Taktyka i Strategia - Forum Strona GłównaTaktyka i Strategia - Forum Strona Główna

To forum wykorzystuje pliki cookies do zapamiętywania spersonalizowanych preferencji.
Ustawienia dotyczace plików cookies można zmienić samodzielnie w przegladarce internetowej.
Szczegóły na stronie Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji.


FAQFAQ  SzukajSzukaj  UżytkownicyUżytkownicy  GrupyGrupy RejestracjaRejestracja  ZalogujZaloguj  AlbumAlbum  DownloadDownload


Poprzedni temat «» Następny temat
C) Bitwa Czekistów -Smoleńsk 1941
Autor Wiadomość
Krzysztof
Porucznik


Dołączył: 22 Gru 2007
Posty: 840
Wysłany: Nie 23 Wrz, 2012   C) Bitwa Czekistów -Smoleńsk 1941

Krzysztof

Rola wojsk NKWD w bitwie smoleńskiej z 1941 roku

Rozmieszczenie wojsk w przededniu wojny
Jakie siły sowieckie stały na granicach ZSRR?
Dokumenty Stawki mówią o tym, że koncentracja pierwszego rzutu i drugiego rzutu przebiegała i miała się zakończyć między 10 a 15 lipca 1941.

Armie pierwszego rzutu tworzyły idąc kolejno od północy na południe:
Front Północny w składzie: 14. Armia, 7. Armia i 23. Armia. oraz w rezerwie 37 Armia
Front Północno-Zachodni w składzie: 8. Armia i 11. Armia z 27. Armią w rezerwie,
Front Zachodni w składzie: 3. Armia, 10. Armia, 4. Armia i 13. Armia w rezerwie,
Front Południowo-Zachodni w składzie: 5. Armia, 6. Armia, 12. Armia, 26. Armia,
oraz Front Południowy w składzie: 9. Armia, 2 Armia i 18. Armia w odwodzie.
Niedokończone rozwinięcie 2. i 3. rzutu strategicznego
W notatce Ludowego Komisarza Obrony ZSRR i Szefa Sztabu Generalnego Armii Czerwonej dla Przewodniczącego Rady Komisarzy Ludowych J.W. Stalina z 15 maja 1941 roku przedstawiającą plan strategicznego rozwinięcia sił zbrojnych Związku Sowieckiego na wypadek wojny z Niemcami i ich sojusznikami napisano
„Dlatego żeby zabezpieczyć wykonanie wyżej wymienionego planu jest konieczne wprowadzenie zawczasu następujących posunięć, bez których nie jest możliwe wykonanie niespodziewanego uderzenia na przeciwnika jak i z powietrza tak i na ziemi.
1. Przeprowadzić skrytą mobilizację wojsk pod pretekstem ćwiczebnych zbiórek rezerwy;
Pod pretekstem wyjścia z obozów przeprowadzić skryte ześrodkowania wojsk bliżej zachodniej granicy [ZSRR] w pierwszej kolejności ześrodkować wszystkie armie Odwodu Naczelnego Dowództwa ;
Armie drugiego rzutu ześrodkowywane od 15 maja 1941 roku znajdowały się w dniu 22 czerwca 1941 r. w drodze na zachodnią granicę ZSRR, załadowane w kolejowych eszelonach, by następnie się z nich wyładować się i ześrodkować w terminie od 6 lipca do 12 lipca 1941 roku Były to 16 Armia, 19. Armia, 20. Armia, 21. Armia, 22. Armia, 24 Armia. W Dyrektywie Ludowego Komisarza Obrony i Szefa Sztabu Generalnego dla dowódcy Kijowskiego Okręgu Wojskowego z 12 czerwca napisano
„ Na obszar Kijowskiego Okręgu Wojskowego w okresie od 15 czerwca do 10 lipca przybędzie [transportem kolejowym] 16. Armia”
Jest wysoce prawdopodobne że utworzono już od 15 maja w sposób skryty zaczątki kolejnych Armii Odwodu Naczelnego Dowództwa to jest 28. Armii, 32. Armii, 33. Armii,
Moim zdaniem Armie NKWD Trzeciego rzutu, 29 Armia NKWD, 30 Armia NKWD, 31 Armia NKWD, 34 Armia NKWD, również były już od 15 maja w trakcie skrytego mobilizowania. Odnoszę się tutaj do treści z dokumentu z 15 maja 1941 roku „…przeprowadzić skrytą mobilizację wojsk …przeprowadzić skryte ześrodkowania wojsk bliżej zachodniej granicy…. ześrodkować wszystkie armie Odwodu Naczelnego Dowództwa bliżej zachodniej granicy.
Zacytuję tutaj W.Suworowa.
„Wydawało mi się niemożliwe, żeby bezpośrednio po utworzeniu dywizji z numerem 252 została sformowana dywizja nr 316. Dlatego zacząłem sprawdzać pozostałe numery i ustaliłem że dywizje nr 261,272, 289,291,302 i wiele innych zostały utworzone w lipcu 1941 roku, ale rozkazy o ich formowaniu zostały wydane przed niemiecką agresją ”
I dalej Suworow pisze
„Rozkaz jak rozkaz sformować 316 DS Panfiłowa, mianować itd. ale ta data 12 czerwca 1941 roku. Nazajutrz 13 czerwca TASS przekazał dziwny komunikat o tym, że ZSRR nie zamierza zatakować Niemców. A w tym czasie liczba sowieckich dywizji piechoty (strzelców) przekroczyła 300 ”
Do kwietnia 1942 numeracja dywizji strzeleckich osiągnęła osiągnęła numer 474
I znowu W.Suworow kontynuuje.
„Wszystkie dywizje piechoty [strzeleckie] i piechoty zmotoryzowanej [strzelców zmotoryzowanych] miały ujednolicony system numeracji i już w marcu 1941 roku pojawiły się numery 250,251,252 i tak dalej. A numeracja nie zawierała żadnych luk” .
Według W.Suworowa
„13 czerwca 1941 roku 77 sowieckich dywizji z wewnętrznych okręgów wojskowych „pozorując manewry” ruszyło ku zachodniej granicy .



1.1 Wybuch wojny
Tak wyglądało ugrupowanie bojowe Frontu Zachodniego 22 czerwca 1941 roku



Front Zachodni
Dowódca- gen Armii Dymitr Girigorewicz Pawłow
Szef Sztabu- gen maj W.E. Klimowski
Komisarz-komisarz korpuśny A.Iu. Fomin
Kwatera Główna: Mińsk Piechota:
Artyleria:
Wojska Pancerne Saperzy Lotnictwo
3 ARMIA
Dowódca gen lejtn W.I. Kuzniecow
Kwatera: Grodno 4 KS- Jegorow E.A.
(27 DS,
56 DS Karna,
85 DS)

68 Grodzieński RU
7 BAPPanc
152 kpart,
444 kpart
16 sdaplot
:
11 KZmech - Mostowienko D.P.
(29 DPanc,
33 DPanc,
204 DZmech,
16 pmot)


4 ARMIA
Dowódca- gen maj A.A. Korobkow
Kwatera: Brześc- Litewski, Pińsk

28 KS Karny- Popow W.S
.(6 DS Karna,
49 DS,
42 DS Karna,
75 DS)

62 Brzeski UR

447 kpart,
455 kpart,
462 kpart
120 PAH w/m OND
12 sdaplot

14 KZmech - gen maj S.I. Oborin
Połozenie: Prużany, Kobryń
(
22 DPanc,
30 DPanc,
205 DZmech, 20 pmot)

10 ARMIA
Dowódca- gen maj K.D. Gołubiew
Kwatera: Bialystok

1 KS Karny- Rubcow F.D.
(2 DS Karna,
8 DS Karna)

5 KS - Garnow A.W.
(13 DS,
86 DS Karna, 113 DS)
6 KKaw- gen maj I.S. Nikitin
Położenie -Sokółka
(6 DKaw- gen maj M.P Konstantinow,
36 DKaw- - gen maj E.S. Zybin)
155 DS

66 Osowiecki RU

6 BAPPanc
130 kpart,
156 kpart,
262 kpart,
315 kpart
311 PAA,
124 PAH OND, 375 PAH OND
38 sdaplot,
71 sdaplot

6 KZmech - gen maj M.G. Chackilewicz
Polożenie Płd-Wsch od Białegostoku
(4 DPanc,
7 DPanc,
29 DZmech,
4 pmot)

13 KZmech- gen P.A. Achłjustin
Połozenie: Bielsk
(25 DPanc,
31 DPanc,
208 DZmech 18 pmot)

13 ARMIA
dowódca gen lejtn P.M. Fiłatow
dowództwo polowe bez wojsk w lipcu utworzona z jednostek znajdujących się w Dyspozycji Frontu Zachodniego

Wojska w dyspozycji Frontu Zachodniego

2 KS - Jermakow A.N.
(100 DS Karna, 161 DS)

21 KS - Borisow W.B. (17 DS,
24 DS Karna
37 DS)

44 KS Karny- Juszkiewicz W.A. (64 DS Karna, 108 DS Karna)

47 KS Powietkin S.I.
(55 DS,
121 DS,
143 DS)
50 DS

4 KPow-Des -Żadow A.S.
(7 BPow-Des,
8 BPow-Des, 214 BPow-Des)

58 Siebieżski RU, 61 Połocki RU, 63 Mińsko-Słucki RU, 64 Zambrowski RU, 65 Mozyrski RU

8 BAPPanc

293 PAA,
611 PAA
360 PAH
5 PAH w/m OND,
318 PAH w/m OND,
612 PAH w/m OND
29 kpart,
49 kpart,
56 kpart,
151 kpart,
467 kpart,
587 kpart
32 sdyon spec przezn
24 sbmoz
86 sdaplot,
4 BPlot WOP,
7 BPlot WOP

Brygadowe Rejony WOP (Baranowicki, Kobryński, Homelski, Witebski, Smoleński)

17 KZmech- Pietrow M.P. (27 DPanc,
36 DPanc,
209 DZmech, 22 pmot)

20 KZmech - Nikitin A.G.(26 DPanc,
38 DPanc,
210 DZmech 24 pmot)

10 pinż, 23 pinż, 33 pinż
34 ppont-most, 35 ppont-most
275 sbinż

43 DLM
12 DLB,
13 DLB
9 MDL,
10 MDL,
11 MDL
184 plm WOP
313 plrozp, 314 plrozp
59 DLM,
60 DLM (w trakcie formowania)


Źródło: Bojewyj Sostaw Sowietskoj Armii czast I (ijuń-diekabr 1941 goda) Wojenno-naucznoje uprawlenije Gienieralnogo Wojenno-istoriczeskij otdieł Moskwa 1966 s.7-14 http://www.soldat.ru/files/3/22/35/189/
http://de.wikipedia.org/w...Roten_Armee_Am_

Ordre de Bataille z 22 czerwca 1941 roku w języku niemieckim w formie tabeli


Nadszedł 22 czerwca 1941 Niemcy uderzają na Białoruś. Rozbijają na granicy armie pierwszego rzutu, czołgi sowieckie zgrupowane w sowieckich korpusach zmechanizowanych ruszają do desperackich kontrataków. Oddziały pancerne atakują nieskoordynowanie częściami, fatalna jest struktura dowodzenia w tych korpusach rozkazy przychodzą za późno i są często nieaktualne. Sowieccy czołgiści często topią swój sprzęt na bagnach i porzucają go uciekając do tyłu. Niemcy odpierają to desperackie kontruderzenie. 2 Grupa Pancerna i 3 Grupa Pancerna wdziera się w głąb Białorusi i dwustronnie okrąża pod Mińskiem i Białymstokiem armie sowieckie. Czołówki pancerne Hotha i Guderiana zaczynają się zbliżać do linii Dniepru. Gen Halder Szef niemieckiego Sztabu Generalnego pisze w swoim dzienniku, że wojna na Wschodzie jest w zasadzie wygrana.

