Ta strona wykorzystuje pliki cookies do zapamiętywania spersonalizowanych preferencji. Ustawienia dotyczace plików cookies można zmienić samodzielnie w przegladarce internetowej. Szczegóły na stronie Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji.
| Aktualności | Sklep | Księgarnia | Punkty sprzedaży | Wydane gry | Archiwum | Errata | Scenariusze |
| Komentarze do gier | Armagedon | Redakcja | Linki | Pliki do pobrania |
| Forum (english) |
Zamówienia można składać telefonicznie pod numerem 22 867 65 64 lub 502 05 37 36
Scenariusze
Gry systemowe:
WrzesieÄ 1939 (W39)
Wybrzeýe 1939
Pomorze 1939
M¸awa 1939
Suwalszczyzna 1939
Bzura 1939
 
W tym systemie także:
Wo¸omin 1920
 
Bitwy II wojny ćwiatowej (B35)
Bitwy II wojny ćwiatowej
Szczury Pustyni
Burza Zimowa 1942
Kasserine 1943
Ancona 1944
Arnhem 1944
Bostogne 1944 (Ardeny)
Malmedy 1944 (Ardeny)
Normandia 1944 - Bradley
Normandia 1944 - Montgomery
Odra 1945
Culdron
 
Front wschodni 1940-45 (WB95)
Chark—w 1942
SmoleÄsk 1941
Bagration 1944
Budapeszt 1945
 

Szczury Pustyni 1940-42

1. Operacja COMPASS
Dowództwo brytyjskie szykowło się do przeprowadzenia akcji odwetowej, mającej na celu zniszczenie całości wojsk włoskich stacjonujących w Afryce. Operacja "COMPASS", w której brały udział: 7 brytyjska Dywizja Pancerna oraz 4 hinduska Dywizja Piechoty, rozpoczęła się w grudniu 1940 roku i od razu przyniosła sukcesy. Atakująca od strony pustyni 7 DPanc. zamknęła w kotle kilka włoskich dywizji piechoty i zajęła strategiczną przełęcz Halfaya. tymczasem 4 DP likwidowała jednostki włoskie, znajdujące się w okrążeniu. Przyszło jej to o tyle łatwo, że Włosi nie byli zbyt bitni i po pierwszych strzałach poddawali się. Nie zwlekając 7 DPanc. uderzyła na zachód, zmuszując do odwrotu pozostałą część włoskiej 10 Armii (część jej jednostek zamknęła się w Sollum, Bardii i Tobruku, pozostałe wycofywały się drogą nadmorską - Via Balbia - na zachód). By wzmocnić natarcie Brytyjczycy rzucili do walki świeżą 2 brytyjską DPanc oraz australijską 9 DP. To właśnie tym dwum dywizjom przypadło w udziale zniszczenie resztek wojsk włoskich w Cyrenajce. Operacja ta zakończyła się pod koniec stycznia całkowitym sukcesem, zniszczono całą 10 Armię włoską (dziesięć dywizji piechoty i jedną brygadę pancerną przy zupełnie minimalnych stratach własnych. Zdobyto nie zniszconą Bardię 3 stycznia 1941 oraz Tobruk - 21 stycznia 1941. Brytyjczycy byli tak pewni dalszych sukcesów, że zlekceważyli przeciwnika i nie ścigali go aż do całkowitego zniszczenia.

Szczegóły

2. Atak Rommla
Tymczasem Włosi otrzymali posiłki w postaci niemieckiej 5 Dywizji Lekkiej i pododdziałów wsparcia z nowo utworzonego Korpusu Afrykańskiego (DAK). Głównodowodzący niemieckiego korpusu Erwin Rommel, nie czekając na dalsze wzmocnienia, uderzył na rozwiniętą na pustyni brytyjską 2 DPanc. rozbijając ją zupełnie (jej dowódca dostał się do niewoli). Od 1 do 10 kwietnia Niemcy zajeli całą Cyranejkę i zamknęli od strony lądu twierdzę Tobruk. Ich jednostki rozpoznawcze zbliżyły się do granicy z Egiptem i zaszła realna groźba, że zajmą Przełęcz Halfaya. Jednak szybko sprowadzone posiłki (1 południowoafrykańska DP) zażegnały tę groźbę. Jedną z przyczyn przerwaniu serii szaleńczych sukcesów armii włosko-niemieckiej było źle zorganizowane zaopatrzenie. Problemem dla wojsk niemieckich był broniący się Tobruk, bez którego nie można było realnie myśleć o poruszaniu się na wschód. Mimo jednak licznyh ataków nie udało się zdobyć tej strategicznie ważnej twierdzy. Sytuacja na froncie ustabilizowała się, a walki ograniczono jedynie do starć patroli.

Szczegóły

3. Operacja BATTLEAXE
l5 czerwcu 1941 roku jednostki alianckie rozpoczęły atak w celu odblokowania Tobruku. Była tu operacja "Battleaxe". Z Egiptu przez pustynię uderzyły jednostki 7 DPanc. i 4 hinduskiej DP. Zacięte walki na całycm froncie przy szczupłości sił utakujących doprowadziły do zatrzymania aliantów tuż za granicą Libii. Nie udało się zdobyć żadnego ważnego strategicznie celu. W walkach wyróżniły się jednostki włoskie, bronitące dostępu do Przełęczy Hallaya i Fortu Capuzzo, oraz 5 DLekka. która kontratakując znmsiła. do wycofania się aliantów na pozycje wyjściowe. Tak więc próba odblokowania Tobruku nie powiodła się, a poniesione ,straty zmusiły brytyjsky 8 Armię do zuprzestania na pewien czas działań ofensywnych.

