworzone ze zeków z obozów wokół Archangielska umacniają pod nadzorem NKWD Czerepowiec i Wołogdę na wschód od Leningradu Jednostki NKWD wzmacniają i tworzą wewnętrzny pierścień obrony miasta Leningrad które zostaje podzielone na strefy obrony z komendantem NKWD z każdej strefie 4 Gr. Panc. szykuje się do decydującego szturmu nagle Hitler decyduje się przerwać szturm. Leningrad ma zostać zagłodzony i zniszczony ogniem artylerii. Hitler nie chce żywić ludności Leningradu W połowie września 4 Gr. Panc. Hoepnera odchodzi by wziąć udział w ataku na Moskwę.
W listopadzie zostaje przeprowadzona niemiecka operacja której celem jest połączenie się Z Finami nad Świrem. Niemcy podchodzą pod Wołchow i zajmują Tichwin. Spada na nich lawina dywizji specjalnych i karnych specjalnych muszą się wycofać za rzekę Wołchow Łować Zapada zima Niemcy okopują się.wokół Leningradu. Stalin rozkazuje przejść do ataku Frontowi Leningradzkiemu i Frontowi Wołchowskiemu do walki zostaje wprowadzona 1 Dywizja Strzelców Wojsk Wewnętrznych NKWD . Jej dowódca gen Donskow przed atakiem przez Newę nawet nie przeprowadza zwiadu by zachować tajemnice o natarciu. Dywizja NKWD ponosi ogromne straty. (Bieszanow Obrona Leningradu) Jak wspomina Profesor Leningradzkiej Akademii Sztuki N.N. Nikulin żołnierze są pędzeni pod lufami oddziałów zaporowych NKWD oraz armat czołgów wojsk NKWD jak pisze Dmitrij Wołkogonow. Sterty sowieckich trupów rosną nad Newą i wzgórzami sinjawińskimi . Pisze on tak „oddział czerwonoarmistów atakował wzgórze i utknął w kotlince pod wzgórzem od przodu do żołnierzy strzelali Niemcy a od tyłu bił wnich oddział zaporowy. Żołnierze przez kilka dni siedzieli w kotlince nie mogąc się ruszyć gdy większość zginęła pozwolono im się wycofać (patrz Bieszanow Obrona Leningradu) W mieście panuje głód ludzie zjadają się nawzajem. NKWD tak przydziela rację by pozbyć się dawnej inteligencji Leningradu która wymiera z głodu. Gdy lód zamarza na Ładodze część ludności miasta zostaje wysłana do łagrów na tyłach. Po drodze tysiące ludzi umiera. Zimą NKWD buduje nową odnogę połączenia Moskwy z Murmańskiem z powodu przerwania starej odnogi przez zajęcie Pietrozawodzka. Używa się do jej budowy ewakuowanej ludności Leningradu i zeków Przy tej budowie trupy ludzi są używane jako podkłady kolejowe. Stalinowi jest ciągle mało wczesną wiosną 1942 zarządza atak 2 Armii Uderzeniowej na rejon Lubania . Armia rusza wąskim klinem rozlewa się po lubańskich moczarach. Niemcy odcinają wąskie gardło łączące armię z Frontem Wołchowskim. Gen Własow opromieniony zwycięstwami w walkach pod Moskwą w styczniu 1942 zostaje wysłany na samobójczą misją uratowania 2 Armii Uderzeniowej Stalin robi to specjalnie by pozbyć się konkurenta Własow robi co może wreszcie gdy głód staje się nie do zniesienia i gdy zauważa bezsens dalszej walki wysyła specjalnie do ataku swoją ochronę NKWD swojego sztabu i Oddział Specjalny NKWD 2 AuD. 2 AUD poddaje się a Własow przechodzi na stronę Niemców Hitler ściąga z Krymu 11 Armię Mansteina. Ma ona zdobyć Leningrad Sowieci przez całe lato i jesień 1942 atakują pod Leningradem przeprowadzając małe operacje i 11 Armia zostaje rozdysponowana częściami by łatać dziury w liniach obronnych Do szturmu nie dochodzi Pod Leningradem aż do jesieni 1943 nie działo się nic szczególnego. Dopiero w październiku po bitwie kurskiej Sowieci deblokowali Leningrad zajmując korytarz ze stacją Mga i zajmując Szliszelburg. Jednak do 1944 roku niewiele istotnego się tutaj dział poza tym że kolejne warstwy trupów czerwonoarmistów pokrywały stoki wzgórz siniawińskich. Zimą i wiosną 1944 roku zagrożenie zdobycia Leningradu zostaje ostatecznie odsunięte. Wzgórza siniawińskie zostają zdobyte Sowieci posuwają się do przodu zajmując Gatczynę i Nowogród podchodzą do linii Narwy. Zaczyna się bój na terenie Estonii


