Ta strona wykorzystuje pliki cookies do zapamiętywania spersonalizowanych preferencji. Ustawienia dotyczace plików cookies można zmienić samodzielnie w przegladarce internetowej. Szczegóły na stronie Ministerstwa Administracji i Cyfryzacji.
| Aktualności | Sklep | Księgarnia | Punkty sprzedaży | Wydane gry | Archiwum | Errata | Scenariusze |
| Komentarze do gier | Armagedon | Redakcja | Linki | Pliki do pobrania |
| Forum (english) |
Zamówienia można składać telefonicznie pod numerem 22 867 65 64 lub 502 05 37 36
Scenariusze
Gry systemowe:
WrzesieÄ 1939 (W39)
Wybrzeýe 1939
Pomorze 1939
M¸awa 1939
Suwalszczyzna 1939
Bzura 1939
 
W tym systemie także:
Wo¸omin 1920
 
Bitwy II wojny ćwiatowej (B35)
Bitwy II wojny ćwiatowej
Szczury Pustyni
Burza Zimowa 1942
Kasserine 1943
Ancona 1944
Arnhem 1944
Bostogne 1944 (Ardeny)
Malmedy 1944 (Ardeny)
Normandia 1944 - Bradley
Normandia 1944 - Montgomery
Odra 1945
Culdron
 
Front wschodni 1940-45 (WB95)
Chark—w 1942
SmoleÄsk 1941
Bagration 1944
Budapeszt 1945
 

Pomorze 1939

1. Plan Porwita
Spośród wielu przygotowywanych planów obrony Polski przed Niemcami, kilka nabrało całkiem realnych kształtów - przygotowane wstępne wytyczne do narysowania map. Jedną z nich zamieszcza w swym flagowym dziele płk Marian Porwit (Komentarze do działań obronnych w 1939 r.). Posłużyła ona do stworzenia hipotetycznego scenariusza ukazującego próbę działań obronnych na polskim Pomorzu.
W układzie, działajacej na tym obszarze, Armii WISŁA znalazły się: 14, 15, 16. i 17. Dywizja Piechoty (DP) oraz osiem Brygad Kawalerii (BK). Siły te stanowiły raczej mobilną osłonę granic niż realną barierę przez zalewem wojsk nieprzyjaciela. Ale taki właśnie był plan - Pomorze nie stanowiło terenu walnej bitwy i miało zostać oddane po uprzednim ogołoceniu go z całej infrasttuktury i oddaniu spalonej ziemi. Zasadniczy opór zamierzano stawić dopiero na linii Bydgoszcz-Grudziądz, a i tak miała to być jedynie pośrednia linia obrony, gdyż po kilku dniach i tak zamierzano opuścić tę linię i wycofać się na Warszawę. I właśnie ta "manewrowość" Armii WISŁA wymusiła jej skład, Brygady kawalerii (połączone w trzy dywizje) nagły unikać poważniejszych starć i wycofywać się przed ciosami na kolejne pozycje. Jednocześnie, mobilność tych wojsk umożliwiała (przynajmniej potencjalnie) szybki manewr i zaskoczenie w niespodziewanym kontrataku.
Tymczasem po drugiej stronie granicy skoncentrowały się siły, które kilkukrotnie przeważały nad wojskami polskimi. W ich składzie znalazły się dwie dywizje pancerne (3. i 10.) i dwie dywizje piechoty zmotoryzowanej (2. i 20.). Niemieckie dowództwo zamierzało bowiem rozstrzygnąć bitwę w polskim korytarzu w czasie jak najkrótszym, po czym część dywizji miała zostać przerzucona do Prus Wschodnich.
Wytworzyła się sytuacja, w której wszystkie atuty znalazły się po stronie niemieckiej (przewaga liczebna, wybór kierunku głównych działań oraz zaskoczenie manewrem). Polacy oddawali teren, z nadzieją, że uda im się stawić kilkudniowy opór, Niemcy zaś dysponowali siłami, które plan ten mogły pokrzyżować w całości.

Szczegóły

2. Operacja WIOSNA
Jednak do najzacieklejszych walk miało dojść zupełnie na innym odcinku frontu. W okolicach Bydgoszczy i Torunia (Polacy posiadali jedynie to drugie miasto), skoncentrowano najsilniejszą polską 1. Armię. W jej składzie znalazły się:
I Korpus Armijny "Bydgoszcz": 26, 15, odtworzona 9 DP, Pomorska Brygada Kawalerii, Brygada Obrony Narodowej "Bydgoszcz"
II Korpus Armijny "Toruń": 4DP, 16. DP, odtworzona 27 DP, Brygada Obrony Narodowej "Brodnica", V Korpus Zmotoryzowany (10. BKZmot, Kresowa BK, BKPanc. "Gdańsk").
Zadaniem 1. Armii było jak najszybsze uderzenie na północ, dotarcie do przedwojennych granic kraju i połączenie się z jednostkami alianckimi atakującymi z wybrzeża, zamierzano tym samym odciąć Prusy Wschodnie od lądowych granic III Rzeszy.
Początkowo wszystko szło zgodnie z planem. Polskie lotnictwo przejęło inicjatywę, a bombowce rozpoczęły bombardowania celów w głębi Prus. Nie bez znaczenia było wsparcie zakupionych w ostatnich miesiącach myśliwców francuskich i kilkudziesięciu angielskich. Niemcy nie stwarzali wrażenia, że w ogóle zamierzają walczyć, raczej pośpiesznie wycofywali się na swoje rdzenne tereny. A jednak z dnia na dzień ich opór tężał. Spowodowane to było nadejściem posiłków z głębi Niemiec. W obliczu zagrożenia przerzucono na ten front cztery dywizje (w tym 20. zmotoryzowaną + brygadę pancerną) z frontu zachodniego. Rozpoznano je dopiero 5 marca w okolicach Chojnic i Tucholi. Ich kontratak zatrzymał atak Polaków, a nawet zmusił do czasowego wycofania z zajmowanych pozycji. Doszło do przewlekłych i zaciętych walk, w których z wolna górę zaczęli brać Polacy, wspierani przez miejscową ludność.
10 marca I KA dotarł i opanował Starogard Gdański, Czersk, Tucholę i Sępolno, II KA opanował Brudnicę, Chełmno, i Nw. Miasto, do którego przetransportowano pociągami odwód armii - 13. DP i 1. batalion czołgów lekkich (1. bcl).
Istnieje możliwość rozegrania całości kampanii marcowej, którą proponujemy przeprowadzić następująco. Jako pierwsza powinna zastać rozegrana bitwa na planszy "Lądowa Obrona Wybrzeża" (do 10 września). Jeżeli jakiekolwiek jednostki polskie lub niemieckie wyjdą poza planszę, w kierunku południowym, należy zapisać kiedy miało to miejsce i ile punktów ruchu im pozostało (proponujemy skorzystać z załączonej tabeli - TABELA PRZEJŚĆ). Następnie należy rozegrać pierwsze 10 dni na planszy do POMORZA, z uwzględnieniem ewentualnego przejścia wojsk z północnej krawędzi. Jako trzecia rozgrywana jest bitwa na planszy do MŁAWY. Można też wprowadzać element łączenia plansz, w takim przypadku można rozgrywać wspólnie LOW i POMORZE (co polecam).
Pozostałe scenariusze dotyczące kampanii marcowej:
Operacja LATO
Operacja JESIEŃ
Operacja ZIMA

Szczegóły