Skutki klęski na Białorusi i reakcja Stalina
Jak na klęskę na Białorusi reaguje Stalin na początku zaszywa się w swojej podmoskiewskiej daczy i Mołotow musi za niego przemawiać w radiu do narodów ZSRR. Po kilku dniach otrząsa się z niepewności i rozkazy oraz dyrektywy zaczynają płynąć z Moskwy.
W czasie pierwszych walk na Białorusi oddziały radzieckie uciekają na gigantyczną skalę, cała armia cofa się żołnierze masowo się poddają..

Postawa armii karnych drugiego rzutu strategicznego na linii Dniepru
Co się dzieje na froncie na Białorusi. Niemcy podchodzą do linii Dniepru i wtedy zderzają się z wojskami Drugiego rzutu Strategicznego, który wyładowuje się prosto z wagonów kolejowych i zaraz potem wchodzi do walki. Drugi rzut to 16A, 19A, 20A, 21A, 22A 24A . Armie 16 A. i 19 A. zostają w ostatniej chwili przekierowane z Ukrainy na Białoruś. Jacy to żołnierze tworzą te Armie. To więźniowie GUŁAG-u i chłopi z okolic obozów GUŁAGU, dla których zbudowały specjalne obozy oddziały budowlane GUŁAGU, w których NKWD ich przeszkoliło do walki jeszcze długo przed 22 czerwca 1941 . Żołnierze tych Karnych armii są ubrani w czarne robocze stroje i są zaopatrywani przez Zarząd Zaopatrzenia Gułag-u. Drwale tysiącami idą do walki. Jednym z wielu generałów, który zajmowali się szkoleniem a następnie dostarczeniem tych armii na Front był gen S. A. Kalinin przed wojną dowódca Syberyjskiego Okręgu Wojskowego. Wyszkolił on i dostarczył na linię Frontu 24 Armię Karną w końcowym etapie będąc wspomagany przez gen por Wojsk NKWD Pawła Artemiewa.
To szkolenie 24 Armii Karnej opisał W.Suworow.
„O nastrojach panujących w jednostkach drugiego rzutu strategicznego pisze w swych wspomnieniach gen. por S.Kalinin Przed wyruszeniem na zachód jednostek Syberyjskiego Okręgu Wojskowego (przekształconego później w 24 Armię Kalinin prowadzi w nich szkolenia bojowe. Pewnego razu generałowi wpada w ucho opinia którą wypowiada jeden z młodych oficerów Umocnienia nie będą nam potrzebne. Mamy przecież iść do ataku, bić nieprzyjaciela ”
Następnie dowództwo nad 24 Armią Karną przejął gen. NKWD Rakutin.Gen Kalinin przekazał dowództwo 24 Armii gen. Rakutinowi i wrócił na Syberię gdzie w „osiedlach dla drwali” kierował formowaniem 10 nowych dywizji. Ostatnią armią drugiego rzutu była 28 Armia Karna pod dowództwem gen. Kaczałowa formowana już po 22 czerwca 1941 roku .

A tak przedstawiały się Armie Karne Drugiego rzutu strategicznego
stanowiace rezerwę Kwatery Głównej Naczelnego Dowództwa


16 ARMIA KARNA- gen.lejtn M.F. Łukin
Piechota:
32 KS Karny - Kołomyjec T.K.
46 DS Karna,
152 DS Karna
Artyleria:
126 kpart,
112 sdaplot Wojska Pancerne:
5 KZmech - Aleksiejenko I.P.
13 DPanc,
17 DPanc,
109 DZmech,
8 pmot

19 ARMIA KARNA- gen.lejtn I.S. Koniew
Piechota:
25 KS Karny - Czestochwałow S.M.
127 DS,
134 DS Karna,
162 DS Karna
34 KS - Chmielnickij R.P.
129 DS,
158 DS Karna,
171 DS

38 Samodzielna DS Karna

Artyleria:
442 kpart,
471 kpart
Wojska Pancerna:
26 KZmech - Kiriczenko H. Ja.
52 DPanc,
56 DPanc,
103 DZmech,
27 pmot
Saperzy:
111 zmot bat inż
238 sbat sap,
321 sbat sap.

20 ARMIA KARNA- gen.lejtn F.N. Remiezow
Piechota:
61 KS Karny- Bakunin F.A.
110 DS Karna,
144 DS Karna,
172 DS Karna

69 KS - Mogilewczik E.A.
73 DS,
229 DS,
233 DS
18 DS Karna
Artyleria:
301 PAH w/m OND,
537 PAH w/m OND
438 kpart
Wojska Pancerne:
7 KZmech - Winogradow W.I.
14 DPanc,
18 DPanc,
1 DZmech,
9 pmot
Saperzy:
60 bpont-most

21 ARMIA KARNA- gen.letjn W.F.Gierasimienko

Piechota:
63 KS - Pietrowskij L.G.
53 DS,
148 DS Karna,
167 DS
66 KS - Sudakow F.L.
61 DS,
117 DS,
154 DS Karna
Artyleria:
387 PAH OND
420 kpart,
546 kpart
Wojska Pancerne:
25 KZmech - Kriwoszein S.M.
50 DPanc,
55 DPanc,
219 DZmech,
12 pmot

22 ARMIA
KARNA- gen lejtn. F.A. Jerszakow Piechota:
51 KS Karny- Markow A.M.
98 DS Karna,
112 DS Karna,

153 DS

62 KS Karny - Karmanow I.P.
170 DS Karna,
174 DS Karna,
186 DS Karna
Artyleria:
336 kpart
545 kpart


24 ARMIA KARNA- gen.lejtn. S.A. Kalinin
Piechota:
52 KS - Andriejew D.I.
91 DS,
119 DS,
166 DS Karna

53 KS - Sieliezniew D.M.
107 DS,
133 DS,
178 DS Karna
Artyleria:
524 Ciężki PAA OND
392 kpart,
542 kpart,
685 kpart

Związki Samodzielne Piechota:
20 KS - Jeremin S.I.
137 DS,
160 DS Karna

45 KS - Magon E. Ja
187 DS,
227 DS,,
232 DS Karna

67 KS Karny - Żmaczenko F.F.
102 DS Karna,
132 DS Karna,
151 DS
Artyleria:
267 kpart,
390 kpart
Wojska Pancerne:
21 KZmech- Leljiuszenko D.D.
42 DPanc,
46 DPanc,
185 DZmech,
11 pmot

28 ARMIA KARNA
Gen Kaczałow 30 KS
(19 DS
149 DS
217 DS)

33 KS Karny
(89 DS
120 DS Karna
145 DS
222 DS Karna) 364 kpart
643 kpart 69 DZmech
-
Źródło: Bojewyj Sostaw Sowietskoj Armii czast I (ijuń-diekabr 1941 goda) Wojenno-naucznoje uprawlenije Gienieralnogo Wojenno-istoriczeskij otdieł Moskwa 1966 s.7-14 http://www.soldat.ru/files/3/22/35/189/
http://de.wikipedia.org/w...ten_Armee_Am...
Ordre de Bataille z 22 czerwca 1941 roku w języku niemieckim w formie tabeli

Struktura i postawa Wojsk NKWD trzeciego rzutu strategicznego w Bitwie Smoleńskiej
Niemcy z marszu rozbijają Drugi Rzut Strategiczny i okrążają wokół Smoleńska 16A, 19 A i 20A.
Sytuacja na Białorusi w końcu czerwca była już katastrofalna po zaledwie kilku dniach walk. Front Zachodni był rozbity i w rozsypce niemieckie czołówki pancerne zbliżały się do Mińska. Zagrożona była linia Dniepru z Witebskiem i Orszą stamtąd było blisko do Smoleńska położonego na pomoście lądowym pomiędzy Dnieprem a Dźwiną. Z tej tzw. Bramy Smoleńskiej wiodła najkrótsza droga do Moskwy. Stalin koniecznie musiał powstrzymać Niemców pod Smoleńskiem. Wiadomo było że przekierowane z Ukrainy armie zeków drugiego rzutu strategicznego spowolnią trochę Niemców. Ale to nie wystarczy więc na kogo mógł liczyć. Przecież mógł liczyć na NKWD i jego wojska. Dlatego NKWD zaczęło działać. Szef NKWD Ludowy komisarz spraw wewnętrznych L.P. Beria 26 czerwca wydal prawdopodobnie ustne polecenie swojemu zastępcy od spraw wojskowych generałowi porucznikowi Iwanowi Maslennikowowi by zajął się ta sprawą. Generał porucznik Iwan Masliennikow wydał 27 czerwca rozkaz nr 34 dla dowódców zarządów poszczególnych wojsk NKWD.
I tak kolejno dowódca Głównego Zarządu Wojsk Operacyjnych gen. por Paweł Artiemiew odpowiadał za formowanie I Korpusu Zmechanizowano Motorowego NKWD w składzie 1 Zmotoryzowana Dywizja Strzelecka NKWD im Feliksa Dzierżyńskiego, 35 Zmotoryzowana Dywizja Strzelecka NKWD, 1 Dywizja Pancerna NKWD, 1 Brygada Artylerii Przeciwpancernej NKWD Miejscem formowania korpusu była Moskwa. Dodatkowo Artiemiew miał sformować 15 ZmotDS. NKWD w Tbilisi oraz 16 ZmotDS. NKWD w Baku. Następny w kolejności gen maj Jacenko dowódca Głównego Zarządu Wojsk Ochrony Pogranicza NKWD miał sformować jeszcze więcej jednostek Na terenie Moskiewskiego Okręgu Wojskowego. Zmotoryzowanych Dywizji Strzelców NKWD miało być sześć. Kolejno 29-ta tworzona w Jarosławiu, 30-sta w Rybińsku, 31-sza w Włodzimierzu nad Klaźmą , 32-ga w Zagorsku, 33-cia w Dymitrowie, 34-ta w Murowie. Główny Zarząd Wojsk Ochrony Urządzeń Kolejowych i Szczególnie Ważnych Obiektów Przemysłowych NKWD na czele z generałem majorem Aleksandrem Guljewem formował 17 DSZmot. NKWD w Sierpuchowie, 26 DSZmot. NKWD w Tule, 27 DSZmot. NKWD w Sofrinie i 28 DSZmot. NKWD w Szczurowie. Na końcu generał major Szarapow dowodzący Głównym Zarządem Wojsk Konwojowych NKWD kompletował tylko jedną dywizje 12 DSZmot. w Erewaniu. Do każdej dywizji miano skierować po 2 tys. osób w tym 500 oficerów z istniejących pododdziałów NKWD. Czyli Jacenko miał zebrać z całego kraju 12 tys. osób, w tym 3 tys. oficerów , Guljew 8 tys. ludzi w tym 2 tys. oficerów, Artiemiew 10 tys. ludzi w tym 2,5 tys. oficerów, Generał Szarapow 2 tys. osób w tym 500 oficerów. Do godziny 24.00 dowódcy zarządów wojsk NKWD mieli przedstawić projekty z rozkazami wraz z listą proponowanych oficerów na stanowiska dowódców dywizji, szefów sztabów, zastępców do spraw politycznych. Jednocześnie mieli przekazać listy zapotrzebowania na uzbrojenie i wyposażenie szefowi Głównego Zarządu Zaopatrzenia Wojskowego NKWD gen maj Wurgaftowi który odpowiadał za sprawy materiałowo-techniczne formowania. Na generałach Jacence, Artiemiewie, Guljewie , Szarapowie spoczywała wyłączna osobista odpowiedzialność za formowanie nowych dywizji w ramach Zarządów którymi dowodzili. Znaczyło to tyle że jeden błąd prowadził przed pluton egzekucyjny albo oznaczał przymusowy pobyt w obozie pracy dla źle wykonującego swoje zadanie generała. Za sprawy polityczne odpowiadał komisarz dywizyjny Mironienko .