W końcu maja przed Niemcami otworzyły się widoki na przeprowadzenie nowej operacji ofensywnej Połowa z 30-stu dywizji pograniczników została zniszczona i ich resztki odesłano do wewnętrznych okręgów by je ponownie odtworzyć, ale na to trzeba było czasu
Hitler daje rozkaz o rozpoczęciu Operacji „Blau”. W planach niemieckich początkowo zakładano że Wehrmacht uderzy znad Dońca przekroczy Don i zajmie Stalingrad nad wołgą, aby w dalszej kolejności zwrócić swoje siły na Północ i mając za osłonę Wołgę ruszyć by odciąć Moskwę od zaplecza i osiągnąć Włodzimierz nad Kalźma. Później ustalono, że główne natarcie ma na celu zawładnięcie polami roponośnymi w Baku na Zakaukaziu nad Morzem Kaspijskim. W sierpniu Hitler zmienił zdanie i zażądał po pierwsze zdobycia Stalingradu
Armia sowiecka na południu Rosji była w czerwcu osłabiona stratami zdemoralizowana klęskami i ubyło sporo z jej składu żołnierzy NKWD.
Niemiecka Grupa Armii A uderzyła na Woroneż Zajęto lewy część Woroneża do walki sowieci skierowali jednostki Wojsk wewnętrznych NKWD. Niemcy stanęli pod Woroneżem i skierowali swoje jednostki w dół zakola Donu Na tym łuku w bezskutecznych kontratakach Sowieci wygubili swoje 1 i 4 Armie Pancerne. W tym samym czasie Grupa Armii B wtargnęła do Rostowa Sowieci poddali miasto bez walki. Powstał bałagan Front Płd Zach cofał się na Stalingrad a Front południowy w kierunku Kaukazu.
Wtedy to Hitler popełnił dwa błędy. Po pierwsze zamiast natychmiast rzucić 4 A Panc. na Stalingrad kazał jej okrążać wraz 1 APanc nieistniejące jednostki sowieckie. Obie grupy zakorkowały Się na przeprawach prze Don i najlepszy moment na zajęcie Stalingradu minął. Po drugie Hitler zdecydował się osłabić siły uderzające na Kaukaz przekierowując 11 A Mansteina z Krymu pod Leningrad, który miała ona zdobyć.
Pod Stalingrad podeszła 6 A Paulusa . Zbombardowano miasto zaczął się krwawy szturm.
17 Armia i 1 APanc podeszły pod Masyw Kaukazu. Kozacy Dońscy i ludy kaukaskie zaczęły przechodzić na stronę Niemców. W czasie walk niektóre dywizje azerskie, gruzińskie, turkmeńskie, kałmuckie ormiańskie dezerterowały do Niemców lub rozbiegały się po Górach W odpowiedzi na tą sytuację 45 A NKWD i 46 A NKWD weszły do akcji. Na zapleczu Frontu pod Groznym zaczęło się pacyfikowanie tyłów. Już zaczęto wywozić ludność Czeczeńską i Induską na Sybir i do Kazachstanu
Wtedy Stalin wydał rozkaz nr 227 LKO Ani kroku w tył. Gdzie powiedział armii, że nie ma już gdzie się cofać Na podstawie tego rozkazu utworzono armijne oddziały zaporowe i armijne bataliony karne i armijne kompanie karne ( patrz zbiór LKO 1941-1942 oraz dokument z etatami Szczadenki LKO).
Stawka utworzyła dziesięć armii rezerwowych utworzonych wokół ponownie sformowanych dywizji pograniczników NKWD nowe dywizje płyną na Front pod Stalingradem
NKWD nie ufało dowództwu 64 Armii 7 Armia rezerwowa NKWD rozstrzelała całe dowództwo i kadrę 64 Armii znajdującej się pod Abganerwem ok. 100 na południe od Stalingradu. Oddziały Specjalne NKWD działy pełną parą masowo aresztując żołnierzy siejących defetyzm w rozumieniu Kontrwywiadu NKWD Stalingradzka Epopeja Zbiór dokumentów Oddz.Spec. NKWD Frontu Dońskiego i Stalingradzkiego jest pełna meldunków o zdrajcach, których natychmiast się osądza i likwiduje 6 Armia Saperska pod nadzorem NKWD fortyfikuje pospiesznie miasto. Do 6 Armii Niemieckie wreszcie dołącza 4 APANC Korpus pancerny Gen Hubego obchodzi miasto od północy i opanowuje osadę Rynok nad Wołgą. Stawka rzuciła do kontrataku rezerwy Hube przez pewien czas walczy w okrążeniu Niemcy opanowują sytuacje cel, jakim i było dotarcie do Wołgi i przerwanie tej arterii komunikacyjnej zostaje osiągnięty Nie trzeba by zdobywać Stalingradu. Hitler się jednak upiera i miasto zaczyna zasysać oddziały obydwu stron. Sowieci skierowując do miasta 10 Dywizje Strzelców Wojsk wewnętrznych gen Sarajewa. Jeden z żołnierzy Sarajewa wspominał mniej więcej tak . Niemcy kompletnie panowali w powietrzu art. Plot była zniszczona wszyscy tkwili w jamach na brzuchach i oczekiwali końca kompletne piekło. Na szczęście zostałem ranny i wywieziono mnie z miasta . Z 10 tys. żołnierzy dywizji po zakończeniu walk zostało 182 . W walkach o miasto i wokół w sumie zginał milion żołnierzy sowieckich. Dowódca Frontu Dońskiego gen Rokossowski poprosił w okresie szczytowych walk o możliwość strzelania w plecy swoim żołnierzom, którzy nie atakowali zbyt energicznie by jak pisał pomoc im w ataku (Patrz Stalingradzka Epopeja) Przez cały wrzesień i październik trwały zacięte walki. Niemcy zajmują prawie całe miasto, ale w początkach listopada są kompletnie wyczerpani.
Na Kaukazie w tym czasie 17 Armia i 1 Gr Panc. zaczynają zdobywać górskie przełęcze Niemcy rozciągają się wojska są zbyt oddalone od baz zaopatrzenia w Rostowie . Strzelcy górscy zajmują najwyższy szczyt Kaukazu Elbrus.
Sztab Generalny Acz planuje od jesieni dwie operacje ofensywne. Gówna operacja, która planuje Marszałek Żukow ma zostać wykonana na środkowym odcinku frontu. 15 Armii sowieckich ma zniszczyć wojska GA Środek w rejonie występu Rżewskiego . Druga mniejsza operacja jest planowana przez Marszałka Wasilewskiego pod Stalingradem ma tu nacierać około 7 armii.