Szczegóły

4. Operacja CRUSADER
Następna operacja zaczepna wojk alianckich, "Crusader", była jedną z najwużniejszych bitew w całej kampanii afrykańskiej. Rozpoczęła się 18 listopada 1941 roku głębokim manewrem przez pustcnię. W pierwszych dniach bitwy wszystko przebiegało zgodnie z oczekiwaniem Brytyjczyków. 7 DPancerna zbliżyła się do Tobruku na odległość 23 km. W samej twierdzy szykowano się do wykonania wypadu w celu ułatwienia zadania nudciągającym od strony pustyni "wchawcom". Tymczasem na reakcję Niemców nie trzeba było oczekiwać zbyt długo. Już, 19 listopada do walki ruszył cały DAK (15 i 21 DPanc.). Również włoska 132 DPanc. "ARIETTE" nie próżnowała i walczyła dzielnie zatrzycmując lewe skrzydło nacierających. Doszło do szeregu odosobnionych starć. Szala zwycięstwa przechylała się na różne strony. Dochodziło do wzajemnego odcinania linii zaopatrzenia przez wychodzącego na tyły nieprzyjaciela. Nie było jednolitej linii frontu, a przemieszane wojska walczyły i ginęły w zupełnym odosobnieniu. 21 listopada, mimo udanego wypadu załogi Tobruku, Niemcom udało się zatrzymać ofensywę alitantów i przejść nawet do silnego kontrataku. W tej sytuacji dowództwo 8 Armii brytyjskiej rzuciło do walki wszystkie posiadane odwody, w tym 2 nowozelandzką DP oraz armijną 1 Brygadę Czołgów. Zaciete walki trwały do połowy grudnia i zakończyły się Pyrrusowym zwycięstwem aliantów. Co prawda Niemcy zmuszeni zostali do odwrotu, ale straty sprzymierzonych były tak duże, że nie mogli oni rozpocząć pościgu i musieli rozbudować linie obronne przed spodziewaną kontrakcją Niemców i Włochów.

Szczegóły

5. Operacja GAZALLA
A było się czego bać. Otóż Niemcy otrzymali poważne wzmocnienia w sprzęcie i w ludziach. Również Włosi poważnie się wzmocnili, a skoncentrowane w bazach zaopatrzenie umożliwiało prowadzenie długotrwałych walk ofensywnych. Z początkiem czerwca rozpoczęła się ofensywa państw osi. Uderzający przez pustynię DAK i XXI włoski Korpus Szybki obeszły alianckie pozycje rozciągające się na południe od Gazzali i uderzyły na Tobruk od południa. Nie pomogły interwencje 7 DPanc, które nie tylko nie doprowadziły do zwyciestwa, ale jeszcze naraziły tę jednostkę na ciężkie straty. W ciągu kilku najbliższych dni doszło do całkowitego załamania się frontu i wojska alianckie rozpoczęły odwrót, początkowo do Tobruku, a następnie dalej na wschód.

Szczegóły

6. Czerwona latarnia
Przewidując możliwość rychłego uderzenia aliantów i związanych z tym problemów włoskie Naczelne Dowództwo podjęło decyzję o zastosowaniu nadzwyczajnych środków. Do Afryki Północnej skierowano Doświadczalną-Jednostkę-Do-Zadań-Specjalnychi-I-Nie-Tylko, w skrócie BBB. Pod tą tajemniczą nazwą kryła się włoska Wunderwaffe, która w zamyśle jej twórców miała pomóc w odwróceniu biegu wojny. Osiągnąć ten cel można było tylko w jeden sposób a mianowicie podnosząc podupadające od początku wojny morale. Zorganizowana dużym nakładem sił i środków jednostka z początku znakomicie spełniała swoje zadanie. Każdorazowe pojawienie się BBB na zapleczu wyzwalało dawno już nie spotykanego u Włochów ducha walki. Liczne wypadki fanatycznej determinacji, brawury i poświęcenia dowodziły wartości BBB. Zaniepokojeni tak niespotykanym zachowaniem Włochów, alianci podjęli próbę zniszczenia, przejęcia, a w każdym razie zneutralizowania BBB. Uprzedzone dzięki doniesieniom wywiadu dowództwo włoskiej 10. Armii podjęło decyzję o wycofaniu BBB na głębokie tyły (być może sztabowcy zapragnęli sami znaleźć się w zasięgu jej dobroczynnego wpływu). Całą operację zamierzana przeprowadzić pod osłoną przerzucanego na Linię frontu włoskiego XXII Korpusu (101, 102, 132 Dywizje).
Szybkość reakcji Brytyjczyków była dla strony włoskiej sporom zaskoczeniem, co zaowocowało szybką utratą pozycji na przełęczy Halfa oraz Sollum. Pojawienie się włoskiego XXII korpusu zaskoczyło zaś Brytyjczyków. Efektem tego było wielkie zamieszanie po obydwu stronach.

Szczegóły