Stempel: wch. Nr.861 z 14.10.41 Ściśle tajne
DORĘCZYĆ TERMINOWO

Egz.Nr.
Ludowy Komisariat Spraw Wewnętrznych ZSRR
Rozkaz nr.34
Moskwa 27 czerwca 1941
Dla wykonania otrzymanych przez ze mnie osobiście w dniu 26.6.1941 poleceń NAKAZUJĘ:
1. Dowódcy Zarządu Wojsk Operacyjnych NKWD generałowi porucznikowi Artemiewowi natychmiast przystąpić do formowania:
1a. I Zmechanizowano- Motorowego Korpusu Wojsk Operacyjnych NKWD w składzie:
1. Dywizja Zmotoryzowano-Zmechanizowana im. F.E. Dzierżyńskiego,
35. Zmotoryzowana Dywizja Strzelecka
1. Dywizja Pancerna
1. Brygada Artylerii Przeciwpancernej
Miejsce formowania- Moskwa
15. Zmotoryzowana Dywizja Strzelecka- miasto Tbilisi,
16. Zmotoryzowana Dywizja Strzelecka – miasto Baku

1. Pełniący obowiązki Głównego Zarządu Wojsk Pogranicznych generał major Jacenko ma natychmiast przystąpić do formowania następujących Zmotoryzowanych Dywizji Strzeleckich Wojsk NKWD:
29. Zmotoryzowana Dywizja Strzelecka- miasto Jarosław
30. Zmotoryzowana Dywizja Strzelecka- miasto Rybińsk
31. Zmotoryzowana Dywizja Strzelecka- miasto Władimir
32. Zmotoryzowana Dywizja Strzelecka- miasto Zagorsk
33. Zmotoryzowana Dywizja Strzelecka- miasto Dymitrow
34. Zmotoryzowana Dywizja Strzelecka- miasto Murom
2. Dowódca Głównego Zarządu NKWD ds. ochrony urządzeń kolejowych i szczególnie ważnych przedsiębiorstw przemysłowych generał major Guljew ma natychmiast przystąpić do formowania zmotoryzowanych dywizji strzeleckich NKWD:
17. Zmotoryzowana Dywizja Strzelecka- miasto Sierpuchow
26. Zmotoryzowana Dywizja Strzelecka- miasto Tuła,
27. Zmotoryzowana Dywizja Strzelecka- stacja Sofrino
28. Zmotoryzowana Dywizja Strzelecka- stacja Szczurowo
3. Dowódca Zarządu Wojsk Konwojowych NKWD generał major Szarapow ma natychmiast przystąpić do formowania:
12 Zmotoryzowana Dywizja Strzelecka- miasto Erewań.
6. Dowódcy wojsk operacyjnych NKWD, wojsk konwojowych NKWD i wojsk kolejowych NKWD w celu skompletowania kadry nowych formacji mają wydzielić z jednostek i oddziałów NKWD, na każdą nowo formowaną dywizję według swojego uznania po 2000 ludzi, w tej liczbie 1500 szeregowców i podoficerów oraz 500 oficerów.

4. Upoważnić pełniącego obowiązki Dowódcy Wojsk Pogranicznych NKWD do ściągnięcia z granicy według swojego uznania 12 000 ludzi z kadrowego składu wojsk, w tym 3000 ludzi z korpusu oficerskiego i użyć ich do skompletowania formowanych dywizji.

5. Dowódcy Wojsk NKWD mają mi przedstawić na dzisiaj nie później niż do godz. 24.00 projekty rozkazów o mianowaniu na stanowiska wyższej kadry dowódczej, do dowódców pułków włącznie.

6. Dowódców 16, 26, 27, 28, 29, 30, 31, 32, 33, 34, 35 Zmotoryzowanych Dywizji Strzeleckich i ich szefów sztabów oraz zastępców dowódców d/s politycznych natychmiast wezwać do Moskwy w celu przekazania poleceń i instrukcji.

7. Dowódcy Wojsk NKWD mają dać dzisiaj Szefowi Zarządu Zaopatrzenia Wojskowego wszystkie niezbędne pisemne listy zapotrzebowań co do materiałowo-technicznego zabezpieczenia. Odpowiedzialność za zadbanie o spełnienie pisemnych list zapotrzebowań spada na generała majora służby kwatermistrzowskiej Wurgafta.

8. Dowódcy Zarządu Zaopatrzenia Wojskowego NKWD dać pisemne listy zapotrzebowań na środki transportu kolejowego w celu przewozu kadry.
9. Osobista odpowiedzialność za przebieg formowania korpusu i pozostałych dywizji spoczywa:
- po stronie Wojsk Pogranicznych- na generale majorze Jacence
- po stronie Wojsk Operacyjnych – na generale poruczniku Artiemiewie
- po stronie Wojsk Kolejowych- na generale majorze Guljewie
- po stronie Wojsk Konwojowych – na generale majorze Szarapowie
-w sprawach dotyczących materiałowo-technicznego zabezpieczenia na
generale majorze służby kwatermistrzowskiej Wurgafcie
- w sprawach stanu polityczno-ideologicznego wojsk na komisarzu dywizji
Mironieńce
p/p Zastępca Ludowego Komisarza Spraw Wewnętrznych Związku SRR
Generał porucznik Masliennikow
Odbito 8 egz. Potwierdzam: Kierownik Sekretariatu Zastępcy Ludowego Komisarza
Spraw Wewnętrznych
Pułkownik (podpis)
Miroszniczenko
Stempel: „GUŻDPW wch. Nr 360/a 27.6.41”
Następnego dnia generał Iwan Maslennikow wydał bardziej szczegółowe instrukcje w rozkazie nr 36 dla swoich podwładnych. Po pierwsze zdecydował że będzie formowanych piętnaście dywizji. Artemiew i Szarapow otrzymali te same poleceni co poprzednio, natomiast Jacenko miał przekazać dla formowanej w Tbilisi dywizji 41 Rezerwowy Pułk WOP NKWD a dla Dywizji Bakijskiej 182 Rezerwowy Batalion WOP NKWD oraz 189 Rezerwowy Batalion WOP NKWD. Obniżono liczbę żołnierzy których miał wydzielić GZWOPogr było to 9000 osób na 6 dywizji po 1500 osób w tym 500 oficerów na jednostkę. Guljewowi nie obniżono limitu ludzi których miał przekazać dalej było to 8000 osób z tym że na 4 dywizje miało być po 1500 osób w tej liczbie 500 oficerów a nie jak poprzednio 2000 osób. Pozostałe 2000 szeregowców i podoficerów miał otrzymać kompletowany w Moskwie korpus zmechanizowany NKWD. Wszyscy dowódcy wojsk NKWD mieli sporządzić listy zapotrzebowania na uzupełnienie związków z których wyciągnięto żołnierzy. Generałowie mieli wykonać rozkazy do godziny 12.00 28 czerwca. Za wszystko odpowiadał Maslennikow który wszystkiego pilnie doglądał i jak trzeba upominał rozkazami ociągających się podwładnych.
Chciałbym tutaj zacytować notatkę z lipca 1941 Dowódcy oddziału organizacyjno-mobilizacyjnej pracy i uzupełnień NKWD pułkownika Drozdowskiego do Dowódcy Zarządu Ochrony Urządzeń Kolejowych i Ochrony Obiektów Przemysłowych NKWD gen Guljewa by pokazać jak wyglądało wydzielanie żołnierzy NKWD w ramach tego zarządu

I. 27 czerwca zgodnie z waszymi poleceniami [Guljewa] zostało zaplanowane wydzielenie ze składu oddziałów dla nowo formowanych związków następującej liczebności
1) ze składu 27 Brygady [NKWD] do Szczurowa-280 osób
2) ze składu 29 Brygady [NKWD] do Szczurowa-595 osób
3) ze składu 25 Brygady [NKWD] do Szczurowa 125 osób
_____________
Razem: 1000 osób
4) ze składu 5 Dywizji [NKWD] i 36 Brygady [NKWD] do Tuły-910 osób
5) ze składu 57 Brygady [NKWD] i 71 Brygady [NKWD] do Tuły- 90 osób
______________
Razem: 1000 osób
6) ze składu 57 Brygady [NKWD] i 11 Brygady [NKWD] do Sofrino-576 osób
7) ze składu 19 Dywizji [NKWD] do Sofrino-207 osób
8) ze składu 25 Dywizji [NKWD] do Sofrino- 217 osób
________________
Razem: 1000 osób
9) ze składu 18 Dywizji [NKWD] do Sierpuchow-715 osób
10) ze składu 19 Dywizji [NKWD] do Sierpuchow-285 osób
__________________
Razem: 1000 osób
Te oddziały które oddały swoich żołnierzy otrzymały polecenie stworzenia list zapotrzebowania na pokrycie ubytku żołnierzy w swoich oddziałach.
Nazajutrz w sprawie formowania nowych jednostek wypowiedziała się Kwatera Główna Naczelnego Dowództwa (STAWKA) w swoim rozkazie nr 00100. Miano sformować 15 dywizji z tym że miało być to 10 dywizji strzeleckich oraz 5 zmotoryzowanych dywizji strzeleckich. Za stworzenie nowych związków z części kadry wojsk NKWD miał teraz odpowiadać sam Ławrentij Pawłowicz Beria a sprawy uzbrojenia i środki materialne oraz ludzkie miał zabezpieczyć Szef Sztabu Generalnego Armii Czerwonej gen armii Żukow.
Tego samego dnia czyli 29 czerwca najwyższe czynniki sowieckie ponownie zmieniły zdanie. Beria wydał rozkaz o formowaniu 10 dywizji strzeleckich i 5 górskich dywizji strzeleckich.
Formowaniem miał dowodzić Maslennikow dodano mu do pomocy grupę operacyjną złożoną z oficerów NKWD w osobach płk P.P. Miroszniczenki , kombryga I.S. Szeriediegi , kombryga M.N. Sziszkariewa i płk S.I. Frołowa . Tym razem zdecydowano się że zostanie wydzielonych po 1000 osób ze składu podoficerskiego i szeregowego oraz 500 osób ze składu oficerskiego wojsk NKWD na każdą nowotworzoną dywizję. W sumie była to liczba od 15 tys. do 22,5 tys. żołnierzy NKWD. Pozostałych żołnierzy miał wezwać z rezerwy Sztab Generalny Armii Czerwonej. Ześrodkowanie kadry NKWD miało się zakończyć 17 lipca 1941 roku. Zdecydowano się sformować następujące dywizje: 243 Dywizje Strzelecką w Jarosławiu, 244 DS. w Dymitrowie, 246 DS. w Rybińsku, 247 DS. w Muromie, 249 Ds. w Zagorsku, 250 DS. we Władimirze, 251 DS. w Szczurowie koło Kołomny, 252 DS. w Sierpuchowie, 254 DS. w Tule,, 256 W Sofrinie, . Przerwano formowanie Górskich Dywizji Strzeleckich o numerach 12,15,16,17,26 i zgromadzone środki ludzkie i materialne przekazano do Moskiewskiego Okręgu Wojskowego gdzie utworzono 257 DS. w Tule, 262 DS. we Władimirze, 265 DS. w Sofrinie, 266 DS. w Kołomnie, 268 DS. w Zagorsku.
Rozkaz NKWD ZSRR
Nr. 00837 o formowaniu
piętnastu dywizji strzeleckich
Wojsk NKWD w celu przekazania ich
do składu Operacyjnej Armii 29 czerwca 1941