W listopadzie ruszają obie operacje. Operacja Żukowa kończy się niepowodzenie stery trupów sowieckich pokrywają przedpole wzgórz Syczewskich.
Operacja Wasilewskiego jest sukcesem. Na skrzydła 6 Armii pod Stalingradem obsadzone przez dwie armie rumuńskie zostają rzucone sowieckie wojska zmechanizowane. 250 tysięcy Niemców Rumunów i Hiwisów wpada w pułapkę wokół Stalingradu. Wojska Frontu Dońskiego spotykają się w Kałaczu nad Donem
Manstein reaguje natychmiast radzi Paulusowi by natychmiast wyrwał się z okrążenia i idzie mu z pomocą . Z rejonu Kotielnikowa rusza Gr Panc., Hotha która posuwa się na Stalingrad dochodzi do rzeki Myszkowskaja ok. 80 km od wojsk Paulusa obsadzonej przez 1 A Gwardii. Manstein błaga Hitlera by pozwolił wyrwać się z kotła Paulusowi. Hitler się nie zgadza. Okazja mija Hoth zostaje powstrzymany przez 1 AGw.
Sowieci przechodzą do ogólnego ataku. W rejonie Donu i Woroneża okrążają i niszczą 2 Armie węgierską i 8 Armię Włoska. Z gór Kaukazu mi spod Groznego rusza Front Płd Kaukaski i PN Kaukaski. Niemcy cofają się na półwysep Tamański i Do Rostowa. W pewnym momencie grozi odcięciem od Rostowa 1 APanc przez sowiecki klin idący stepem na Rostów. Sowieci przepuszczają wspaniałą okazję Niemcy umykają z potrzasku a część ich wojsk przechodzi po lodzie przez Morze Azowskie do TaganRogu. 17 Armia wycofuje się w deltę Kubaniu i do Anapy. Niemcy w Stalingradzie poddają się w lutym 1943 duże siły sowieckie zostają tym samym uwolnione do dalszego ataku Stalin chce teraz zagarnąć Zagłębie Donieckie i Charków a dalej Kijów. Powtarza błąd z zimy 1942 rozciąga za bardzo swoje wojska. Niemcy ściągają z Francji elitarny 1 KPanc SS odbija on Charków i kolejno rozbija częściami wojska sowieckie. Front stabilizuje się na linii z zimy 1941 na 1942. Z tą różnica, że w rejonie Kurska powstaje duży rosyjski występ.
A Froncie pod Rżewem wszystkie ataki sowieckie załamują się. Jednak w marcu Niemcy ewakuują występ Iżewski uzyskują tym samym trochę rezerw z powodu skrócenia frontu.
Wzrok Hitlera fiksuje się na Występie Kurskim . Postanawia go odciąć i okrążyć armie sowieckie go obsadzające.. Guderian, jako Inspektor Broni Pancernej odbudowuje siłę broni pancernej. Na stan armii zostają wprowadzone nowe typy czołgów PZKPW VI Tygrys i PZPFW Pantera. Manstein doradza Hitlerowi poczekać na atak sowietów i stosując elastyczną obronę skontrować ich i rozbić. Hitler nie chce tego zrobić, ale ciągle przekłada termin ataku czeka na Pantery, które maja przybyć prosto z fabryk na front
Sowieci doskonale wiedza od swojego szpiega Szandora Rado o niemieckim ataku. Umacniają występ kurski minami bronią ppanc tzw pak fronty kopią okopy stawiają zasieki. NKWD tworzy specjalną 70 Armię NKWD z żołnierzy syberyjskich, uralskich, ałtajskich bajkalskich dalekowschodnich i środkowoazjatyckich wojsk wewnętrznych i pogranicznych NKWD. Armia ta wzmacnia obronę Frontu Centralnego Rokossowskiego naprzeciw niemieckiego wybrzuszenia Orłowskiego. Wszystkie Armie zostają zasilone dywizjami karnymi. Wewnątrz występu stoją odwodowe armie Pancerne Powstaje sześć linii obrony powstają całe dywizje zaporowe(patrz Domański rękopis Bitwa pod Prochorowką U podstawy występu zostaje zgromadzony Odwodowy Front Stepowy naszpikowany Gwardią i czołgami oraz spadochroniarzami. Sowieci gromadzą ok. 9000 czołgów w rejonie Kurska (patrz Healy Bitwa Kurska Osprey) Nowe typy czołgów trafiają na front. SU-122 T-34-85. SU-100 , SU -85 KV-85. Nowe samoloty. Sowieci są przygotowani i znają termin ataku Niemców
4 lipca 1943 Wehrmacht uderza z dwóch stron od Orła na południe na Kursk 9 tą Armią i 2 APanc. Od południa naciera 4 APanc ze szpicą złożoną z I KPanc SS zasilonego 50 tygrysami. Wraz Grupą Armijną gen Kempfa. Idą południa z rejonu Biełgorodu na północ na Bojan i Kursk.
9 Armia na północy szybko utyka już 1o lipca pod Ponyri i Olchowatką. I KPanc SS pokonuję wszystkie linie obron by 12 lipca wyjść w przestrzeń operacyjną pod Prochorowką Stalin skierował do walki 5 AGW i 5 APANC GW doszło do nierozstrzygniętej bitwy pod Prochorowką. Nagle 12 lipca Alianci wykonali desant morski i spadochronowy pod Syrakuzami na Sycylii. Hitler nie zdecydował się wprowadzić do walki odwodowego III KPanc SS 5 DPanc SS, 11 DPanc SS tylko skierował go do Włoch, które chciały poddać się Aliantom Zachodnim.
Dobrze zapowiadająca się operacja została przerwana. Szansa minęła . Na zaklinowana 9 A Modela i 2 APanc spadło kontruderzenie Frontu Centralnego i Zachodniego. 4 APanc wycofała swoje oddziały 16 lipca na pozycje wyjściowe. Wkrótce Front Woroneski zaczął atak na Biełgorod i Charków. W tych obu operacjach ofensywnych Rosjanie wybili resztę czołgów, które posiadali Niemcy. Wojna Hitlera na Wschodzie była przegrana. Inicjatywa strategiczna przeszła w ręce Sowietów Od tej pory ciągle wycofywali się na z góry upatrzone lepsze do obrony pozycje jak mówiono w kronikach filmowch
puszczanych w kinach na terytorium okupowanej Polski
Jesienią 1943 Niemcy wykonali powolny zorganizowany odwrót na linie Dnipru i obsadzili nad Dnieprem umocnioną linię Wotana
Chciałbym teraz przejść do pierwszych wniosków płynących z walk w latach 1941-1943 i roli w nich Wojsk i aparatu NKWD