Decyzją Rządu ZSRR na NKWD ZSRR nałożono obowiązek formowania piętnastu dywizji. Aby tę decyzję wykonać
Nakazuję:

1. Kierowanie formowaniem piętnastu dywizji strzeleckich Wojsk NKWD powierzyć generałowi porucznikowi I.I. Maslennikowowi

2. Powołać przy generale poruczniku Maslennikowie grupę operacyjną w składzie: pułkownik Miroszniczenko P.P. , kombryg Szeriediega I.S, kombryg Sziszkariew M.N., podpułkownik Frołow S.I.

3. Do formowania dywizji przystąpić natychmiast i rozwinąć: 243 Dywizję Strzelecką, 244 Dywizję Strzelecką, 246 Dywizję Strzelecką, 247 Dywizję Strzelecką, 249 Dywizję Strzelecką, 250 Dywizję Strzelecką, 251 Dywizję Strzelecką, 252 Dywizję Strzelecką, 254 Dywizję Strzelecką, 256 Dywizję Strzelecką, 15 Dywizję Strzelców Górskich, 16 Dywizję Strzelców Górskich, 17 Dywizję Strzelców Górskich,26 Dywizję Strzelców Górskich,12 Dywizję Strzelców Górskich/

4. W celu sformowania wyżej wymienionych dywizji wydzielić z pośród kadry Wojsk NKWD po 1000 ludzi z korpusu podoficerskiego i korpusu młodszych oficerów oraz po 500 ludzi z korpusu wyższych i głównodowodzących oficerów na każdą dywizję. Co do pozostałej obsady dywizji dać informacje dla Sztabu Generalnego Armii Czerwonej w celu wezwania z rezerwy wszystkich kategorii odbywających służbę w wojsku

5. Ześrodkowanie kadry, wydzielonej z Wojsk NKWD w punktach formowania zakończyć do 17 lipca 1941 r.
Generał porucznik Maslennikow przedłoży do zatwierdzenia plan formowania i materiałowo-technicznego zabezpieczenia, jak również sytuacji wśród składu osobowego

Ludowy Komisarz
Spraw Wewnętrznych ZSRR
Ł. Beria
CA FSB Rossji

Oprócz tego figuruje w dokumentach szesnasta dywizja 259 DS. formowana w Sofrinie W dokumentach pojawia się siedemnasta dywizja o numerze 248 formowana w Wiaźmie która dowodził gen. Karol „Walter” Świerczewski. Niektóre źródła podają że była osiemnasta dywizja czyli 269 DS . formowana w Kołomnie. przynależność 242 DS. i 245 DS. formowanych w Moskiewskim Okręgu Wojskowym David Glantz określa jako dwyzije strzeleckie NKWD W Odeskim okręgu wojennym sformowano 253 DS którą David Glantz wymienia jako DS NKWD Daje to dwadzieścia jeden dywizji strzeleckich NKWD. Źródła sowieckie podają różne konfiguracje numerów tych piętnastu dywizji. Wymienionych dywizji w dokumentach jest dwadzieścia jeden a nie piętnaście .Rodzi to przypuszczenie że dywizji formowanych przez NKWD było więcej. Czyli sześć dywizji przekazano oprócz wyzej wymienionych piętnastu na pewno z NKWD do armii są to następujące dywizje 242 DS NKWD., 245 DS. NKWD,248 DS NKWD, 253 DS NKWD 259 DS NKWD, 269 DS NKWD, Glantz pisze że zgodnie z rozkazem NKWD miało być sformowanych 25 dywizji strzeleckich NKWD Jest bardzo prawdopodobne, że istniał rozkaz który przekazywał kolejne piętnaście dywizji strzeleckich zasilone żołnierzami NKWD do Armii Czerwonej. Kolejne dywizje prawdopodobnie przekazane przez NKWD Armii Czerwonej to 240 DS (źródła sowieckie podaja że została sformowana z 240 DZmech co nie jest zgodne ze stanem rzeczywistym bo nie miała z nią wiele wspólnego poza odziedziczonym po niej numerem 240) 255 DS, 258 DS, 260 DS, 261 DS, 263 DS, 264 DS, 267 DS, 270 DS. 241 DS nie należała do tej serii dywizji gdyż została sformowana w listopadzie i grudniu 1941 roku z resztek 28 DPanc.

22.06.1941 1.07.1941 1.08.1941 1.09.1941
240 DS. NKWD/ CharkOW
241 DS ---------------nie-------------- -------------------nie-------------- -------------nie----------
242 DS. NKWD/MOW Kalinin 242 DS.NKWD/30 A. NKWD 242 DS./30 A NKWD
243 DS NKWD/Jarosław 243 DS.NKWD/29 A NKWD 243 DS./29 A NKWD
244 DS NKWD/ Dmitrow 244 DS.NKWD/31 A NKWD 244 DS./19 A
245 DS. NKWD/MOW Wysznij Wołoczek 245 DS.NKWD/34 A NKWD 245 DS./34 A NKWD
246 DS NKWD/Rybińsk 246 DS.NKWD/31 A NKWD 246 DS. /29 A NKWD
247 DS NKWD/Murom 247 DS.NKWD/31 A NKWD 247 DS./31 A NKWD
248 DS. NKWD/MOW Wiaźma 248 DS.NKWD/24 A Karna 248 DS./49 A
249 DS NKWD/Zagorsk 249 DS.NKWD/31 A NKWD 249 DS./31 A NKWD
250 DS NKWD/Władimir 250 DS.NKWD/30 A NKWD 250 DS./30 A NKWD
251 DS NKWD/Szczurowo
/Kołomna 251 DS.NKWD/30 A NKWD 251 DS./30 A. NKWD
252 DS NKWD/Sierpuchow 252 DS.NKWD/29 A NKWD 252 DS./29 A NKWD

253 DS.NKWD/OdOW /Nikopol 253 DS./
Fr Płd
254 DS NKWD/ Tuła 254 DS.NKWD/22 KS
/11 A 254 DS./11 A
255 DS. NKWD/ OdOW/
Pawłograd 255 DS./6 A
256 DS NKWD/Sofrino 256 DS. NKWD/ 256 DS./27 A
15 DSG NKWD/
Tbilisi 257 DS NKWD/ Tuła 257 DS.NKWD/34 A NKWD 257 DS./34 A NKWD
258 DS. NKWD/ OrOW/ Orzeł 258 DS./50 A
259 DS NKWD/Sofrino, Sierpuchow 259 DS.NKWD/34 A NKWD 259 DS./34 A NKWD
260 DS. NKWD/MOW
/Kimry 260 DS./50 A
261 DS. NKWD/OdOW
/Berdżjańsk 261 DS./
Fr.Płd-Zach
16 DSG NKWD/
Baku 262 DS NKWD/ Władimir 262 DS.NKWD/34 A NKWD 262 DS./34 A NKWD
263 DS. NKWD/Arch.OW
/Wołogda 263 DS./
ArchOW
264 DS NKWD/ Fr Płd-Zach/ 7 KS
/Połtawa 264 DS./26 A +Kijów
17 DSG NKWD/
Achałczyche 265 DS.NKWD/Sofrino 265 DS NKWD / Fr. Pn 265 DS./19 KS/23 A
26 DSG NKWD/
Batumi 266 DS. NKWD/Kołomna, Zagorsk 266 DS NKWD./MOW 266 DS./66KS/21 A +Kijów
267 DS. NKWD/OrOW
Staryj Oskoł 267 DS./52 A
12 DSG NKWD/
Erewań 268 DS.NKWD/Zagorsk 268 DS NKWD./8A 268 DS./8 A
269 DS NKWD/Kołomna 269 DS.NKWD/MWO 269 DS./3 A
270 DS.NKWD/OdOW
/Melitopol 270 DS./12 A

Tabela. Dywizje serii 240-270 w okresie od 22 czerwca 1941 do 1 września 1941
przed ukośnikiem numer i typ dywizji po ukośniku miejscowość formowania lub
nazwa okręgu wojskowego lub przynależność do danej armii
MOW- Moskiewski Okręg Wojskowy,
OrOW- Orłowski Okręg Wojskowy,
OdOW- Odesski Okręg Wojskowy.
ArchOW- Archangielski Okręg Wojskowy
CharkOW- Charkowski Okręg Wojskowy
Źródło: Opracowanie własne na podstawie http://rkka.ru/handbook.htm przynalezność dywizji strzeleckich do jednostek wyższego rzedu (korpus, armia, okręg wojskowy w okresie 1941-1943 plik MSExcel


Dywizje strzeleckie i NKWD były formowane na podstawie etatu dywizji strzeleckiej ogólnej liczebności 12.271 osób.
Etat dywizji strzelców górskich NKWD był trochę mniejszy bo dywizja etatowo liczyła 11684 ludzi. Dowództwo dywizji miało 180 ludzi. Dywizja posiadała cztery pułki strzelców górskich każdy po 2213 ludzi. Artylerie dywizyjną stanowił pułk haubiczny złożony 1263 ludzi i dywizjon artylerii przeciwlotniczej o sile 321 ludzi oraz samodzielna bateria dział przeciwpancernych 45 mm mająca na stanie według etatu 117 ludzi. Poddziałami specjalistycznymi dywizji były samodzielny batalion łączności o sile 350 ludzi oraz samodzielny batalion saperów o sile 431 ludzi. Za rozpoznanie w dywizji odpowiadał samodzielny szwadron kawalerii o etatowej sile 170 ludzi
Dywizjami dowodzili oficerowie NKWD generałowie majorowie: M.N. Klesznin (szef Leningradzkiej Szkoły Wojskowej Wojsk NKWD), F. Ja. Sołowliew (dowódca dywizji wojsk wewnętrznych), F.N. Sziłow (dowódca Ordżonikidzkiej Szkoły wojskowej wojsk NKWD), W.K. Urbanowicz (zastępca szefa oddziału przygotowania wojskowego drugiego wydziału GZWOPogr), M.A. Jeszin (wykładowca Wyższej Szkoły Wojsk Pogranicznych NKWD, pułkownicy A.I. Kirzimow (dowódca 16 zmotoryzowanego pułku strzeleckiego wojsk NKWD), W.N. Własow (szef 2-go oddziału Głównego Zarządu Wojsk Ochrony Urządzeń Kolejowych i Szczególnie Ważnych Przedsiębiorstw Przemysłowych, A.A. Zabałujew (dowódca oddziału operacyjnego Głównego Zarządu Wojsk NKWD), I.I. Mielnikow (pomocnik szefa oddziału przygotowania bojowego GZWOP NKWD ZSRR, F.N. Parchomienko (dowódca sztabu wojsk ochrony pogranicza Okręgu Gruzińskiego, W.S. Polenow (dowódca 71 oddziału straży granicznej), G.F. Tarasow (szef sztabu Zabajkalskiego Okręgu Wojsk Ochrony Pogranicza, N.T. Szczerbakow (dowódca 42 oddziału straży granicznej; podpułkownik I.S. Gorbaczow (dowódca 54 oddziału straży granicznej; major P.P. Kosołapow (dowódca 173 pułku wojsk wewnętrznych) .
Te dwadzieścia dywizji strzeleckich wzmocniono dwoma pułkami artylerii armatniej, trzema pułkami artylerii przeciwpancernej (działa 85 mm), jednym pułkiem pancernym w składzie 10 sztuk czołgów KW, 54 sztuki czołgów BT, 30 sztuk czołgów T-38, batalionem zadymiania, jednym pancernym batalionem saperów, jednym samodzielnym batalionem łączności. O pomoc w formowaniu tych jednostek gen Masliennikow poprosił Szefa Sztabu Armii Czerwonej gen armii Georgija Żukowa i Marszałka Klimenta Woroszyłowa. Jeśli chodzi pułk pancerny to sformowano go w rejonie Moskwy jego etat opracował i pilnował przebiegu formowania dowódca sztabu formowania dywizji pancernych Armii Czerwonej gen por wojsk pancernych Fiedorenko na polecenie generała porucznika NKWD Iwana Maslennikowa. Te oddziały miały być gotowe do 15 lipca 1941 roku.
Oprócz żołnierzy NKWD którzy stanowili kadrę tych 20 dywizji z komisji poborowych napływali rekruci Rejonowe komisje wojskowe od 1 lipca zaczęły wysyłać koleją poborowych do uzupełnienia składu dywizji. I tak dla 256 DS. NKWD na stacji Szczurowo wysłano z Rżewa 2687 ludzi, z Wyszniego Wołoczka- 2708 ludzi Dla 251 DS. NKWD na stację Szczurowo nadesłano z Kalinina 10706 ludzi. Natomiast 254 DS. NKWD na stacji Tuła została wzmocniona przez 3289 ludzi z Moskwy, 614 ludzi z Kalinina, 1780 ludzi z Wyszniego Wołoczka. Żołnierze przyjeżdżali do dywizji już umundurowani .
NKWD zadbało również o wydzielenie i wysłanie artyleryjskiego sprzętu w punkty formowania dywizji. Zajęli się tym marszałek Woroszyłow i Wozniesieński.
NKWD poprosiło Marszałka Woroszyłowa by wydzielił 240 sztuk czołgów T-38 lub T-40, 45 sztuk samochodów pancernych BA-20, 150 sztuk samochodów pancernych BA-10 potrzebnych do skompletowania 15 samodzielnych batalionów rozpoznawczych nowo formowanych dywizji.
Jak uzbrojono dywizje pograniczników i armie rezerwowe trzeciego rzutu ?.9 lipca 1941 roku Państwowy Komitet Obrony (GKO) wydał rozporządzenie nr GKO-67 ss podpisane przez Zastępcę Przewodniczącego PKO Wiaczesława Mołotowa. Zobowiązano w nim z Georgija Żukowa z Ludowego Komisariatu Obrony (NKO) i Ludowego Komisarza Transportu Łazara Kaganowicza by zgodnie załącznikiem nr1 do rozporządzenia przekierowali transporty z uzbrojeniem do dywizji wojsk pogranicznych i armii rezerwowych.
Transporty szły koleją z całego kraju duża ilość sprzętu wysłano z armijnych baz i składów w Chabarowsku, Kajdanowie, Nanagrach, Kańsku, Cziernorieczeńsku, Makuszynie na Dalekim Wschodzie . Broń wysyłano również z magazynów w Briańsku, Połtawie, Rżewie Białoruskim, Kijowie, Tule. Białokamiennej, Kowrowie ,Jeżewsku. Łazar Kaganowicz wraz członkami LKO czyli zastępcą ds. spraw organizacyjnych Szefa Sztabu Generalnego gen. por. Sokołowskim, Szefem Zarządu Informacji Wojskowej Sztabu Generalnego gen. por. Trubeckim i Myszkowem, zostali zobowiązani wyjaśnić w ciągu jednej doby gdzie znajdują się transporty z zaopatrzeniem. Transporty w sumie liczyły 4600 wagonów. Natomiast Żukow wyznaczył ze Sztabu Generalnego upoważnionych oficerów i wysłał ich na ważniejsze węzły kolejowe w Briańsku, Lgowie, Moskwie, Suchiniczach, Kursku, Orle, Buju z pełnomocnictwami do zmieniania i nadania nowych kierunków transportom z uzbrojeniem przybywających na te stacje kolejowe
W punkcie czwartym rozporządzenia Mołotow zobowiązał gen por Jakowlewa szefa Głównego Zarządu Artylerii (GAU) do wydania i wyremontowania broni z magazynów znajdujących się na terenie Moskiewskiego Okręgu Wojskowego. Jakowlew i Szczerbakow mieli użyć wszystkich dostępnych środków do wyremontowania części uzbrojenia. Chodziło zapewne o wydanie rozkazu remontu uzbrojenia rusznikarzom Moskiewskiego Okręgu Wojskowego

Nad wyposażaniem dywizji w sprzęt czuwał gen Masliennikow i ponaglał dowódców dywizji NKWD. Tak zrobił 11 lipca gdy zażądał od płk Kosołapowa, ppłk Gorbaczowa, majora Iwanowa i generała majora Sołowliewa wiadomości czy odebrali działa przeciwpancerne ponieważ o ich odebraniu meldował jedynie płk Zabałujew.
Maslennikow rozkazał również dowódcom dywizji wyznaczyć młodszych poruczników i poruczników elewów leningradzkiej i siebeższkiej szkoły wojsk pogranicznych na stanowiska dowódców plutonów i kompanii .
Przy formowaniu wystąpiły problemy z obsadą kadry w poddziałach artylerii dywizyjnej, artylerii przeciwlotniczej, łączności. Maslennikow zwrócił się z prośbą do generała Sokołowskiego o skierowanie kadry dowódczej artylerii, łączności i innych specjalistów z zasobów Moskiewskiego Okręgu Wojskowego ponieważ kadry przybyłe z rezerwy były słabo przygotowane i mogły być wykorzystane tylko na stanowiskach administracyjnych i gospodarczych
Dywizje zaczęto wyposażać w sprzęt w bardzo szybkim tempie. Jak meldował Maslennikow Berii, Malenkowowi i Woroszyłowowi pierwsza fala złożona z 250, 251, 252, 254, 256 DS. miała zakończyć formowanie 12 lipca 1941 r. Pozostałe dywizje miały być gotowe około 16 lipca 1941 r.
16 lipca o godzinie 6.00 część dywizji załadowano w rejonach ześrodkowania i wysłano na front. Rozkaz o załadunku wydał telefonicznie 250 DS. we Władimirze, 249 DS. w Zagorsku, 247 DS. w Muromie, 246 DS. w Rybińsku, 244 DS. Dymitrowie zastępca dowódcy wojsk NKWD generał major Apołłonow. Stacjami przeznaczenia dla 246 DS. było Panino-stacja Staryca ;dla 247 DS. był Rżew- stacja Monczałowo
18 lipca o godzinie 12 załadowano 257 DS. w Tule 259 DS. w Sierpuchowie, 262 DS. w Włodzimierzu. 265 DS. w Sofrinie, 268 DS. z Zagorska , ,. Stacjami rozładunkowymi były dla 257 DS. Małojarosławiec, 259 DS. Borodino, 262 DS Dorochowo 265 DS. Wołokołamsk, 268 DS. Możajsk. Żołnierzy ładowano po 40 ludzi na wagon uzbrojonych mających amunicje oraz ekwipunek mieli oni zapas żywności na pięć dni. Konie i tabory ładowano również na w wagony. Pojazdy mechaniczne wysłano oddzielnym transportem.
18 lipca wszystkie dywizje sformowane przez NKWD wyszły w wyznaczone im punkty ześrodkowania. Generał Apołłonow napisał do Szefa Głównego Zarządu Artylerii by rozkazał przejęcie dalszego zaopatrywania w amunicję i sprzęt artyleryjski przez armijne służby zaopatrzenia.
19 lipca przysłano czołgi dla niektórych dywizji. Rozdzielał je szef Zarządu Wojskowego Zaopatrzenia gen major Wurgaft. 257 DS. w Małojarosławcu, 262 DS. w Dorochowie, 268 DS. w Możajsk, 259 DS. w Borodinie, 265 DS. w Wołokołamsku otrzymały po 10 T-37 lub T-38.
Cała operacja tworzenia 15 dywizji trzeciego rzutu zakończyła się. Była ona prowadzona w bardzo szybkim tempie od pierwszego rozkazu Berii 26 czerwca 1941 roku do 18 lipca 1941 roku gdy dywizje znalazły się w transportach kolejowych. Trzeba przyznać że gen. por NKWD Iwan Maslennikow wykonał bardzo istotną pracę organizacyjną koordynując działania zarówno zarządów wojsk NKWD jak i Zarządów Sztabu Generalnego, Głównego Zarządu Artylerii oraz Ludowego Komisariatu Transportu.
Wydaje mi się że to tempo pracy jest dość trudne do wytłumaczenia. W jaki sposób w ciągu 22 dni ściągnięto żołnierzy z całego kraju z takich miejsc jak np. Baku, Erewań, Tbilisi w okolice Moskwy Jak zdołano przywieźć broń i amunicje aż Chabarowska na Dalekim Wschodzie. Jak zdołano wyszkolić żołnierzy skoro broń zaczęła napływać dopiero 10 lipca a 16 i 18 lipca załadowano żołnierzy na wagony i wysłano na front
Trzeci rzut strategiczny złożony, 29. Armii NKWD, 30. Armii NKWD, 31. Armii NKWD, 34. Armii NKWD. Większością armii trzeciego rzutu dowodzili generałowie NKWD, 29.-tą gen.por NKWD Masliennikow, 30.-tą gen.por NKWD Chomienko, 31.-szą gen.maj NKWD Dołmatow, 34.-tą gen.major Pronin a następnie gen. Kaczanow. oraz 35 Armia NKWD pod dowództwem gen.por. Zacharkina przemianowaną na 49 Armię 12 sierpnia 1941 .Uzupełniały go dwie armie odwodowe pospolitego ruszenia złożone z więźniów i wypuszczonej z łagrów inteligencji moskiewskie.Były to 32. Armia którą dowodził gen Kłykow i 33. Armia którą dowodził gen major NKWD Onufrienko