Zacznę od Armii Karnych
W specjalnych obozach chronionych przez Wojska Dozorowe NKWD GUŁAGU Armie karne tworzono wokół wycofanych do uzupełnienia dywizji pograniczników o numerach od 240 do 270. Po ukończeniu szkolenia żołnierze udawali się pod eskortą Wojsk Konwojowych NKWD GUŁAGU na węzły załadunkowe Żołnierzy zamykano w eszelonach wraz z dywizjami pograniczników podzielonymi na części, które pilnowała porządku wewnątrz eszelonu przewożącego zeków. Konwojowe Wojska NKWD pilnowały transport z zewnątrz a Wojska Ochrony Kolei pilnowały szlaków kolejowych i węzłów by nikt nie uciekł z transportu. Żołnierzy wyładowywano w strefie przyfrontowej wagonów i dopiero wtedy otrzymywali bron i amunicję. Od tej pory opiekowały się nimi oddziały zaporowe oddziały specjalne NKWD i oddziały zaporowe osłony operacyjnej Ochrony Tyłów NKWD. Byli pędzeni do ataku pod lufami a do wycofujących strzelały karabiny maszynowe oddziałów zaporowych i czołgi wojsk NKWD. Ci, którzy przeżyli i zostali złapani odsyłano do tyłu do Specjalnych obozów przyfrontowych NKWD i skierowywani do batalionów dyscyplinarnych a od 1942 ro
Ostatnio zmieniony przez Krzysztof Nie 02 Gru, 2012, w całości zmieniany 5 razy  
 