W swoich pracach Wiktor Suworow pisze że operacja formowania trzeciego rzutu polegała prawdopodobnie na ściągnięciu znad granicy Wojsk Ochrony Pogranicza NKWD z przygranicznych okręgów w maju i czerwcu 1941 roku i wysłanie ich na tyły by sformować z nich trzeci rzut. Potwierdza to ustna relacja naocznego świadka , który rozmawiał w 1940 roku z żoną sowieckiego pogranicznika powiedziała ona, „że my jesteśmy tu tylko czasowo i czekamy na rozkaz by zmienić miejsce naszego przebywania”. Również jest znana jest notatka służbowa gen por Masliennikowa z 20 czerwca 1941 r. w której pisze on że dowódca Wojsk Ochrony Pogranicza Białoruskiej SRR gen. por. Iwan Aleksandrowicz Bogdanow ,prosi go o zalecenia w sprawie ewakuacji rodzin dowódców Szakjajskiego Oddziału Straży Granicznej w związku wcześniej wydanym już poleceniom o przygotowaniu tej ewakuacji . Nad granicą zostały tylko oddziały, (otriady) straży granicznej.
Jest wielce zastanawiający meldunek Dowódcy 5 Dywizji Wojsk NKWD majora Karasika i szefa sztabu 5 Dywizji majora Zotowa z Charkowa z 14 lipca 1941 roku
Piszą oni tak „Dokumenty o mobilizacji oddziałów doręczono dowództwu nowo formowanych oddziałów o godz 10.00 23 czerwca 1941 roku, a 36 Brygadzie NKWD 22 czerwca 1941 roku” .
Wynikałoby że wojska NKWD nie były zaskoczone wybuchem wojny 22 czerwca 1941 tylko spokojnie zaczęły mobilizację, z dokumentów NKWD które przedstawiłem powyżej tempo tworzenia tych armii było niewiarygodnie szybkie. Tym bardziej że w bitwie smoleńskiej Armie NKWD biły się dobrze i nie zostały rozbite czyli musiały być dobrze wyszkolone i zgrane czyli miały czas na wyszkolenie i zgranie. A czas jaki miały na ćwiczenia z bronią od 10 lipca do 16-18 lipca wydaje mi się za krótki dlatego stawiam hipotezę że armie trzeciego rzutu tworzono od maja 1941 roku tak jak twierdzi Suworow
. Z armii Trzeciego rzutu Zostaje stworzony Front Armii Rezerwowych pod dowództwem gen. por NKWD Bogdanowi oraz Front Lini Możajskiej pod dowództwem gen por NKWD Pawła Artiemiewa Tak wyglądał skład Trzeciego Rzutu Strategicznego
Front Armii Rezerwowych NKWD
-dca: gen.porucznik NKWD I.Bogdanow (dowódca Wojsk Ochrony Pogranicza Okręgu Białoruskiego)
komisarz do spraw politycznych- komisarz bezpieczeństwa III stopni
a S.Krugłow zastępca ludowego komisarza bezpieczeństwa państwoego (NKGB)

29 Armia NKWD
dowódca-zastępca ludowego komisarza spraw wewnętrznych generał porucznik NKWD I.Maslennikow

Skład:
243 Dywizja Strzelców Wojsk Wewnętrznych NKWD
246 Dywizja Strzelców Wojsk Wewnętrznych NKWD
252 Dywizja Strzleców Wojsk Wewnętrznych NKWD

30 Armia NKWD
dowódca-generał major NKWD W.Chomienko (były dowódca Wojsk Ochrony Pogranicza Ukraińskiego Okręgu Wojskowego)

Skład:

242 Dywizja Strzelców Wojsk NKWD
250 Dywizja Strzelców Wojsk NKWD
251 Dywizja Strzelców Wojsk NKWD

31 Armia NKWD
dowódca- generał major NKWD W.Dałmatow były szef Karelofińskiego Okręgu Wojsk Pogranicznych NKWD

Skład
247 Dywizja Strzelców Wojsk NKWD
249 Dywizja Strzelców Wojsk NKWD

Front Możajskiej Linii Obrony
dca gen. porucznik NKWD P. Artiemjew
32 Armia
gen NKWD Onufrienko
dywizje pospolitego ruszenia
33 Armia
gen Jefremow
dywizje pospolitego ruszenia

34 Armia NKWD
dca kombryg N.Pronin

Skład:
245 Dywizja Strzelców Wojsk NKWD
257 Dywizja Strzelców Wojsk NKWD
259 Dywizja Strzelców Wojsk NKWD
262 Dywizja Strzelców Wojsk NKWD
Koncentrację armii NKWD zabezpieczają zgodnie z rozkazem Maslennikowa z 28 czerwca wojska do ochrony wojskowych tyłów Specjalnej Grupy Wojsk Armii Czerwonej czyli Armii Trzeciego Rzutu. Ta grupa wojsk NKWD liczyła 9124 osób i liczyła 3 oddziały straży pogranicznej NKWD o sile 2076 osób, 2 pułki wojsk NKWD ds ochrony kolei liczące 4931 osób, 1 batalion wojsk operacyjnych o sile 300 osób, 1 pułk konwojowy NKWD liczący 1600 osób .Tymi wojskami dowodził gen major NKWD Iwan Ljubyj. Temu funkcjonariuszowi NKWD zostają podporządkowane wszystkie rodzaje wojsk wewnętrznych NKWD znajdujące się na terytorium odwodów Kalinińskiego, Witebskiego, Mohylewskiego, Homelskiego, Czernihowskiego, Smoleńskiego i Orłowskiego. Obieram to decyzję jako dowód kompletnego braku zaufania Stalina nawet do żołnierzy i generałów NKWD którzy tworzyli jądro armii NKWD. Nawet wysyłając „najwierniejszych” do walki starał się zabezpieczyć w razie ich ucieczki za pomocą jeszcze wierniejszych enkawudystów z wojsk wewnętrznych NKWD. Po prostu ze Smoleńska do Moskwy jest dość blisko a jak pisał Mark Sołonin w swych pracach Armia Czerwona latem i jesienia 1941 nie chciala się bić z Niemcami a Stalin chciał być pewny

Kontrnatarcie sowieckie pod Smoleńskiem

Kontruderzenie rusza. Z północy atakują na Smoleńsk 29 A NKWD, 30 A NKWD w środku atakuje grupa Rokossowskiego a od południa atakują 24 Armia Karna i 28 Armia Karna. Celem jest okrążenie Niemców w rejonie Smoleńska i odblokowanie okrążonych w jego okolicach Armii (16-tej , 19-tej , 20-tej). Dodatkowo 34 Armia NKWD na czele z generałem Proninem wykonuje kontrnatarcie w kierunku Starej Russy na południe od jeziora Ilmeń przeciwko 16-stej armii GA „Północ”. Za linią pod Rżewem i Wiaźmą umacniają się 31 Armia NKWD, oraz 32 i 33 Armie Pospolitego Ruszenia Moskwy Po pierwszych sukcesach północna grupa złożona z wojsk NKWD wikła się w zacięte walki i nie posuwa się dostatecznie daleko w kierunku Smoleńska. Południowa grupa odnosi większe sukcesy 28 Armia Karna generała Kaczałowa naciera energicznie i wdziera się głęboko, nie dostaje jednak wsparcia od sąsiednich oddziałów. Gen Kaczałow ginie w swoim czołgu w czasie prowadzenia natarcia a jego armia zostaje okrążona. Na Jelnię uderza 24 Armia Karna gen NKWD Konstantego Rakutina. Przed Rakutinem dowódcą 24 Armii Karnej był gen S.A. Kalinin przyczyny zdjęcia go ze stanowiska tak opisują Rosjanie.
„15 lipca 1941 roku został zdjęty ze stanowiska przez Szefa Sztabu Generalnego Żukowa. Na stanowisko dowódcze armii wstąpił generał NKWD Rakutin. Na zdjęcie ze stanowiska gen. S.A. Kalinina naciskał Beria gdyż jak to charakteryzował nie był w pełni pewny [gen. S.A. Kalinin był byłym więźniem Archipelagu Gułag] ”

Jarcewska Grupa Rokossowskiego uwalnia cześć okrążonych sił łączy się z nimi i razem się wycofują Z połączenia obu tych grup zostaje ponownie utworzona 16A pod dowództwem Rokossowskiego. Sytuacja się stabilizuje, bo niemieckie dowództwo i Hitler nie wiedzą gdzie uderzyć dalej i zastanawiają się nad dalszymi kierunkami działań.

Grzelak Czesław K. Armia Stalina 1939-1941 Zbrojne ramię polityki ZSRS Rytm Warszawa 2010 s. 288
Relacja Zbigniewa Lubienieckiego
Źródła amerykańskie podają że istniała 2 Armia która broniła odcinka od Pierwomajska nad Bohem do Dniestru walcząca pomiędzy 18 Armią będącą w rejonie Humania i Hajsynu a 9 Armią znajdującą się w rejonie Odessy [w] Historical Study The German Campaign In Russia Planning and Operations (1940-1942) Departament of the Army Pamphlet Nr 20-261a March 1955 Department of the Army Map 8. Situation on 30 July (Face page.57)




1941 god w 2-ch tomach Kniga 2 Rossija XX wiek Dokumienty Red” L.E. Reszin W.P. Naumow A.N. Jakowlew Moskwa 1998 Mieżdunarodnyj fond „Demokratija” Dok nr 473 s. 215-220

1941 god w 2-ch tomach Kniga 2 Rossija XX wiek Dokumienty Red” L.E. Reszin W.P. Naumow A.N. Jakowlew Moskwa 1998 Mieżdunarodnyj fond „Demokratija” Dok nr 545 s. 351-352

Suworow Wiktor Dzień „M” Druga część cyklu „Lodołamacz” Dom Wydawniczy Rebis Poznań 2008 s 165
Suworow Wiktor Dzień „M” Druga część cyklu „Lodołamacz” Dom Wydawniczy Rebis Poznań 2008 s.165
Suworow Wiktor Dzień „M” Druga część cyklu „Lodołamacz” Dom Wydawniczy Rebis Poznań 2008 s.163
Suworow Wiktor Lodołamacz Dom Wydawniczy Rebis Poznań 2008 s.240
Suworow Wiktor Lodołamacz Dom Wydawniczy Rebis Poznań 2008 s.226-227

Suworow Wiktor Lodołamacz Dom Wydawniczy Rebis Poznań 2008 s.240
Suworow Wiktor Lodołamacz Dom Wydawniczy Rebis Poznań 2008 s.241
28 Armia stan z 1 lipca 1941 roku
Beria Ławrentij Pawłowicz Urodzony 29.03. 1899 22.08.1938-25.11.1938- pierwszy zastępca Ludowego Komisarza Spraw Wewnętrznych ZSRR, 29.09.1938-17.12.1938- Szef Głównego Zarządu Bezpieczeństwa Państwowego (GZBP) ZSRR. 25.11.1938-29.12.1945- Ludowy Komisarz Spraw Wewnętrznych ZSRR
05.03.1953-26.06.1953-Minister Spraw Wewnętrznych ZSRR, 03.02.1941-05.03.1953- zastępca Przewodniczącego Rady Komisarzy Ludowych-Rady Ministrów ZSRR. 05.03.1953-26.06.1953- pierwszy zastępca Przewodniczącego Rady Ministrów ZSRR, 26.06.1953-aresztowany, 23.12.1953-rozstrzelany

Rozkaz Berii dla Maslennikowa był prawdopodobnie ustny nie jest mi znany dokument z pisemnym rozkazem Berii. Znaną praktyka Stalina było wydawanie wiele kluczowych rozkazów ustnie które podwładny miał zapamiętać i natychmiast wykonać. Wydaje się że w tym przypadku właśnie tak postąpił Beria. W dokumencie Maslennikowa nie pada nazwisko Berii ale właśnie od niego mogło pochodzić polecenie bo Maslennikow był jego zastępcą. Wiadomo że w hierarchii wojskowej polecenie może wydawać tylko wyższy stopniem. Równi stopniem piszą do siebie prośbę Jest inna możliwość że polecenie Maslennikowowi wydał sam Stalin ale jest to mniej prawdopodobne bo Maslennikow nie był osobą w pierwszym kręgu zaufanych ludzi Stalina był tylko albo aż wysokim funkcjonariuszem NKWD. Wszystko wskazuje na Berię bo następny rozkazy z 29 czerwca zmieniające rozkaz Maslennikowa z 27 czerwca wydawał już pisemnie Maslennikowowi Beria. Ta cała sytuacja prawdopodobnie wynikła z pospiechu z powodu katastrofalnej sytuacji Armii Czerwonej na Białorusi. Trzeba było działać szybko

Masliennikow Iwan Iwanowicz Urodzony 16.9.1900 20.12.1937-28.02.1939-szef Zarządu Ochrony Pogranicznej i Wewnętrznej NKWD Białoruskiej SSR. 21.1.1939-28.02.1939- pierwszy zastępca Ludowego Komisarza Spraw Wewnętrznych BSSR. 28.2.1939-6.7.1943- zastępca Ludowego Komisarza Spraw Wewnętrznych ZSRR ds. wojsk. Od lipca 1941 dowódca 29 Armii. Od grudnia 1941 dowódca 39 Armii. W lutym 1942 ranny na froncie, do sierpnia 1942 w szpitalu. 8.8.1942-24.1.1943-dowódca Północnej Grupy Wojsk Frontu Zakaukaskiego. 24.1.1943-13.5.1943-dowódca Frontu Północno-Kaukaskiego. Marzec-sierpień 1943-zastępca dowódcy Frontu Włochowskiego sierpień-listopad 1943 zastępca dowódcy Frontu Południowo-Zachodniego i 3 Frontu Ukraińskiego, dowódca 8 Armii Gwardii. Listopad-1943-marzec 1944-dowodca 42 Armii, od kwietnia- dowódca 3 Frontu Nadbałtyckiego. Od czerwca 1945-zastępca dowódcy Wojsk sowieckich na Dalekim Wschodzie. 1946-1948-dowódca Bakijskiego Okręgu Wojskowego Zakaukaskiego Okręgu Wojskowego. 10.6.1948-16.4.1954-zastępca ministra spraw wewnętrznych ZSRR
16.4.1954-zastrzelił się

Artiemiew Paweł Artiemjewicz (1897-1979)-generał pułkownik (1942). Od 1938 r.-dowódca samodzielnej dywizji NKWD, od 1941 r- dowódca Zarządu Wojsk Operacyjnych NKWD, w latach 1941-1953- dowódca wojsk Moskiewskiego Okręgu Wojskowego i jednocześnie od października 1941- do października 1943- dowódca Moskiewskiego Rejonu Obronnego. W latach 1953-1960- zastępca i pierwszy zastępca dowódcy Uralskiego Okręgu Wojskowego. Od września 1960- zwolniony

Jacenko Nikołaj Iwanowicz (1998-?)- generał porucznik (1944). Od sierpnia 1938 r.-zastępca szefa oddziału operacyjnego GZWOPogr NKWD ZSRR, od listopada 1938- p.o. szefa oddziału służb GZWOPogr, od marca 1939 r.- szef sztabu GZWOPogr NKWD ZSRR, od kwietnia 1940 – zastępca szefa zarządu organizacyjno-bojowego, a także szef oddziału bojowego przygotowania GZWOPogr NKWD ZSRR. Od marca 1941 r.- dowódca Organizacyjno-bojowego zarządu GZWOPogr NKWD ZSRR. Od czerwca 1941 r. p.o. dowódcy Głównego Zarządu Wojsk Ochrony Pogranicza NKWD ZSRR. Od grudnia 1941- szef Drugiego Zarządu, a także zastępca dowódcy GZWOPogr NKWD ZSRR. Od czerwca 1948- Szef oddziału mobilizacyjnego oddziału MSW ZSRR. Zastępca dowódcy Zarządu Organizacyjnego MSW ZSRR. Od marca 1953 r.- szef oddziału „M” MSW ZSRR, od listopada 1954- szef Piątego oddziału specjalnego MSW ZSRR. W 1959 roku zwolniony z powodu wieku
Guljew Aleksandr Iwanowicz urodzony w 1901 r.-09.1984 r; 10.5.1938-8.03.1939- Szef oddziału przygotowania uzbrojenia Głównego Zarządu Ochrony Granicznej i Wewnętrznej, 08.09.1939-26.02.1941 dowódca Głównego Zarządu NKWD ZSRR wojsk ochrony urządzeń kolejowych, 26.02.1941-31.07.1941 dowódca Głównego Zarządu Wojsk ochrony urządzeń kolejowych i szczególnie ważnych obiektów przemysłowych, październik 1941-maj 1941- Dowódca grupy operacyjnej GZWOPogr NKWD ZSRR w Moskwie, 11.05.1942-16.10.1943- Szef Wyższej Szkoły Wojsk NKWD ZSRR,16.10.1943-06.1944 Szef Zarządu wojskowo-szkolnych instytucji wojsk NKWD ZSRR; 06.1944-04.1944Zastępca Szefa GZWOPogr NKWD ds. kadr; 07.1949-26.04.1955 Szef kursów Dokształcania Kadry dowódczej Wojskowego Instytutu MBP-MSW ZSRR; 26.04.1955-20.06.1956 Szef 5 oddziału sztabu GZWOPogr MSW ZSRR; 20.06.1956-01.04.1957 Szef oddziału operacyjnego Zarządu Głównego Zarządu Wojsk Pogranicznych i Wewnętrznych MSW ZSRR; 01.04.1957-09.1957 szef oddziału operacyjnego GZWOPogr przy Radzie Ministrów ZSRR; Na emeryturze od 09.1957.
Stopnie; major; pułkownik 20.04.1938; kombryg 09.03.1939; komdyw 29.04.1940; generał-major 04.06.1940

Szarapow Władimir Maksymowicz (13.3.1895-1.3.1972) Generał porucznik (1944) W 1937 r szef sztabu Wojsk Zarządu Wojsk Pogranicznych i Wewnętrznych NKWD. Od marca 1939 r Dowódca Głównego Zarządu Wojsk Konwojowych (GZWKonwoj.)NKWD ZSRR; od czerwca 1941 szef sztabu 29 Armii. W marcu 1942 ranny i ewakuowany do szpitala: od sierpnia 1942 ponownie szef sztabu 29 Armii, od października 1942 szef sztabu
70 Samodzielnej Armii wojsk NKWD; od września do października 1943 p.o. dowódcy 70 Armii; w styczniu 1944 z powodu choroby skierowany do szpitala; od czerwca 1944 szef sztabu 40 Armii; w latach 1945-1952 Szef Głównego Wojskowego Zarządu Operacyjnego MBP ZSRR. Od 1952 r zwolniony

RGWA F..38261 Op.1 D.255, LL. 250-251
Dokument na stronie http://srpo.ru/forum/index.php?topic=2109.135
Zamieszczony przez Aleksandr Słobodjaniuk w wątku Re: f.38652 „Dokumienty iz siekretariata zam narkoma”
Zamieszczony przez Aleksandra Słobodjaniuka w wątku Re; f 38652 „Dokumenty z sekretariatu zastępcy komisarza ludowego”

Dla nowo formowanych dywizji ściągano żołnierzy z wojsk Gruzińskiego, Armeńskiego, Azerbejdżańskiego, Turkmeńskiego, Środkowoazjatyckiego, Kazachskiego, Zabajkalskiego okręgów wojsk pogranicznych NKWD. Oprócz tego skierowano żołnierzy z Leningradzkiego, Nadbałtyckiego, Białoruskiego, Ukraińskiego Mołdawskiego okręgów wojsk pogranicznych NKWD, którzy wyszli z okrążenia po walkach na granicy. Większość dowódców batalionów w dywizjach pochodziło spośród słuchaczy Wyższej Szkoły Wojsk Ochrony Pogranicza NKWD. Stanowiska oficerów politycznych w kompaniach i batalionach skompletowano z kursantów Nowo-Peterhofskiej Uczelni wojskowo Politycznej
Patrz Ispytannyje Wojnoj pogranicznyje Wojska (1939-1945 gg) Moskwa 2008 Wyd. Granica s 216,217

Wurgaft Aleksandr Aleksiejewicz (1905-1947)- generał major służby kwatermistrzowskiej (1941). Od marca 1939 r- dowódca Głównego Zarządu Wojskowego Zaopatrzenia NKWD ZSRR, od 1941 r- dowódca Zarządu Wojskowego Zaopatrzenia NKWD ZSRR, od grudnia 1946 r szef Zarządu Wojskowego Zaopatrzenia MSW Okręgu Wołogodzkiego

Mironienko Piotr Nikiforowicz (1901-1983)-generał porucznik (1944). Od marca 1939 r.- Dowódca Zarządu Politycznego Wojsk Ochrony Pogranicza NKWD ZSRR. Od sierpnia 1940 r- dowódca Głównego Zarządu Politycznej Propagandy Wojsk NKWD ZSRR. Od lutego 1941-dowódca Zarządu Propagandy Politycznej Wojsk NKWD ZSRR. Od czerwca 1941r- dowódca Zarządu Politycznego Wojsk Pogranicznych NKWD- MSW ZSRR. Od marca 1948 r- szef Zarządu Wojsk Pogranicznych MSW Okręgu Zakarpackiego, a następnie Okręgu Leningradzkiego. Od sierpnia 1951 r- zastępca ministra bezpieczeństwa państwowego ZSRR. Od kwietnia 1953 r.- szef Zarządu Wojsk Pogranicznych MSW Okręgu Nadbałtyckiego, od marca 1954- szef Zarządu Wojsk Pogranicznych Okręgu Leningradzkiego, Rozkazem KGB przy Radzie ministrów ZSRR nr 353 z 18 sierpnia 1959 zwolniony do rezerwy z powodu choroby

RGWA f.38261 op.1 d.255, ll 250-251
Dokument na stronie http://srpo.ru/forum/index.php?topic=2109.135
Zamieszczony przez Aleksandr Slobodjaniuk w wątku Re: f.38652 „Dokument iz sekretariata zam narkoma”
Zamieszczony przez Aleksandra Słobodjaniuka w wątku Re; f 38652 „Dokumenty z sekretariatu zastępcy komisarza ludowego”