 
Krzysztof
Porucznik


Dołączył: 22 Gru 2007
Posty: 840
Wysłany: Nie 23 Wrz, 2012   

czekam tym razem na miazdzącą krytykę co do tego mojego artykulu:?:
 
 
Fanatyk
Podpułkownik


Dołączył: 05 Sie 2005
Posty: 2085
Skąd: Warszawa
Wysłany: Pon 24 Wrz, 2012   

180 tys czołgów?
_________________
W.I.Lenin: "Nie sztuką jest sprawić, żeby człowiek umarł. Sztuką jest sprawić, żeby umarł z przyczyn naturalnych". Smoleńsk - pamiętamy 10.04.2010
 
 
Wojciech Zalewski
Generał (wydawca)


Pomógł: 5 razy
Dołączył: 15 Mar 2004
Posty: 14361
Skąd: warszawa
Wysłany: Pon 24 Wrz, 2012   

Było to 112 dywizji pancernych, 240 dywizji zmechanizowanych, 154 dywizje strzelców zmotoryzowanych. Wojska NKWD wystawiły 17 dywizji pancernych NKWD i 35 dywizji strzelców zmotoryzowanych NKWD

To chyba lekka przesadaz tymi ilościami.
POniżej link z którego dość jasno wynika ile było dywizji:
http://niehorster.orbat.c..._stavka_41.html
_________________
https://www.facebook.com/...?ref=ts&fref=ts
 
 
 