RGWA F.38261 Op.1. D.255 LL. 250-251
Dokument zamieszczony na stronie
http://srpo.ru/forum/index.php?topic=2109.135
przez Aleksandr Słobodjaniuk w wątku Re: RGWA: f.38652- „Dokumienty iz siekretariata zam.narkoma”
przez Aleksandra Słobodjaniuka w wątku Re; RGWA; f.38652- „Dokumenty z sekretariatu zastępcy ludowego komisarza”

RGWA f .38621 op. 1 d.255 l 252-253
Dokument na stronie http://srpo.ru/forum/index.php?topic=2109.135
Zamieszczony przez Aleksandr Slobodjaniuk w wątku Re: f.38652 „Dokument iż siekrietariata zam narkoma”
Zamieszczony przez Aleksandra Słobodjaniuka w wątku Re; f 38652 „Dokumenty z sekretariatu zastępcy komisarza ludowego”

RGWA f.38621 op.1 d.255 ll-257-258
Dokument zamieszczony na stronie http://srpo.ru/forum/index.php?topic=2109.135
Zamieszczony przez Aleksandr Słobodjaniuk
W wątku Re: RGWA; f 38652-„Dokumenty iż sekrietariata zam. narkoma”
Zamieszczone przez Aleksandra Słobodjaniuka stranica 10
W wątku Re; RPAW: f.38652 „Dokumenty z sekretariatu zastępcy komisarza ludowego” strona 10

CAMO f.148a Op. 3763 D.11 L.9 Oryginał
Dokument zamieszczony na stronie http://www.pogranec.ru/sh...?t=18841&page=6
Zamieszczone przez członka forum pyhovi4ek w wątku 1941 god Iż istorii formirowania 15 dywizji NKWD
Zamieszczone przez członka forum o pseudonimie pyhoviczek w wątku Rok 1941 Z historii formowania 15 dywizji NKWD

Zamiast dywizji strzelców górskich na obszarze Moskiewskiego Okręgu Wojskowego zostały sformowane 257, 262, 265, 266, 268 dywizje strzelców

Miroszniczenko Paweł Piotrowicz (1903-1942)- generał major (1940). Od lipca 1939 szef sztabu 17 Brygady Wojsk Konwojowych NKWD, od września 1939-kierownik sekretariatu zastępcy ludowego komisarza spraw wewnętrznych ZSRR, sekretarz zastępcy ludowego komisarza ds. wojsk NKWD, w 1941 r. szef sztabu- 39 Armii. Zginął w 1942 r.

Szeriediega Iwan Samsonowicz (1904-1997) –generał-porucznik (1944). W 1938 r.-pomocnik szefa pionu śledczego NKWD ZSRR, od kwietnia 1939 r- szef oddziału mobilizacyjnego NKWD ZSRR, od września 1941 r-szef 3-ciego specjalnego oddziału NKWD ZSRR, od października 1941 r- dowódca 2 Zmotoryzowanej Dywizji Strzeleckiej Wojsk NKWD ZSRR. Od kwietnia 1942 r- szef GZWW,, od stycznia 1945 r - dowódca Wyższej Oficerskiej Szkoły Wojsk NKWD ZSRR. Od grudnia 1946- szef kursów Wojskowego Instytutu MSW ZSRR. W latach 1947-1949- szef Zarządu MSW w obwodzie sachalińskim. W latach 1949-1955- dowódca Głównego Zarządu Krajowej Obrony Powietrznej MSW ZSRR. W latach 1955-1959- szef sztabu Krajowej Obrony Powietrznej przy MSW ZSRR. Zgodnie z rozkazem MSW ZSRR Nr 611 z 27 czerwca 1959 zwolniony do rezerwy z powodu choroby

Sziszkariew Michaił Nikołajewicz (1900-1963)- generał major (1940) od lipc 1939- kierownik 4 tego oddziału sztabu wojsk pogranicznych NKWD ZSRR, od kwietnia 1940 kierownik 1 szego oddziału organizacyjno-budowlanego Głównego Zarządu Wojsk Pogranicznych NKWD ZSRR, od marca 1941-kierwonik oddziału Zarządu organizacyjno-kompletującego GZWOPogr. NKWD, w czerwcu 1941 kierownik 2 –go oddziału 2-go Zarządu GZWOPogr. NKWD ZSRR, od grudnia 1941 r. – kierownik 1-szego oddziału 2 Zarządu GZWOPogr. NKWD ZSRR, od lipca 1942 dowódca Wojsk Pogranicznych NKWD Okręgu Armeńskiego, od grudnia 1942 dowódca wojsk NKWD garnizonu Erewańskiego, od stycznia 1944 dowódca Wojsk Pogranicznych NKWD Okręgu Armeńskiego, od czerwca 1944- Dowódca Wojsk Pogranicznych NKWD Okręgu Zabajkalskiego, od marca 1946-Szef Zarządu MSW w Kraju Nadmorskim, od czerwca 1951 szef Zarządu MSW w obwodzie Swierdłowskim, od marca 1953 zastępca Szefa Zarządu Milicji Zarządu MSW w mieście Moskwa i Obwodzie Moskiewskim, Od sierpnia 1953 Szef Zarządu MSW w obwodzie swierdłowskim

Frołow Siergiej Ilicz (1904-?) pułkownik. W latach 1941-1944 kierownik sekretariatu zastępcy ludowego komisarza, ministra spraw wewnętrznych ZSRR ds. wojsk. W latach następnych pełnił funkcje kierownicze pracując w organach MSW, w 1954 kierownik 2 Wydziału Organizacyjnego-Etatowego Oddziału Zarządu Ochrony Konwojowej MSW ZSRR, Rozkazem MSW ZSRR nr.356 z 6 lutego 1954 uwolniony do rezerwy z powodu wieku

Liczba ogólna żołnierzy NKWD wysłanych do nowych dywizji jest różna w róznych źródłach. Zazwyczaj podają one tylko liczbę żołnierzy wysłanych przez WOP NKWD Sbornik Gosudarstwiennej Bezapasnost Tom 2 kniga 1 s.125 podaje ponad 15 tys. żołnierzy. W Ispytannyje wojnoj s.216 jest wymieniona liczba 10 tys. żołnierzy i podoficerów oraz 3 tys. oficerów ilość wysłanych żołnierzy przez pozostałe rodzaje wojsk NKWD nie jest podawana

Organy Gosudarstwiennoj Biezapasnosti w Wielikoj Otczestwiennoj Wojnie Sbornik dokumientow Tom.2 cz 1 22 junia-31 awgusta 1941 Moskwa 2000 goda Wyd.Rus’ s 124-125

RGWA f. 38652 Op.1 d.2. L.109 lista dywizji
Dokument zamieszczony na stronie http://www.pogranec.ru/sh...?t=18841&page=8
Przez pychoviczek w wątku „1941 god Iż istorii fornirowania 15 dywizji NKWD Stranica 8”
Przez pychoviczek w wątku „1941 rok Z historii formowania 15 dywizji NKWD Strona 8”

Rozporządzenie GKO z 19.17.1941 Nr GKO-207 ss
Fragment dokumentu na stronie http://www.pogranec.ru/sh...?t=18841&page=8
Przez pychoviczek w wątku „1941 god Iż istorii fornirowania 15 dywizji NKWD Stranica 8”
Przez pychoviczek w wątku „1941 rok Z historii formowania 15 dywizji NKWD Strona 8”

Glanc Dejwid Kołłos Powierżennyj s.402
Glanc Dejwid Kołłos Powierżennyj s.403
Glanc Dejwid Kołłos Powierżennyj s.318

Glanc Dejwid Kołłos powierżennyj s.402-406
RGWA f.38652 op.1 d.2.l.8
Z pisma zastępcy ludowego komisarza gen. por. Maslennikowa z 8 lipca 1941 na adres gen. por. Sokołowskiego zastępcy dowódcy Sztabu Generalnego Armii Czerwonej
Zamieszczone na stronie http://srpo.ru/forum/index.php?topic=2109.135
Przez Aleksandr Słobodjaniuk w wątku Re:
RGWA f.38652 „Dokumenty iz siekrietariata zam. narkoma
Przez Aleksandra Słobodjaniuka w wątku
Re; RGWA f.38652 „Dokumenty z sekretariatu zam. Komisarza ludowego

RGWA f.38650 op.1 d..605 L.66
Zamieszczone przez Aleksandr Słobodjaniuk na stronie internetowej
Zamieszczone przez Aleksandra Słobodjaniuka na stronie internetowej
http://srpo.ru/forum/index.php?topic=12199/0
W wątku 259 –ta dywizja strzelców górskich Strona 1 13 Listopda 2010, 10:05:29
W wątku 259-ja gornostriełkowaja diwi
Ostatnio zmieniony przez Krzysztof Nie 23 Wrz, 2012, w całości zmieniany 1 raz  
 
 
Krzysztof
Porucznik


Dołączył: 22 Gru 2007
Posty: 840
Wysłany: Nie 23 Wrz, 2012   

Możę to skłoni kogoś do próby obalenia mojej tezy
 
 
Wojciech Zalewski
Generał (wydawca)


Pomógł: 5 razy
Dołączył: 15 Mar 2004
Posty: 14485
Skąd: warszawa
Wysłany: Nie 23 Wrz, 2012   

Tom 2 kniga 1 s.125 podaje ponad 15 tys. żołnierzy. W Ispytannyje wojnoj s.216 jest wymieniona liczba 10 tys. żołnierzy i podoficerów oraz 3 tys. oficerów ilość wysłanych żołnierzy przez pozostałe rodzaje wojsk NKWD nie jest podawana

No skoro tak, to raczej nie wystarczyłoby na kilkadziesiat dywizji NKWD, które opisujesz. Mysle, że chodzi o prosty mechanizm, formowałay te jendostki sztaby NKWD (bo ci oficerowie siedzieli na tyłach) ale na pewno nie były to związki NKWD szczebla dywizji czy niedaj Bóg armii.

A to, że armie 16-26 były karne nie wytrzymuje krytyki, bo po pierwsze albo karne albo NKWD (choć dla mnie NKWDzistów rzeczywiście należąłoby karać :) )
To nie tak działało. A po drugie armie te powstały od maja 1941, to niby kto miał być karany w maju i na początku czerwca. Były to zwykłe armie ogólnowojskoe, STAWKI.
_________________
https://www.facebook.com/...?ref=ts&fref=ts
 
 
 
Krzysztof
Porucznik


Dołączył: 22 Gru 2007
Posty: 840
Wysłany: Nie 23 Wrz, 2012   

Dziękuję pomógł mi Pan Panie Wojtku poszperam w fondzie sekretariatu zastępcy LKSW i w podwigu naroda w poszukiwaniu informacji o planach mobilizacyjnych NKWD i tych sztabach NKWD jak będę miał czas
 
 
Wyświetl posty z ostatnich:   
Odpowiedz do tematu
Nie możesz pisać nowych tematów
Nie możesz odpowiadać w tematach
Nie możesz zmieniać swoich postów
Nie możesz usuwać swoich postów
Nie możesz głosować w ankietach
Nie możesz załączać plików na tym forum
Nie możesz ściągać załączników na tym forum
Dodaj temat do Ulubionych
Wersja do druku

Skocz do:  

Powered by phpBB modified by Przemo © 2003 phpBB Group
Strona wygenerowana w 0,11 sekundy. Zapytań do SQL: 8