Krzysztof
Porucznik


Dołączył: 22 Gru 2007
Posty: 840
Wysłany: Pon 24 Wrz, 2012   

nie będę się upierał ale jak poczytacie książkę Suworowa o Żukowie to marszałek Tuchaczewski i Żukow gadali że trzeba 120-150 tys czołgów. Im jest ciągle mało czołgów Suworow nie pisze o tym bez powodu. A te koprusy zmechanizowano motorowe NKWD to były czółgi NKWD stały za Armią Czerwona poczytajcie Wołkogonowa książkę o Stalinie fragment o Rżewie 41 armia i 20 Armia
1000 dywizji 500 pancerno-motorowych 500 pieszych i 2500 pułków NKWD do czyszczenia było prawdopodobnie w planach. Być może na czerwiec 1942. poczytajcie Carela jest o korpusie zmechanizowanym użytym pod Starą Russą.
Skąd te przypuszczenia Suworow pisze "była numeracja jednostek ciągła nie było luk" tylko nie pisze czy dla kążdego rodzaju dywizji oddzielnie ciągła czy tylko wszystkie razem piesze i górskie i strzleców zmotoryzowanych i zmechanizowane a tylko pancerne oddzielnie. A gdyby dla kązdego rodzaju dywizji oddzielna ciagła numeracja bez luk ?
Sciągnijcie sobie Perecheny Spisy jednostek sowieckich z Soldat.ru to zobaczycie dziwne rzeczy luki itd Te perecheny to nie są pełne spisy to się kupy nie trzyma po prostu. Któś najpierw prawdziwe spisy pociął nożyczkami wytnij wklej powstały pereceny spisy na których przecież opiera się strona orbat Niehorstera
tak samo z datami i dokumentami które są na podwigu wiekszość to maszynopisy które zostały stworzone z rekopisów. Piasli co chcieli na tych maszynopisach a je nawet też pocieli i dali takie wypisy i wiekszość tekstu szczególnie o wojskach NKWD zaporowych poscigowo-niszczycielskich wyrucili z tekstów. Tylko to było jak zwykle zrobione niechlujnie a może specjalnie żeby w końcu ktoś doszedł do tego. i wtedy pokaże te tym razem prawdziwe dokumenty znowu pocięte i zmanipulowane i tak do końca świata Front Wschodni miom zdaniem będzie opisywany przez historyków nawet za miliard lat i tez nie dojdą jak naprawdę było.
Sowietologia nie jest dla normalnych standardowych ludzi Rosja ZSRR to nie jest normalny standardowy kraj Ludzie z ZSRR nie są normalni mam na mysli standardowi ludzie Rosja ZSRR nie ma normalnej standardowej histrorii. Clausewitz pisał "Russia cannot be understood with mind"
Ostatnio zmieniony przez Krzysztof Pon 01 Paź, 2012, w całości zmieniany 4 razy  
 
 
Krzysztof
Porucznik


Dołączył: 22 Gru 2007
Posty: 840
Wysłany: Wto 25 Wrz, 2012   

cenzura
 
 
Fanatyk
Podpułkownik


Dołączył: 05 Sie 2005
Posty: 2085
Skąd: Warszawa
Wysłany: Wto 25 Wrz, 2012   

Krzysiu, ja się zgadzam z Suworowem, ze numeracja była ciągła - on tam podaje dużo danych, dowodów. Ale nie 180 tys czołgów...
_________________
W.I.Lenin: "Nie sztuką jest sprawić, żeby człowiek umarł. Sztuką jest sprawić, żeby umarł z przyczyn naturalnych". Smoleńsk - pamiętamy 10.04.2010
 
 
Krzysztof
Porucznik


Dołączył: 22 Gru 2007
Posty: 840
Wysłany: Wto 25 Wrz, 2012   

zgadzam się też że nie 180 tys czołgów tym niemniej prawdopodobnie takie byly plany i zamierzenia Stalina czołgów bylo 35 -36 tys ok 30 procent poszło na straty na bocznicach kolejowych i drogach całego kraju czyli było dostępnych jakieś 25-26 tys czolgów 22 czerwca i 16 tys od 22 czerwca 1941 do czerwca 1942 w sumie 41 -52 tysiące czołgów
Szkic Planu MP-41 jest dostepny na stronie Jakowlewa Doradcy Gorbaczowa www.yakovlev.org chyba
 
 
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Nie możesz ściągać załączników na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group
Strona wygenerowana w 0,19 sekundy. Zapytań do SQL: 9